Στην άκρη του γιαλού θα ‘μαι κι εγώ

σαν θα περνούν του ανέμου τα καράβια

και με ένα βότσαλο το κύμα θα ακουμπώ

για να σου στέλνω σήματα, φιλιά και χάδια!

-----*-----

Κι όταν ο αέρας θα φυσά τρέλα

και θα ν’ τα βράχια άδεια απ’ ανεμώνες

εγώ θα είμαι εκεί και θα μιλώ σιγά

χνώτα θα στέλνω να ζεσταίνω του χειμώνες.

-----*-----*-----

Μα και την άνοιξη λουλούδια σαν φορώ

και τα μαλλιά μου ξέπλεκα σαν χάδια

όποια γοργόνα βλέπω θα ρωτώ:

Πόσα αστέρια τάχα… σου γλυκαίνουνε τα βράδια;

-----*-----

Και θα ‘μαι εκεί μια ολόκληρη ζωή

στην άκρη του γιαλού να καρτεράω

ως που καράβι με λευκό πανί

μου φέρει πίσω όλα όσα αγαπάω!…

 

_

γράφει η Σοφία Ντούπη

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!