Παρακαταθηκών και δανείων…

30.07.2015

 

 

Τα πάντα φύλαξα· σαν μια αποταμίευση

ιερή, που με πάει

σε άλλους θησαυρισμούς.

Και ήρθαν οι μέρες που είναι γραμμένες

στις σελίδες τις άλλες·

εκείνες που κοιτώ λοξά μέσα στον ουρανό κι ένα μπαρούτι βλέπω

έτοιμο να αποσαρθρώσει κάθε οίκο

οικουμενικό.

Στυλώνω αυτί: τίποτα δεν κινείται

όπως σχεδίασα.

Ούτε ο καιρός μου υπακούει: -

Ιούνης μήνας και να παίζει με δροσιές και μπόρες.

Μην απελπίζομαι

όμως!

Ας ακούσω καλά:

πάντα κρυφό θα είναι το μήνυμα

κι είναι διδασκαλία να το καταλάβω.

Έχω εσένα που επάνω μου κυλάς

σαν το νερό

ιαματικό.

Από παντού με αθανατώνεις.

Έχω το πείσμα να μείνω εδώ, κοντά

στην θαλερή Φωτιά- εδώ

όπου κι οι πρόγονοί μου αντίκρισαν τον ήλιο

ξεδίψασαν

πίνοντας ύδωρ

λάλο

και προσευχηθήκανε

στων στοιχείων της Φύσης την φωνή- να γίνει

ο βίος τους ασκηταριό

μέσα σε αρχαία Νάματα και Όρκος

μην παραδώσουνε μια σπιθαμή

από το χώμα που πατούσανε οι λεβεντιές τους...

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κέρδισέ το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Άσματα σειρήνων

Άσματα σειρήνων

Ο πυρετός τσακίζει την προσμονή του ορίζοντα μακραίνει η γραμμή. Τη νύχτα κλονίζονται οι θείες σιωπές είναι οι ώρες που πεθαίνουν οι αντοχές και οι αναμονές στου χρόνου τις εσοχές Το είναι μου Πηνελόπη ταξιδεύει σε σένα τα μάτια παραμένουν στην αντένα δεμένα. Τη...

Η πληγή της σιγής

Η πληγή της σιγής

Τα ξυράφια τής μνήμης, χαρακώναν τους ελεύθερους ήλιους, που σημαδεύαν οι άνθρωποι με τα δόρατα τους.   Κι όταν ανοίξαν τα στήθια τους, να μιλήσουν, ζωστήκαν την αθανασία, που την λιτάνευες σε μια σάρκα φθαρτή.   Οι κόρφοι σηκώναν την υπερηφάνεια της ύλης,...

Το αλάτι της ζωής

Το αλάτι της ζωής

Ίσως είναι το μητρικό σου αλάτι γλώσσα μου,  που σήμερα με έφερε κοντά σου. Το αλάτι σου που άνοιξε την πόρτα του ουρανού μου κι έσκασε μέσα μου σαν ρόδι, σαν πυροτέχνημα, σαν κύμα… Το αλάτι σου που πασχίζει να επιβιώσει μες  τα ανεμόδαρτα τα ρήματα, τα ρόδινα τα...

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    Ποίημα πανέμορφο που μουδιάζει τους ανθρώπους που αγαπούν την πατρίδα τους και που έχουνε ανάγκη ετούτη την εσωτερική ελπίδα. Περιγράφει πλήρως την κατάσταση που ζούμε και ζωγραφίζει την ελπίδα πως ο,τι φτιάξανε και προστατέψανε οι προγόνοι μας θα το προστατέψουμε και εμείς…Ας έχουμε ετούτο το πείσμα…

    Ο ποιητικός σας λόγος χορταστικός…

    Απάντηση
  2. ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

    Σας ευχαριστώ πολύ, αμφότερες!
    Οι μέρες που ζούμε είναι μέρες ευθύνης, για όλους μας.
    Οτιδήποτε κάνουμε θα έχει αντίκτυπο και στις μελλούμενες γενιές.
    Πρέπει ν’ αποφασίσουμε σωστά.
    Είναι κι η Ποίηση ένας άμβωνας, απ’ όπου διαλαλούμε τις κατηγορηματικές απόψεις μας.
    Ευθύνεται, απέναντι στην κοινωνία, πάντοτε, ο ποιητής..
    Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  3. Αννα Ρουμελιωτη

    Η δυναμη των στιχων σας η προτροπη η ιερη να μην παραδωσουμε ουτο τοπο ουτε ψυχη.Σας ευχαριστουμε!!

    Απάντηση
  4. ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

    Μακάρι οι προτροπές να λαμβάνονται υπόψη, όταν όλα συνηγορούν στο να πάμε σε μεγάλες αποφάσεις.
    Όχι ότι οι λογοτέχνες διεκδικούμε κάποια αλάθητη ματιά., -απλά είναι η τάξη μέσα μας του ενστίκτου που υποβάλει κι αυτόν ακόμα τον νου σε μια εγρήγορση που φτάνει μες απ’ τα λόγια και την τέχνη και στους άλλους.
    Έτσι απέριττα κι απλά φιλοδοξώ..
    Σας ευχαριστώ όλους πολύ!

    Απάντηση
  5. Ελένη Ιωαννάτου

    Στρατή το ποίημα σας συγκλονιστικό!!!
    Ιδιαίτερος ο τρόπος σκέψης σας!!!
    Υπέροχη η γραφή σας!!!
    Δυνατές κι αληθινές οι εικόνες σας!!!

    Ένας τόπος αποκαρδιομένος, χιλιοπατημένος, ξεριζωμένος…
    Όχι, δεν θα παραδώσουμε σπιθαμή γης Στρατή!!
    Τις παλάμες θα ενώσουμε.
    Τη γη θα ποτίσουμε να φυτρώσουν ρίζες ξανά…

    Απάντηση
  6. ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

    Ευχαριστώ πολύ Ελένη!
    πρέπει να παλέψουμε..

    Απάντηση
  7. Roula Triantafyllou

    ..Έχω το πείσμα να μείνω εδώ, κοντά

    στην θαλερή Φωτιά- εδώ

    όπου κι οι πρόγονοί μου αντίκρισαν τον ήλιο

    ξεδίψασαν

    πίνοντας ύδωρ

    λάλο

    και προσευχηθήκανε

    στων στοιχείων της Φύσης την φωνή- να γίνει

    ο βίος τους ασκηταριό

    μέσα σε αρχαία Νάματα και Όρκος

    μην παραδώσουνε μια σπιθαμή

    από το χώμα που πατούσανε οι λεβεντιές τους…-

    Εξαιρετικό ποίημα!
    Παρακαταθηκών και δανείων…
    Είναι ακριβώς μια παρακαταθήκη: όπως αυτό το τυπικό θησαυροφυλάκιο φυλά και σωρεύει έναν πλούτο, έτσι εδώ αγγίζουμε αυτήν την ακριβή υποθήκη, να τιμάται και να αντιμετωπίζεται με ευθύνη η πατρίδα.

    Οι λέξεις μας πονάνε..

    Απάντηση
  8. ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

    Ρούλα, ευχαριστώ!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου