Επιλέξτε Page

Παρακαλώ

29.04.2018

Προσοχή, παρακαλώ

Η εκφώνηση παραπαίει

Ή εγώ μήπως;

Κρύος ιδρώτας και φλογοβόλο μυαλό

Σε κάθε βήμα όλα τρίζουν

Όλα τρίζουν, φίλε

Όλα στέκουν ετοιμόρροπα

Μια κλωστή, ρε φίλε

Σε μια κλωστή να ισορροπεί η τρέλα

Πόση αντοχή;

Πόση ανοχή;

 

Προσοχή, παρακαλώ

Δεν βγάζει το σκασμό αυτή η φωνή

Προσοχή

Προσοχή

Στάσου προσοχή, ρε φίλε

Όχι σαν εμένα

Ένα βήμα εμπρός

Ένα πίσω

Και πάλι ένα εμπρός

Και πάλι ένα πίσω

Παραπαίω κι εγώ

 

Προσοχή, παρακαλώ

Ακούνητος, αμίλητος κι αγέλαστος, παρακαλώ

Την ακούς, ρε φίλε;

Άκου τι ευγενική που είναι η σκρόφα

Σε κάνει κομμάτια, σε εκμηδενίζει

Σε κάνει ένα τίποτα, ένα τίποτα

Και με ένα «παρακαλώ» καθαρίζει

Τώρα τελευταία, φίλε

Με επισκέπτεται όλο και πιο συχνά

Τραντάζει την κλωστή μου

Έτσι όπως μου ουρλιάζει

Προσοχή, παρακαλώ

Προσοχή, παρακαλώ

Και η κλωστή μου, φίλε

Είναι δύσκολο, ξέρεις

Την τρέμει αυτή τη φωνή, ρε φίλε

Την τρέμω αυτή τη φωνή, ρε φίλε

Αν σπάσει η κλωστή

Τι θα γίνω, φίλε;

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου