Σοκολάτα, το φάρμακο

29.03.2019

– Όταν βαριέσαι, τι κάνεις;
– Κάαααθεσαι…
– Πολύ ωραία. Κι αν βαριέσαι κι αυτό το “κάαααθεσαι”;
– Απλά, κάθεσαι.
– Θα μου σπάσεις τα νεύρα τώρα;
– Γιατί, καρδιά μου;
– Έχω να κάνω τόσα πράγματα και δεν κάνω τίποτα.
– Και λοιπόν;
– Τι “και λοιπόν”; Τι δεν καταλαβαίνεις;
– Βαριέσαι, δεν βαριέσαι;
– Ακριβώς.
– Ξέρεις τι σημαίνει η λέξη;
– Και ξέρω και την βιώνω καιρό τώρα… Αυτό δεν σου λέω;
– Ωραία. Μην κάνεις τίποτα.
– Μα αυτό είναι που με τρελαίνει. Που δεν κάνω τίποτα. Που νοιώθω τόσο κενό…
– Τότε, κάνε κάτι.
– Σαν τι, δηλαδή;
– Βγες από το καβούκι σου. Βρες ενδιαφέροντα.
– Αυτό δεν σου λέω; Δεν μ’ ενδιαφέρει τίποτα. Δεν θέλω να κάνω τίποτα. Δεν έχω διάθεση για τίποτα.
– Τότε κλείσε ραντεβού σε γιατρό. Ψυχίατρο, κατά προτίμηση. Αυτός μπορεί και να σε βοηθήσει.
– Μα δεν έχω τρέλα για να πάω σε ψυχίατρο.
– Όλοι αυτό λέμε, μέχρι να μας δει ο ειδικός και να μας χαπακώσει. Κι ύστερα, δεν είναι απαραίτητο να είναι κανείς για το σακάκι ανάποδα, για να πάει στον ψυχίατρο…
– Καλά, καλά, άσε τις θεωρίες σου που τις ξέρω.
– Και;
– Ωραία. Ν’ αρχίσω να παίρνω χαπάκια και να είμαι συνέχεια μ’ ένα πλατύ χαμόγελο…
– Πας καλά;
– Όχι, βέβαια…
– Ποιος σου είπε πως όσοι παίρνουν τέτοιου είδους φάρμακα, μένουν με το μόνιμο χαμόγελο στα χείλη;
– Ξέρω ‘γώ;
– Αλήθεια, ξέρεις πόσοι παίρνουν αγχολυτικά χαπάκια;
– Μα εγώ δεν έχω άγχος. Το αντίθετο μάλιστα. Δεν με νοιάζει τίποτα. Όσα πάνε κι όσα έρθουν…
– Μήπως κι αυτό είναι ένα είδος άγχους;
– Μήπως έχεις πάρει και ειδικότητα στην ψυχιατρική και την ψυχολογία και δεν το ξέρω;
– Κουβέντα κάνουμε.
– Εσύ κάνεις κουβέντα και μάλιστα με αποφθέγματα και διαγνώσεις. Και μου βρήκες και την λύση…
– Βρε, εσύ δεν ξεκίνησες την κουβέντα; Eσύ δεν μου είπες πως βαριέσαι; Γιατί το είπες; Έτσι, για πλάκα;
– Όλα αστεία τα βρίσκεις εσύ.
– Ωραία. Βαριέσαι;
– Ναι.
– Θαύμα.
– Τι θαύμα; Πού το βρήκες το θαύμα;
– Στο ότι βαριέσαι.
– Και; Πού πας;
– Να σου φέρω ρούχα, να σε ντύσω και να σε πάρω από το χέρι να σε πάω βόλτα…
– Μην κουνιέσαι. Χέρια και πόδια έχω. Κι αν ήθελα να πάω βόλτα, δεν θα σου ζητούσα και την άδεια. Κατάλαβες;
– Ξέρεις κάτι; Δεν βαριέσαι. Όρεξη για καβγά έχεις, να σου ανέβει λίγο η πίεση, για να ενεργοποιηθείς…
– Μπα; Και καρδιολόγος-παθολόγος;
– Αααα, εσύ δεν τρώγεσαι με τίποτα.
– Πού πας τώρα;
– Να σου φέρω σοκολάτες, μήπως και ανεβάσεις ζάχαρα, πιέσεις και διάθεση…
– Ε, δεν είναι καλά… Λες γι’ αυτό να είμαι έτσι; Να μου λείπει η σοκολάτα; Καρδούλα μου, πόσο με νοιάζεται…

_

γράφει η  Αθηνά Μαραβέγια

Μην ξεχνάτε ότι το σχόλιο σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Βήματα στη γειτονιά

Βήματα στη γειτονιά

Τον φίλο από τα παλιά τον συνάντησα στη γειτονιά του πατρικού. Έμοιαζε φευγάτος. Δεν ξέρω τι είχε καταφέρει από όσα ζητούσε, όμως έμοιαζε να μην τον ενδιαφέρει πια το ρήμα. ''Ζω ανάμεσα στο παρελθόν και στο τώρα'' μου είπε και δεν πολυκατάλαβα. ''Με δένει ένα περίεργο...

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

Το τηλέφωνο της μοναξιάς

ΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ. Μεγάλη εφεύρεση του ανθρώπου. Εκτός των πολλαπλών χρήσεών του και εφαρμογών, έχει γίνει απαραίτητο συμπλήρωμα, ας το πούμε κι’ έτσι, της καθημερινότητάς μας είτε μέσα στο σπίτι είτε έξω απ΄ αυτό. Αν τύχει και συμβεί κάποια βλάβη στο δίκτυο και δεν...

Το φλερτ

Το φλερτ

_ γράφει ο Νίκος Πουλικίδης _ Η οθόνη του κινητού αναβόσβηνε. Μόλις ήρθε το μήνυμα από το αγόρι της. Περιχαρής πληκτρολόγησε την απάντηση αγάπης. Όλα ήταν τόσο αυτοματοποιημένα πλέον. Η αγάπη μπορούσε να βρει καταφύγιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, να γίνει story...

Ανώνυμος τόπος

Ανώνυμος τόπος

Δεν ξέρω πως βρέθηκα εδώ σε αυτήν την παραλία να κοιτάζω τους γλάρους και να γεύομαι την μεθυστική αλμύρα της ατίθασης θάλασσας, το μόνο που επιθυμώ είναι να παραμείνω σε αυτόν τον αλλόκοτο τόπο που μου μιλά μέσα από τα τοπία του. Πριν λίγο τα χέρια μου άγγιξαν τα...

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Η μάσκα

Η μάσκα

Μόλις πριν λίγα χρόνια, έβλεπε κανείς αραιά και πού, κανέναν ξένο, κυρίως Κινέζο- εύκολα εντοπίζεις την Εθνικότητά του,- να περιδιαβαίνει τους Αρχαιολογικούς χώρους του τόπου, σαν τουρίστας, φορώντας, περιέργως, χειρουργική μάσκα. Δεν ήξερα τι να υποθέσω. Να ήταν ο...

Μια αναπάντεχη συνάντηση

Μια αναπάντεχη συνάντηση

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη -   Μ’ αρέσει να φτιάχνω πρωινό για τα παιδιά μου. Έρχονται στο σπίτια πια μόνο τις Κυριακές. Δουλειά, σπουδές, τρεχάματα, που να προλάβουν και αυτά. Τηγανίζω 2 αυγά και βράζω άλλα δύο δίπλα. Έτσι ήταν πάντα οι γιοι μου, ο ένας μέρα, ο...

Η απεργία

Η απεργία

Ο προϊστάμενος βγήκε απ’ το υπερυψωμένο γραφείο του διευθυντή, ακούμπησε στα κάγκελα και κοίταξε τους εργάτες που ήταν μαζεμένοι από κάτω. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν στο μέρος του. -Ο κύριος Ηρακλής θέλει να κουβεντιάσει με την αντιπροσωπεία σας, είπε. Τέσσερις εργάτες...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου