Ποιος είσαι;

13.03.2017

Άπνοια…

Λες και ο αέρας δραπέτευσε σε άλλη γη

Σιωπή…

Από εκείνες που θρυμματίζουν το μυαλό

Οδύνη…

Σαν μια μουσική που άκουγες από παιδί

Μα σαν μεγάλωσες σου απαγορεύτηκε κι αυτή

Ύστερα κι άλλες ταπεινώσεις σου άφησαν βαθιά σημάδια

Σαν κοψίματα από μαχαίρι

Οι ουλές, που θα σε συνοδεύουν για πάντα

Όπως και τα επικριτικά βλέμματα

Στέκονται αποτυπωμένα μέσα σου εκεί στο στέρνο σου

Από τότε πάντα κομπιάζεις

Ψάχνεις κατάλληλες λέξεις για να στολίσεις τα ψέματα

Φκιασίδια ζώνεσαι άκομψα, που σε παραμορφώνουν

Και άλλος παρουσιάζεσαι κάθε φορά

Αποφεύγεις να κοιτάξεις στον καθρέφτη

Δεν σε αναγνωρίζεις και τρομάζεις

Και τότε έρχεται εκείνη η μουσική πάλι στη θύμηση

Μια μουσική θλιμμένη από τα περασμένα και σε πετσοκόβει

Βαράς με τα κομμένα χέρια σου τον καθρέφτη

Δεν ξέρεις αν αυτό είναι κάποια δικαίωση

Δεν ξέρεις ποιος είσαι….

 

_

γράφει η Άννα Ρουμελιώτη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Μέρες τώρα βλέπω αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου με θέμα όσα τράβηξε η ανθρωπότητα από τους σημερινούς -και όχι μόνο- συμμάχους μας, τους Γερμανούς. Ασχήμια, απανθρωπιά, βαναυσότητα και ό, τι αρρωστημένο μπορεί να γεννήσει το μυαλό του...

Σε χρώμα διαδρομές

Σε χρώμα διαδρομές

Από μια τζαμαρία μέσα.Κοιτώ τον Ουρανό. Kοιτώ μια κουκκίδα στο βάθος να χορεύει, να στροβιλίζεται και ακίνητη να μένει.Να μεγαλώνει. Να αλλάζει σχήμα.Γνώριμο σχήμα να παίρνει.Ν' αποχτά φτερά. Φτερούγες απλωμένες. Αστραφτερές.Στα χρώματα της Ίριδας.Κύκλους...

Μια μάνα

Μια μάνα

Η ωραιότερη περίοδος μια γυναίκας, για τις περισσότερες, είναι η εγκυμοσύνη. Εκτός από τις ορμόνες που χορεύουν σε τρελό ρυθμό, το συναίσθημα της προσμονής είναι στο έπακρό του. Νοιώθει εκείνο το "σποράκι" να μεγαλώνει και με τον καιρό κάτι φτερουγίσματα...

Μικρός τιτανικός

Μικρός τιτανικός

 Κοίταξε τώρα. Καπνίζω. Καπνίζω με ατελείωτη μανία και ο καπνός γεμίζει όλο μου το είναι. Πού είσαι να με αποτρέψεις, να με σταματήσεις από τη συνήθεια που σιχαίνεσαι τόσο πολύ; Μου έλεγες ότι το τσιγάρο θα με σκοτώσει. Μέγα λάθος. Θέλεις να σου πω εγώ τι...

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Οικονομία εαυτού

Οικονομία εαυτού

Σκορπίστηκες από 'δω κι από 'κει.Μοίρασες την ψυχή σου σε χίλια κομμάτια κι έδωσες σε όλους από λίγο.Μέχρι που άδειασες και τώρα δεν έχεις να σου δώσεις τίποτα.Τα πήραν όλα, αφού τα πρόσφερες. Σε εσένα, κανένας και τίποτα.Ας πρόσεχες… _γράφει η Νίκη...

Μια μέρα νεκρή

Μια μέρα νεκρή

Είναι ένα ταξίδι, που καρτεράω.Ένα ταξίδι με τρένο.Το ονειρεύομαι,Nα διασχίζει τις ράγες πάνω στη θάλασσα,Να κατεβαίνει στο βυθό,Να μου γνωρίζει την άβυσσο.Ξέρω.Ξέρω.Τα τρένα δεν ταξιδεύουνΠάνω σε θάλασσεςΟύτε καταδύονται σε βυθούςΜα είναι και αυτό ένα...

9 σχόλια

9 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    Πολύ ωραίο ποίημα Άννα! Βγαλμένο,λες, από κάποιο σεντούκι βαθιά κρυμμένο. Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  2. Ελένη Ιωαννάτου

    Ο καθρέφτης. Άννα ένιωσα την αλήθεια σου και ακούμπησε πάνω στην δική μου! Ο καθρέφτης κομματιάζεται και είναι τόσο δύσκολο να ενώσεις τα κομμάτια ξανά… Ποιος είσαι; Ποιος είμαι; Ποιος είναι; Δεν είναι καθόλου εύκολη η απάντηση.

    Πολύ, μα πάρα πολύ μου άρεσε ο μονόλογός σου!!! Σ’ ευχαριστούμε για το μοίρασμά σου!!!

    Απάντηση
  3. 'Αννα Ρουμελιώτη

    Χαίρομαι πού σου άρεσε Ελένη μου κι εγώ σε ευχαριστώ πάρα πολύ για τη συντροφιά σου!!

    Απάντηση
  4. Βάσω Καρλή

    Η αναζήτηση του εαυτού μας … μεγάλο θέμα. Τι ωραία γραμμένο, Άννα. Διαβάζοντάς το λες και ακούς τη μουσική.

    Απάντηση
  5. Σοφία Ντούπη

    Πολύ δυνατός ο μονόλογος Άννα μου..και πόσες αλήθειες!!! Όταν δεν αποφεύγουμε να κοιταχτούμε στον καθρέφτη, ζωνόματσε με φκιασίδια που μας παραμορφώνουν και τελικά δεν μας αναγνωρίζουμε…”Ψάχνουμε τις κατάλληλες λέξεις για να στολίσουμε τα ψέματά μας!!!”
    Τι να πω;; Για μία ακόμη φορά, υποκλίνομαι!!!

    Απάντηση
  6. Άννα Ρουμελιώτη

    Σε ευχαριστώ πολύ πολύ για τα όμορφα λόγια σου Βάσω μου. Να είσαι καλά με τιμάς.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου