Select Page

Στο φως του κεριού να ξορκίσω την απουσία σου

Στο φως του κεριού να ξορκίσω την απουσία σου

 

 

Μουδιασμένες οι μέρες
κι ο φόβος, μαργαριτάρι
κρεμασμένο στο λαιμό
άγριος καιρός η σκέψη σου
με ξεγελούν οι σκιές
νιώθω μόνο την ομίχλη
και τα σύννεφα εκείνα,
που κουβαλούν τη βροχή.
Συλλαβίζω στην ψυχή
πετρωμένα φεγγάρια της νύχτας
στις όχθες του ονείρου
γλιστράς και χάνεσαι
λεηλατήσαμε τις μνήμες
και τις σιωπές.
Ξυπόλητη
και δίχως θόρυβο,
κατεβαίνω τη σκάλα
τα κιτρινισμένα γράμματα
περιμένουν στο υπόγειο
πλάι σε σκουριές και παράπονα
ν' αγγίξω πάλι
τη ρωγμή της ψυχής στο φως του κεριού
να ξορκίσω την απουσία σου

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

2 Σχόλια

  1. Γιάννης Πανδρεμένος

    Μα πόσο υπέροχο..!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Πάντα θα καταθέτω ταπεινά την ευγνωμοσύνη μου στο φως και στα καλά σας λόγια.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Ακολουθήστε μας!

Follows

Ημερολόγιο 2018 – Πρόσκληση

Εγγραφείτε στο newsletter

Εκδηλώσεις

Φόρτωση περισσότερων

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!