Παραπονιέμαι πάλι στον θεό..

4.09.2015

 

Είναι που το κράτος των ελπίδων στηρίζεται
σ' ένα ταριχευμένο ψέμα.
Αισιόδοξα θέλεις να λογαριάζεις τα μέλλοντα.
Κι εκείνα που απειθαρχούν ποιός τα ορίζει;
Ανασκευάζεται ωστόσο το παρόν…
Τόσα υλικά αντίπαλα και στο τέλος
μπαχαρικού σπιρτάδα περισσεύει-
Η σκέψη εκρήγνυται…
Συνήλθα…
Ποιός θέλει να ζει μες τα όνειρα;
Υπήρξα ακρωτηριασμένος για δεκαετίες.
Χωλός που παραβγαίνει με δρομείς.
Με τις θρησκείες ξεμπέρδεψα.
Αυτό είν' ένα μανιφέστο της φθοράς.
Οι φίλοι μου είναι ψυχικά φθαρμένοι.
Δεν πίστεψα στην ανταπόδοση.
Επίγεια πρώτη παρουσία.
Παρουσία μου ο κόσμος με ξεπερνά και εξελίσσεται.
Δεν τον παρακολουθώ όπως πρέπει- δεν μπορώ.
Η ταχύτητα πάντα ελλιπώς θα σπουδάζεται.
Φεύγω απ' όλα-χτυπώ
επάνω στο μηδέν όλους τους αριθμούς.
Αναβλύζει νερό που δεν έχουν οι άλλοι.
Ξέρω όσα δεν ξέρω πως ξέρω.
Παγιδεύω στο φως όλο το υποταγμένο σκοτάδι.
Παραπονιέμαι πάλι στον θεό…

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Έρως

Έρως

Η ψευδαίσθηση της μοναδικότητας της ανθρώπινης ύπαρξης, όταν έρχεται σε σύγκρουση με τον πραγματικό ψυχισμό.
Η “πτώση” είναι αναπόφευκτη, όταν η ματαιότητα συναντά το κενό και όταν η πληρότητα δεν αποτελεί προορισμό, αλλά πρόσκαιρη στάση μέσα στο ταξίδι.

Μια πληγωμένη ελπίδα

Μια πληγωμένη ελπίδα

Στις γειτονιές των ανθρώπων του μόχθου πλανιέται μια πληγωμένη ελπίδα, ψυχής η κραυγή ένα παιδί πεινασμένο που μόλις κρατιέται σ' ένα τραπέζι που κάποιος μοιράζει λιγοστό το ψωμί   Τη μέρα εκείνη της κρίσης λαμπρός ο ήλιος καλεί αδικημένους, θλιμμένους στο κόσμο...

Το σούρουπο

Το σούρουπο

Μαβιά σύννεφα ταξιδεύουν στα δυτικά με τον ανάλαφρο ρυθμό παλιού τραγουδιού. Ένα κορίτσι κεντάει στο τελάρο του το τριανταφυλλί του λιόγερμα.   Ένα σύννεφο, το ‘συρε μαζί του το σούρουπο, σκάλωσε στα κλαδιά της γαζίας ξεθώριασε το κιτρινάκι της φορεσιάς της...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Αννα Ρουμελιωτη

    Ενα μανιφεστο αυθεντικο, ειλικρινες …. βαθυ!!

    Απάντηση
    • ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

      Ευχαριστώ Άννα!

      Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Φεύγω απ’ όλα-χτυπώ
    επάνω στο μηδέν όλους τους αριθμούς.
    Αναβλύζει νερό που δεν έχουν οι άλλοι.
    Ξέρω όσα δεν ξέρω πως ξέρω.
    Παγιδεύω στο φως όλο το υποταγμένο σκοτάδι.
    Παραπονιέμαι πάλι στον θεό…

    Αυτοί οι στίχοι μου είπαν, όσα ακριβώς τώρα δεν μπορώ να εκφράσω.
    Δυνατά ακούμπησαν τους χτύπους της καρδιάς μου!

    Το περιεχόμενο του συγκεκριμένου ποιήματος, φιλοσοφικό θα έλεγα.
    Το αποτέλεσμά του, λυτρωτικό!!
    Για εμένα αυτό, είναι ποίηση.

    Σας ευχαριστώ για το μικρό πέταγμα της ψυχής μου!!!

    Απάντηση
  3. ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

    Σας ευχαριστώ για την τόσο ευγενική προσέγγιση!
    Μια παρότρυνση για να συνεχίσω να γράφω..
    Καλημέρας!

    Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Και συνεχίζουμε να στηρίζουμε τις ελπίδες μας σε ένα ταριχευμένο ψέμα.
    Ως που κάποια στιγμή η σκέψη εκρήγνυται…
    και τότε συνερχόμαστε ή μας βολεύει τελικά να ζούμε στα όνειρά μας;
    Πολύ δυνατό το μανιφέστο σας Στρατή γεμάτο αλήθειες!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου