Επιλέξτε Page

Παραπονιέμαι πάλι στον θεό..

4.09.2015

 

Είναι που το κράτος των ελπίδων στηρίζεται
σ' ένα ταριχευμένο ψέμα.
Αισιόδοξα θέλεις να λογαριάζεις τα μέλλοντα.
Κι εκείνα που απειθαρχούν ποιός τα ορίζει;
Ανασκευάζεται ωστόσο το παρόν…
Τόσα υλικά αντίπαλα και στο τέλος
μπαχαρικού σπιρτάδα περισσεύει-
Η σκέψη εκρήγνυται…
Συνήλθα…
Ποιός θέλει να ζει μες τα όνειρα;
Υπήρξα ακρωτηριασμένος για δεκαετίες.
Χωλός που παραβγαίνει με δρομείς.
Με τις θρησκείες ξεμπέρδεψα.
Αυτό είν' ένα μανιφέστο της φθοράς.
Οι φίλοι μου είναι ψυχικά φθαρμένοι.
Δεν πίστεψα στην ανταπόδοση.
Επίγεια πρώτη παρουσία.
Παρουσία μου ο κόσμος με ξεπερνά και εξελίσσεται.
Δεν τον παρακολουθώ όπως πρέπει- δεν μπορώ.
Η ταχύτητα πάντα ελλιπώς θα σπουδάζεται.
Φεύγω απ' όλα-χτυπώ
επάνω στο μηδέν όλους τους αριθμούς.
Αναβλύζει νερό που δεν έχουν οι άλλοι.
Ξέρω όσα δεν ξέρω πως ξέρω.
Παγιδεύω στο φως όλο το υποταγμένο σκοτάδι.
Παραπονιέμαι πάλι στον θεό…

 

_

γράφει ο Στρατής Παρέλης

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Στο μηδέν σιωπούν

Στο μηδέν σιωπούν

Το χρόνο τον μετρώ, τη μνήμη την τσεκάρω της ζωής μου ύστερη αναδρομή στα θαμπά σημεία, κομμάτια που πέφτουν και το μυαλό λιγοστεύουν κeνό τ΄αφήνουν σε σώμα θλιβερό.   Οι αποστάσεις συντομεύουν με την ανημποριά παλεύουν. Ζωή που αδυνατεί τον χρόνο να παλεύει με...

Χρόνου ήθος

Χρόνου ήθος

Μέρα τη μέρα Ώρα την ώρα Λεπτό το λεπτό Δεύτερο το δεύτερο Μην υποπέσεις στο δεύτερο   Πόσο δύσκολο να ανέβεις την κλίμακα του χρόνου αψηφώντας τα δεύτερα του βίου Πόσο εύκολο σαν παγώσει μες στα μάτια σου του χρόνου το ρολόι(;)!   _ γράφει ο Άρης...

Λεπτή

Λεπτή

Κάθε που βγαίνει το φεγγάρι της ιλαρής - θλίψης την ωδή ζητάς επίμονα ν’ ακούς. Στα χείλη μου τη νιόνυφη ακμάδα γέρνεις κι απολαμβάνεις έκθαμβη τις ηλιαχτίδες της νυκτός που ασελγούν στους ουρανούς. Χρυσό, ασήμι και πορφύρα θα σου στολίσω τα μαλλιά, τα μάτια σου φωτός...

Φευγάτη αγάπη

Φευγάτη αγάπη

Άφησες από τα χέρια σου τον έρωτα, σαν παιδικό μπαλόνι πέταξε, σε ουρανούς που δεν βλέπουνε τα μάτια, αμετάκλητα μοναχή σε άφησε, χωρίς καν δάκρυα στα μάτια. Άφησες από την καρδιά σου μια αγάπη, φως νεανικών καλοκαιριών και άρωμα πεύκου γεμάτη, θυσία ανάξια στου φόβου...

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Μητέρα αγωνίστρια

Μητέρα αγωνίστρια

Τα παλληκάρια τ’ άτρωτα  που πολεμούνε μ’ αυταπάρνηση στα βουνά, που δίνουν ψυχή και σώμα  για την αθώα ξανθομαλλούσα κόρη, την Ελευθερία• αυτά έχουν εξασφαλισμένη την αιώνια δόξα. Με λαμπρά καλλιγραφικά γράμματα οι άγγελοι στις στήλες της υστεροφημία θα γράψουνε τ’...

Τα χρώματα της ζωής

Τα χρώματα της ζωής

Η ζωή είναι ένα κιτρινωπό φως που τρεμοπαίζει ανάμεσα στα αδάμαστα κύματα ενός αχανούς γκρι ωκεανού.   Κανείς δεν γλίτωσε από την αλμυρά . Κανείς δεν ξέφυγε από τη φουρτούνα. Κανείς δεν έχει καταφέρει να αγγίξει αυτό το φως.   Το παράδοξο της ύπαρξης είναι...

Άνιση μάχη

Άνιση μάχη

Μια κραυγή ζώου βγήκε από τα σωθικά της ο πόνος άρχισε να βοά στο κορμί της η καρδιά της απέκτησε μία μαύρη τρύπα που της ρουφούσε την ψυχή έτρωγε σημεία του κορμιού της με λύσσα κενά σημεία παντού φαγωμένα από τον έρωτα σ' ένα κορμί παραδομένο στα πάθη του τυλιγμένο...

6 σχόλια

6 Σχόλια

  1. Αννα Ρουμελιωτη

    Ενα μανιφεστο αυθεντικο, ειλικρινες …. βαθυ!!

    Απάντηση
    • ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

      Ευχαριστώ Άννα!

      Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Φεύγω απ’ όλα-χτυπώ
    επάνω στο μηδέν όλους τους αριθμούς.
    Αναβλύζει νερό που δεν έχουν οι άλλοι.
    Ξέρω όσα δεν ξέρω πως ξέρω.
    Παγιδεύω στο φως όλο το υποταγμένο σκοτάδι.
    Παραπονιέμαι πάλι στον θεό…

    Αυτοί οι στίχοι μου είπαν, όσα ακριβώς τώρα δεν μπορώ να εκφράσω.
    Δυνατά ακούμπησαν τους χτύπους της καρδιάς μου!

    Το περιεχόμενο του συγκεκριμένου ποιήματος, φιλοσοφικό θα έλεγα.
    Το αποτέλεσμά του, λυτρωτικό!!
    Για εμένα αυτό, είναι ποίηση.

    Σας ευχαριστώ για το μικρό πέταγμα της ψυχής μου!!!

    Απάντηση
  3. ΣΤΡΑΤΗΣ ΠΑΡΕΛΗΣ

    Σας ευχαριστώ για την τόσο ευγενική προσέγγιση!
    Μια παρότρυνση για να συνεχίσω να γράφω..
    Καλημέρας!

    Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Και συνεχίζουμε να στηρίζουμε τις ελπίδες μας σε ένα ταριχευμένο ψέμα.
    Ως που κάποια στιγμή η σκέψη εκρήγνυται…
    και τότε συνερχόμαστε ή μας βολεύει τελικά να ζούμε στα όνειρά μας;
    Πολύ δυνατό το μανιφέστο σας Στρατή γεμάτο αλήθειες!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου