Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα της αναζήτησης
Ανυποψίαστη η μνήμη
Στα κάτεργα του μυαλού
οι αλλοτινές στιγμές
λίθο το λίθο και σκληρά
το μέλλον σου έχτισαν
Μα εσύ ξαφνιασμένος κοιτάς
στου καταρτιού την άκρη
το απέναντι λιμάνι
Θαύμα πρωτόγνωρο λες
ετούτη η ανακάλυψη
ετούτη η γη που βρήκες
Μα είσαι εσύ το θαύμα
και θαυμαστοί οι τόποι
που στο παιχνίδι των σκιών
με ένα κερί τους φώτισες
από παραφίνη ονείρων
Ανυποψίαστη η μνήμη
Στης λήθης το ποτάμι
Χειροκροτά για το τυχαίο
Ακολουθήστε μας
Real News https://youtu.be/_uvlYw5osZ8Καθημερινή https://youtu.be/naKh5E1VGt0?si=KoXJCsRy6Jo99HO7 https://youtu.be/wu7Kh7pyJFM Πρώτο Θέμα Το Βήμα της Κυριακής Τα ΝΕΑ Δώστε μας το email σας και κάθε Παρασκευήθα έχετε στα εισερχόμενά σας τις προσφορές των...
Θυμάμαι ακόμη την πρώτη μας συνάντηση. Εκεί, δίπλα στη θάλασσα. Κοιτάζαμε το ηλιοβασίλεμα. Μέχρι που τα βλέμματα μας συναντήθηκαν. Τυχαία; Ακόμη δεν το ξέρω. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι χρειάστηκαν 10 δευτερόλεπτα. 10 δευτερόλεπτα μόνο. Για να σε ερωτευτώ. Για να...
Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...
Ακολουθήστε μας στο Google News
Διαβάστε κι αυτά
Όταν θα φύγεις,δεν θα βρίσκωχρόνο και τόπογια να πεθάνω·γιατί ο χρόνος,γιατί ο τόπος,μαύρος ποταμός,στέρεψε μακριά σου. Όταν θα φύγεις,υποψιάζομαιπως κι ο θάνατος ακόμαθα μ' αποφεύγει·κι αν μια στιγμή,παρ' ελπίδα, επιστρέψει,φοβάμαιμήπως βρεθείς τυχαίαμια νύχτα...
Νανουρίσου ελεύθερα! Σταμάτα να κοιτάζεις τον καθρέφτη. Σε κλειστά μάτια, η αντανάκλαση είναι αόρατη. Γύρω σου πολλά ζευγάρια μάτια. Αυτή η σβούρα περιστρέφεται σαν το βλέμμα σου. Νανουρίσου ελεύθερα! Σπάσε επιτέλους τον καθρέφτη. Η αντανάκλαση βαραίνει. Σε...
Είμαστε η ανάσα μιας έκρηξηςπου δεν θυμόμαστε. Σκόνη από αστέρια που πέθανανγια να υπάρξουμε. Δεν γεννηθήκαμε στη Γη -μας τράβηξε η βαρύτητααπ’ τα σκοτεινά νεφελώματα,το άγνωστο μας ψιθύρισεκαι γίναμε σώμα. Κουβαλάμε στο αίμα μας:φωτιά πριν αποκτήσει φως. Η μνήμη δεν...
Αλήθεια πρέπει να είναι….Εμείς ακόμα και ασυνείδητα χτίζουμε το μέλλον που κάποια στιγμή εμφανίζεται μπροστά μας πρωτόγνωρο λιμάνι…
Όμορφες παραβολικές εικόνες, όμορφος πάντα ο λόγος σου…
Σπύρο σε ευχαριστώ. Ναι είναι αλήθεια. Εμείς τα χτίζουμε. Εμείς φωτίζουμε.
Καμιά φορά ξεχνάμε με τι αίμα τι σίδερο τι φωτιά χτίζουμε ονειρευόμαστε και τραγουδούμε που λέει και ο Ελύτης….Την καλημέρα μου
Δεν στέκομαι στις όμορφες παραβολικές εικόνες που ζωγραφίζεις με τις λέξεις σου. έμεινα άναυδη μ’ αυτό το ”ΠΑΡΑΦΙΝΗ ΟΝΕΙΡΩΝ”!Σαν να λέμε δηλαδή ”όνειρα φτιαγμένα από ακατέργαστα υλικά σαν τα παραφινένια κεριά ένα πράγμα;;;;” Ή δεν την ”επιασα” καλά τη σκέψη σου;Αχ εσείς οι ποιητές με την αχαλίνωτη φαντασία και την ικανότητα της λεξιπλοκής. Τελικά έχω δίκιο όταν λέω ότι Εσείς δεν είστε του κόσμου τούτου.
Καλημέρα Λένα. Καμιά φορά ξεχνάμε οτι τα κεριά που φώτισαν το δρόμο μας ήταν φτιαγμένα από παραφίνη των δικών μας ονείρων. Μπορεί να στραπατσαριστήκαμε…μπορεί αστάθμητοι παράγοντες να μας έβγαλαν από το δρόμο…να χτύπησαν το καράβι μας κύματα και κύματα…αλλά το νησί που φτάσαμε ..ο τοπός που πατήσαμε δεν είναι ένα απλό θαύμα. Εμείς φτιάξαμε τούτο τον υπέροχο και δύσκολο δρόμο. Καμιά φορά ξεχνάμε πόσο δυνατοί είμαστε. Και πόσο καλά κυβερνούμε ένα καράβι όταν κανείς μας δεν είχε μάθει να είναι καπετάνιος…και κυρίως όταν κανείς δεν είχε στα χέρια του από την αρχή έναν χάρτη να τον οδηγεί…
Σε ευχαριστώ!
[…Μα εσύ είσαι το θαύμα…] …κι εμείς το ψάχνουμε αλλού ενώ εκείνο δουλεύεται μέσα μας … Πολύ ιδιαίτερο και πολύ όμορφο Μάχη μου!!
Αννα μου καλημέρα και σε ευχαριστώ!!
Πολύ όμορφο κι αισιόδοξο Μάχη!!!!
Σας ευχαριστώ πολύ! Πρέπει πάντα να κοιτάμε και τη θετική πλευρά στη ζωή μας. Εχουμε καταφέρει τοσα πολλά ο καθένας από εμάς!
Καλό σας απόγευμα
… Καμιά φορά ξεχνάμε πόσο δυνατοί είμαστε. Και πόσο καλά κυβερνούμε ένα καράβι όταν κανείς μας δεν είχε μάθει να είναι καπετάνιος…και κυρίως όταν κανείς δεν είχε στα χέρια του από την αρχή έναν χάρτη να τον οδηγεί…
Ποίηση στην ποίηση …
Θυμάσαι άραγε τον στίχο ;
… Θα χάσω είχα πει μα κερδίζω …
Καλό βράδυ Μάχη!
Σαφώς και θυμάμαι το στίχο από το Post Love. Είναι αγαπημένο τραγούδι το συγκεκριμένο…αν αναφέρεσαι σε αυτό…! Και ναι έτσι είναι για όλα. Μονο κέρδος. καμιά φορά δεν το βλέπουμε Παναγιώτη. Μας πλακώνουν οι καταστάσεις. και με το δίκιο μας εδώ που τα λέμε. Ομως η ψυχή έχει αναγκη να βλέπει πού και πού πόσο δυνατή είναι και πόσα πολλά έχει κερδίσει στο χρόνο κι ας της φαίνεται εχθρός.
Καλό σου βράδυ!
!!!!!!!!