Ποιος είσαι;

13.03.2017

Άπνοια…

Λες και ο αέρας δραπέτευσε σε άλλη γη

Σιωπή…

Από εκείνες που θρυμματίζουν το μυαλό

Οδύνη…

Σαν μια μουσική που άκουγες από παιδί

Μα σαν μεγάλωσες σου απαγορεύτηκε κι αυτή

Ύστερα κι άλλες ταπεινώσεις σου άφησαν βαθιά σημάδια

Σαν κοψίματα από μαχαίρι

Οι ουλές, που θα σε συνοδεύουν για πάντα

Όπως και τα επικριτικά βλέμματα

Στέκονται αποτυπωμένα μέσα σου εκεί στο στέρνο σου

Από τότε πάντα κομπιάζεις

Ψάχνεις κατάλληλες λέξεις για να στολίσεις τα ψέματα

Φκιασίδια ζώνεσαι άκομψα, που σε παραμορφώνουν

Και άλλος παρουσιάζεσαι κάθε φορά

Αποφεύγεις να κοιτάξεις στον καθρέφτη

Δεν σε αναγνωρίζεις και τρομάζεις

Και τότε έρχεται εκείνη η μουσική πάλι στη θύμηση

Μια μουσική θλιμμένη από τα περασμένα και σε πετσοκόβει

Βαράς με τα κομμένα χέρια σου τον καθρέφτη

Δεν ξέρεις αν αυτό είναι κάποια δικαίωση

Δεν ξέρεις ποιος είσαι….

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    Πολύ ωραίο ποίημα Άννα! Βγαλμένο,λες, από κάποιο σεντούκι βαθιά κρυμμένο. Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Ο καθρέφτης. Άννα ένιωσα την αλήθεια σου και ακούμπησε πάνω στην δική μου! Ο καθρέφτης κομματιάζεται και είναι τόσο δύσκολο να ενώσεις τα κομμάτια ξανά… Ποιος είσαι; Ποιος είμαι; Ποιος είναι; Δεν είναι καθόλου εύκολη η απάντηση.

    Πολύ, μα πάρα πολύ μου άρεσε ο μονόλογός σου!!! Σ’ ευχαριστούμε για το μοίρασμά σου!!!

    Απάντηση
  3. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Χαίρομαι πού σου άρεσε Ελένη μου κι εγώ σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συντροφιά σου!!

    Απάντηση
  4. Βάσω Καρλή

    Η αναζήτηση του εαυτού μας … μεγάλο θέμα. Τι ωραία γραμμένο, Άννα. Διαβάζοντάς το λες και ακούς τη μουσική.

    Απάντηση
  5. Σοφία Ντούπη

    Πολύ δυνατός ο μονόλογος Άννα μου..και πόσες αλήθειες!!! Όταν δεν αποφεύγουμε να κοιταχτούμε στον καθρέφτη, ζωνόματσε με φκιασίδια που μας παραμορφώνουν και τελικά δεν μας αναγνωρίζουμε…”Ψάχνουμε τις κατάλληλες λέξεις για να στολίσουμε τα ψέματά μας!!!”
    Τι να πω;; Για μία ακόμη φορά, υποκλίνομαι!!!

    Απάντηση
  6. Άννα Ρουμελιώτη

    Σε ευχαριστώ πολύ πολύ για τα όμορφα λόγια σου Βάσω μου. Να είσαι καλά με τιμάς.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου