train_tracks_travel

Σαν φεύγεις, τα φώτα όταν σβήνουν κι η κουρτίνα σαν κλείνει, διάλεξε μια θέση σωστή για να αποχαιρετήσεις. Διάλεξε εκείνη τη μεριά που θα σε θυμάται ο θεατής στην υπόκλιση. Τη γεύση που θα αφήσει το αντίο σου, άσε την να παραμείνει γλυκιά, ούτε καν γλυκόπικρη.

Σαν φεύγεις μάτια μου, φρόντισε να φεύγεις με το κεφάλι ψηλά. Φρόντισε να γίνεσαι παράδειγμα και υπόδειγμα μαζί. Κάνε το πλήθος να σηκώσει ψηλά το χέρι για να σε χαιρετήσει με ολόλευκα μαντήλια περήφανα και λυπημένα. Δώσε του την περηφάνια που σου αναλογεί και του αναλογεί.

Σαν φεύγεις, μάθε να αποχαιρετάς τίμια και αντρίκια. Να μπορείς να πατάς με τα πόδια στη γη τόσο που να αγγίζουν ουρανό. Φτερά να είναι οι λέξεις σου για εκείνους που θα τις ακούσουν και για σένα που τις χρειάζεσαι για να βρεις έναν καινούριο ενδεχομένως ουρανό για να πετάξεις.

Το αντίο σου πολύτιμο, βάλε το σε ένα άλμπουμ αναμνήσεων ως τελευταία φωτογραφία, τέτοια που να μπορείς να την κοιτάς αργότερα με μάτια βουρκωμένα από συναίσθημα γλυκό και όχι θυμωμένο και πικρό. Τέτοια που να μην την κοιτάξεις αργότερα με ντροπή.

Γιατί ετούτη τη ντροπή πρέπει να τη φοβάσαι περισσότερο. Γεννιέται η άτιμη όταν αφήνεις τα πάθη να κλείσουν την αυλαία. Όταν αφήνεις το θυμό να σε οδηγήσει. Τα αντίο ζητούν λεβέντικη σκέψη. Απόσταγμα σοφίας. Απολογισμό. Ζητούνε πάνω από όλα, το χρόνο που θα χρειαστούν για να μερώσει ο εγωισμός και να ανατείλει η όποια αλήθεια.

Σαν φεύγεις μάτια μου γλυκά, φρόντισε να φεύγεις με Αγάπη, αφήνοντας Αγάπη στην πόρτα που κλείνεις. Κράτα τα δάκρυα ετούτου του φινάλε τίμια και αγνά. Φύλαξέ τα στο συρτάρι της ψυχής. Γιατί ετούτα τα συρτάρια τις δικές σου επιλογές κρατάνε. Τις δικές σου χαρές και λύπες. Τα δικά σου τα βήματα κρατούν. Φύγε με αγάπη λοιπόν. Φρόντισε να δίνεις το τέλος εκείνο που θα σου δίνει πάντα τη δύναμη για την οποιαδήποτε αρχή σου. Που θα κάνει την αρχή. Που θα είναι αρχή. Το καλύτερο τέλος είναι πάντα η καλύτερη αρχή.

Μάθε να μηδενίζεις. Χωρίς να γίνεσαι μηδενιστής. Τους μηδενιστές η ζωή τους πατά. Μα εκείνους που μηδενίζουν το κοντέρ για να ξαναρχίσουν, τους αποκαλεί αγωνιστές και τους προστατεύει. Να την προστατεύεις λοιπόν τη ζωή σου. Και κυρίως μάτια μου, τα λευκά σου τα όνειρα να προστατεύεις. Μη τα λερώνεις ποτέ με προηγούμενες αμαρτίες.

Σαν φεύγεις, βάλε στο βαρκάκι σου μια βαλίτσα από τις αναμνήσεις τις καλές. Και χάραξε στο κουπί σου την ιστορία που σε έφερε ως εδώ. Τούτο είναι το ταξίδι. Το κύμα που θα σε πάει παραπέρα. Το αποτύπωμά σου στο χρόνο. Στην ιστορία. Στον κόσμο…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!