Πανάκριβή μου αλήθεια

Δημοσίευση: 19.12.2017

Ετικέτες

Κατηγορία

Εξεπλάγην
Αλήθεια σάς λέγω
Μέρες που είναι
Καθώς όλα βαίνουν
Ρυθμικά γιορτινά
με χειραψίες ευχών
χαμογελά και αγκαλιές αγάπης
στο δι’ ευχών ημάς

Εξεπλάγην
Αλήθεια σας λέγω
Φίλος ξεχωριστός
Στο πάνω πάνω μέρος
Εξέχουσας θέας
Συντετριμμένος
Από την καθ’ ομολογία του
Κόαζε. Και κόαζε
με φωνή  κοράκου
Και βλέμμα μοχθηρό και ύπουλο
Με κείνο το ακαθόριστο
σύμπλεγμα του εκφυλισμού
Ω! Μοίρα της αντιπαλότητας
Πόσο γέρικο το είναι σου
Σαν κακόγουστο αστείο
παλιάτσου
σ’ ένα μόριο ομορφιάς
Μάλλον δεν ήταν ονειρευτής
Και δεν θα ξυπνήσει με την ανατολή
Πανάκριβη μου αλήθεια!
Πόσο απέχει ο άνθρωπος
 από την φορεσιά του Ναι

Μίαν αποτυχία την χρεώθηκα και εγώ
Τώρα με γνωρίζεις…

 

_

γράφει η Ασημίνα Λεοντή

 

Ακολουθήστε μας

Κι εγώ δεν είχα ήλιο

Κι εγώ δεν είχα ήλιο

Η στάχτη του σκορπίστηκε στο Αιγαίον Πέλαγος, διότι ήθελε να μην υπάρχει τίποτα απ’ αυτόν, να υπάρχουν μόνο τα έργα του.   Ο νόστος ήταν πάντοτε ελληνικός... Προς τα έξω εδειχνε ευτυχισμένος, όμως η θάλασσα τού έδειχνε τον δρόμο: μόνος, να κολυμπά στο Αιγαίον...

Αναίτια Ευθυμία

Αναίτια Ευθυμία

Πράξεις ολικές και αμαρτωλές, βλασφημίες και άνομες επιθυμίες μου, κείτονται εντός μου. Επιπόλαιες οι αναθεωρήσεις μου, κατά βάση γιατί επιβάλλονται. Ξεκινάω πάλι από την αρχή, μόνο για να βεβαιωθώ, πως οι αστερισμοί ανήκουν στους ουρανούς. Τα σφάλματά μου και ο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Αναίτια Ευθυμία

Αναίτια Ευθυμία

Πράξεις ολικές και αμαρτωλές, βλασφημίες και άνομες επιθυμίες μου, κείτονται εντός μου. Επιπόλαιες οι αναθεωρήσεις μου, κατά βάση γιατί επιβάλλονται. Ξεκινάω πάλι από την αρχή, μόνο για να βεβαιωθώ, πως οι αστερισμοί ανήκουν στους ουρανούς. Τα σφάλματά μου και ο...

Το σπαθί του Δαμοκλή

Το σπαθί του Δαμοκλή

Και ο δόλιος ο Δαμοκλής, Κάθεται και στοχάζεται Στου παλατιού την πόρτα Και μονός του καταριέται Τον άτιμο τον τύραννο, Που τον εκαταράστη. Και κάθε ώρα που περνά Το χρώμα η πορφύρα χάνει, και χρυσός την λάμψη, την απαράμιλλη, Και το φαΐ την γεύση του. Αφού του Άδη το...

σε τρεις στροφές

σε τρεις στροφές

Πάνω στο παραθύρι ένας βασιλικός  κάποια κλωνιά από ζουμπούλια στο τραπέζι της κουζίνας Τα βήματα της μάνας άδεια Κοίταξα μέσα μου να τη βρω Πότε απόδιωξε από πάνω της τα μαύρα; Φόρεσε εκείνη τη φανταχτερή ρόμπα τη μόνη που είχε ξεμείνει σε κάποιο παλιό μπαούλο στο...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου