Σοκολάτα, το φάρμακο

29.03.2019

– Όταν βαριέσαι, τι κάνεις;
– Κάαααθεσαι…
– Πολύ ωραία. Κι αν βαριέσαι κι αυτό το “κάαααθεσαι”;
– Απλά, κάθεσαι.
– Θα μου σπάσεις τα νεύρα τώρα;
– Γιατί, καρδιά μου;
– Έχω να κάνω τόσα πράγματα και δεν κάνω τίποτα.
– Και λοιπόν;
– Τι “και λοιπόν”; Τι δεν καταλαβαίνεις;
– Βαριέσαι, δεν βαριέσαι;
– Ακριβώς.
– Ξέρεις τι σημαίνει η λέξη;
– Και ξέρω και την βιώνω καιρό τώρα… Αυτό δεν σου λέω;
– Ωραία. Μην κάνεις τίποτα.
– Μα αυτό είναι που με τρελαίνει. Που δεν κάνω τίποτα. Που νοιώθω τόσο κενό…
– Τότε, κάνε κάτι.
– Σαν τι, δηλαδή;
– Βγες από το καβούκι σου. Βρες ενδιαφέροντα.
– Αυτό δεν σου λέω; Δεν μ’ ενδιαφέρει τίποτα. Δεν θέλω να κάνω τίποτα. Δεν έχω διάθεση για τίποτα.
– Τότε κλείσε ραντεβού σε γιατρό. Ψυχίατρο, κατά προτίμηση. Αυτός μπορεί και να σε βοηθήσει.
– Μα δεν έχω τρέλα για να πάω σε ψυχίατρο.
– Όλοι αυτό λέμε, μέχρι να μας δει ο ειδικός και να μας χαπακώσει. Κι ύστερα, δεν είναι απαραίτητο να είναι κανείς για το σακάκι ανάποδα, για να πάει στον ψυχίατρο…
– Καλά, καλά, άσε τις θεωρίες σου που τις ξέρω.
– Και;
– Ωραία. Ν’ αρχίσω να παίρνω χαπάκια και να είμαι συνέχεια μ’ ένα πλατύ χαμόγελο…
– Πας καλά;
– Όχι, βέβαια…
– Ποιος σου είπε πως όσοι παίρνουν τέτοιου είδους φάρμακα, μένουν με το μόνιμο χαμόγελο στα χείλη;
– Ξέρω ‘γώ;
– Αλήθεια, ξέρεις πόσοι παίρνουν αγχολυτικά χαπάκια;
– Μα εγώ δεν έχω άγχος. Το αντίθετο μάλιστα. Δεν με νοιάζει τίποτα. Όσα πάνε κι όσα έρθουν…
– Μήπως κι αυτό είναι ένα είδος άγχους;
– Μήπως έχεις πάρει και ειδικότητα στην ψυχιατρική και την ψυχολογία και δεν το ξέρω;
– Κουβέντα κάνουμε.
– Εσύ κάνεις κουβέντα και μάλιστα με αποφθέγματα και διαγνώσεις. Και μου βρήκες και την λύση…
– Βρε, εσύ δεν ξεκίνησες την κουβέντα; Eσύ δεν μου είπες πως βαριέσαι; Γιατί το είπες; Έτσι, για πλάκα;
– Όλα αστεία τα βρίσκεις εσύ.
– Ωραία. Βαριέσαι;
– Ναι.
– Θαύμα.
– Τι θαύμα; Πού το βρήκες το θαύμα;
– Στο ότι βαριέσαι.
– Και; Πού πας;
– Να σου φέρω ρούχα, να σε ντύσω και να σε πάρω από το χέρι να σε πάω βόλτα…
– Μην κουνιέσαι. Χέρια και πόδια έχω. Κι αν ήθελα να πάω βόλτα, δεν θα σου ζητούσα και την άδεια. Κατάλαβες;
– Ξέρεις κάτι; Δεν βαριέσαι. Όρεξη για καβγά έχεις, να σου ανέβει λίγο η πίεση, για να ενεργοποιηθείς…
– Μπα; Και καρδιολόγος-παθολόγος;
– Αααα, εσύ δεν τρώγεσαι με τίποτα.
– Πού πας τώρα;
– Να σου φέρω σοκολάτες, μήπως και ανεβάσεις ζάχαρα, πιέσεις και διάθεση…
– Ε, δεν είναι καλά… Λες γι’ αυτό να είμαι έτσι; Να μου λείπει η σοκολάτα; Καρδούλα μου, πόσο με νοιάζεται…

_

γράφει η  Αθηνά Μαραβέγια

Μην ξεχνάτε ότι το σχόλιο σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής της

Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής της

_ γράφει η Μαργαρίτα Κτωρίδου - «Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής σου!». Έτσι της έλεγαν όλοι. Μα εκείνη δεν ένιωθε έτσι. Η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής της είχε περάσει. Ξημέρωσε κι έφυγε μαζί του. Η Μένη. Πού είναι η Μένη;  Τη βρίσκει πάνω από το τραπέζι -φυσικά. Η...

Ιστορίες καραντίνας

Ιστορίες καραντίνας

_ γράφει η Μαργαρίτα Κτωρίδου - Ι. ΤΙ ΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ; Είναι Κυριακή. Όχι είναι Τρίτη. Αποκλείεται να είναι Κυριακή σήμερα, γιατί τότε σημαίνει πως χθες που έκανα φασόλια ήταν Σάββατο. Δεν είναι μέρα για φασόλια το Σάββατο. Και αν χθες ήταν Σάββατο κι εμείς...

Όνειρο ήταν θαρρώ

Όνειρο ήταν θαρρώ

Παράπονο το είχε να δει τους δικούς της στα όνειρά της, ώσπου η επιθυμία της επιτέλους ικανοποιήθηκε. Ξημερώνοντας Κυριακή, την επισκέφθηκαν, αλλά δεν ήταν αγαπημένοι όπως συνήθως. Υπήρχε μια σχετική ένταση και διαπληκτίζονταν καθόλη τη διάρκεια του ονείρου. Έστω και...

O Φυλακισμένος

O Φυλακισμένος

- γράφει η Αγάπη Χαριτάκη - Κοιτάω έξω από το παράθυρο. Ο ουρανός είναι γκρίζος και ο ήλιος κρύβεται πίσω από τα θυμωμένα σύννεφα. Τα πράσινα δέντρα στέκονται επιβλητικά κοιτώντας προς όλες τις πλευρές σαν άγρυπνοι φρουροί. Λες και χρειαζόμασταν περισσότερους από...

Γλυκό ψέμα

Γλυκό ψέμα

Ο Πέτρος, βαδίζει με τον σκύλο του στο πλακόστρωτο πεζοδρόμιο, φτάνουν στην είσοδο της πολυκατοικίας, ο Πέτρος κοντοστέκεται για δυό στιγμές και κάνει να γυρίσει πίσω, όμως ο σκύλος του τον σταματάει. Το χέρι του Πέτρου, υπακούοντας στον σκύλο, χτυπά το κουδούνι του...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Γλυκό ψέμα

Γλυκό ψέμα

Ο Πέτρος, βαδίζει με τον σκύλο του στο πλακόστρωτο πεζοδρόμιο, φτάνουν στην είσοδο της πολυκατοικίας, ο Πέτρος κοντοστέκεται για δυό στιγμές και κάνει να γυρίσει πίσω, όμως ο σκύλος του τον σταματάει. Το χέρι του Πέτρου, υπακούοντας στον σκύλο, χτυπά το κουδούνι του...

διττή μνήμη

διττή μνήμη

Ο χρόνος δεν κυλάει εδώ. Είναι ο χώρος φαρδύς, μια άπλα ανάμεσα σε δυο δάση, από εδώ με πεύκα, στην άλλη με ελιές και ο χρόνος, αν και υπάρχει τεράστια έκταση, παίρνει εκείνο το στενό ρυάκι, ήταν κάποτε ένα χειμαρρώδες ποτάμι και προχωρεί ο χρόνος, σκοντάφτει στις...

Α-ΝΟΣΤΟΣ

Α-ΝΟΣΤΟΣ

_ γράφει η Αγγελίνα Σοφιάδη - O Κωστής ένιωσε πολύ τυχερός όταν βρήκε τραπεζάκι στο καφέ. Τρία τραπέζια όλα κι όλα, στον πεζόδρομο, Σάββατο πρωί και η ανοιχτή αγορά του Πορτομπέλο είχε ήδη αρχίσει να αγκομαχά από τον κόσμο, κάτω από τον ανέλπιστο ήλιο του Λονδίνου. ...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου