Select Page

Τα γενέθλια και το Σύμπαν (Ενδοσκόπηση)

Τα γενέθλια και το Σύμπαν (Ενδοσκόπηση)

 

birthdaycake_fire

 

Θεέ μου ΓΕΡΑΣΑ! Πώς πέρασαν τα χρόνια έτσι;

Ένα δάσος από φλογισμένα δέντρα, τα αναμμένα κεριά στην τούρτα μου επάνω. Τα στρίμωξα να κάνω χώρο να καρφωθούν όλα. Αλλοίμονο αν χώρο δεν βρω. Γιατί θα είναι σαν να παραδεχτώ όχι μόνο ότι γέρασα, αλλά ότι τέλειωσα. Τέλειωσα, σαν το γλυκό που λιώνει από τη πυρκαγιά του κερένιου δάσους μου. Ας μη σβήσει η πυρκαγιά. Ας καεί, τόσο το δάσος όσο και το γλυκό, και εγώ σαν ένας νέος Νέρωνας ας καθίσω εκεί πλάι να θαυμάζω το έργο του εμπρησμού μου υπό τις επευφημίες των φίλων μου και τις εγκάρδιες ευχές τους.

«…μεγάλη να γίνεις, με άσπρα μαλλιά…»

Ωραία η ευχή, θα μπορούσε να είναι καλύτερη:

«...γριούλα να γίνεις και να ‘σαι καλά».

Δεν θα ήταν πιο σωστό;

Κοίταξε πώς λιώνει η τούρτα. Τόση η ζέστη. Μα δεν πειράζει. Υπάρχει άλλη μία στο ψυγείο, μία γερή, να αντικαταστήσει την δεινοπαθούσα. Και εγώ, είπαμε. Θα κάθομαι να θαυμάζω τον εμπρησμό μου χωρίς να αγχώνομαι. Και πάντως, γλυκό, θα φάνε οι καλεσμένοι μου, όπως και να ‘χει.

Μερικοί κακεντρεχείς και άσπονδοι φίλοι μου, προσπαθούν παρ’ όλο το ολοκαύτωμα, να μετρήσουν τα κεριά. Μα πλάκα κάνουν; Αυτό είναι αδύνατον. Όχι μόνο ένεκα του μεγάλου πλήθους των κεριών, αλλά από τη σύμμαχό μου φωτιά, που ένωσε εκεί στην κορυφή, τις μικρές φλόγες και τις έκανε μία. Το δάσος καίγεται. Να δούμε πώς προτίθεμαι να το σβήσω.

-Πόσα ήταν τελικά τα κεράκια σου φίλη καλή μας;

-Περιμένεις να σου πω ε; Δεν θα το κάνω. Γιατί, όπως λέει ο Oscar Wilde: «μην εμπιστεύεσαι γυναίκες που σου λένε την ηλικία τους. Αφού μπορούν να το κάνουν αυτό, μπορούν να κάνουν τα πάντα». Θα μπορούσα να είχα βάλει ένα και μόνο κερί να καίει εκεί μόνο του συμβολικά, μα δε θα ήταν το ίδιο. Θα μπορούσα πάλι να είχα βάλει δύο χρωματιστούς κερένιους αριθμούς. Θα ήταν πάλι μία ομολογία του πόσο λίγο μπορείς να εμπιστευτείς τα λόγια που σου λέω. Εγώ πάντως προτίμησα να βάλω τον σωστό αριθμό τους, με τον εαυτό μου σε πλήρη αρμονία, με την αλήθεια καλυμμένη από τη φωτιά.

-Από ποιο κερί και μετά αλήθεια άρχισες να συνειδητοποιείς και να μετράς τις άσπρες σου τρίχες και τις μικρούλες ακτινωτές ρυτίδες στην άκρη των ματιών σου;

- Ρωτάς και λες να μη σου απαντήσω; Όλα αυτά τα ανακάλυψα τυχαία, σ’ ένα παρόμοιο με το σημερινό ολοκαύτωμα, παρ’ ό, τι ήταν τα κεριά ναι μεν πολλά, όχι όμως και σαν τα σημερινά που τα βλέπεις και σε πιάνει αγοραφοβία! Ήταν θυμάμαι, μικρο-ομάδες, μικρο-παρέες, δεν ήταν αυτή η κοσμοπλημμύρα, αυτή η υπερχείλιση των ποταμών της χώρας και των όμορων μ’ αυτήν περιοχών. Τα πάντα ήταν υπό πλήρη έλεγχο.

Δεν χρειάστηκε καν να ληφθούν έκτακτα μέτρα ούτε να εκκενωθούν περιοχές! Δεν χάθηκαν περιουσίες. Μα, σε κάθε περίπτωση, παλιά και νέα, τα κεριά τα αγαπώ, είναι ΔΙΚΑ ΜΟΥ και το ξανά τονίζω: άριστης ποιότητας. Από αυτά, που με το λιώσιμό τους δεν αφήνουν λεκέδες. Ούτε κερένια δάκρυα στον κορμό τους ή στο γλυκό επάνω.

Τελικά αυτή είναι και η ουσία. Η ποιότητα των κεριών. Και αυτός είναι ένας από τους λόγους που δεν θα πάει και όλη η τούρτα εντελώς χαμένη, αν αφήνουμε τα κεριά να καίγονται άσκοπα. Ας τα χαρούμε να φεγγοβολούν τόσο χρόνο όσο για να γιορτάσουν μαζί μας τα χρόνια μου που πέρασα.

-Ωραία. Τα σβήνεις αργότερα, και φάε το γλυκό παρέα με αυτούς που αγαπάνε να γιορτάζουν μαζί σου τα αναμμένα κεριά σου. Τώρα, αν το γλυκό σου δεν είναι αρκετό, είπες πως έχεις και άλλο καβάντζα στο ψυγείο. Έτσι δεν είπες; Τα σβησμένα σου κεριά μη τα πετάξεις. Καθ’ ένα από αυτά μια ιστορία κρύβει. Γι’ αυτό δεν αφήνουν δάκρυα. Γιατί όλα τα αγαπάς αφού τα έζησες και είναι δικά σου. Καλά, κακά, ήταν η ζωή σου, που ακόμα δεν τελείωσε αδελφέ. ‘Όταν του χρόνου προστεθεί ένα ακόμη κεράκι στα ήδη υπάρχοντα, δεν έχεις παρά να κάνεις κάτι απλό:

Φρόντισε, η τούρτα να είναι μεγαλύτερη αφ’ ενός και με ανθεκτικότερα υλικά για ν’ αντέξει στην θερμότητα του πλήθους των κεριών σου, αφ’ ετέρου αν μη τι άλλο τόσο εσύ, όσο και οι συνεορτάζοντες θα συνεχίσουμε την πλάκα των αναμμένων κεριών για πιο πολύ χρόνο.

Και πού ‘σαι; Φρόντισε και για κάτι άλλο. Να έχουν αρκετό αέρα τα πνευμόνια σου όταν έρθει η ώρα του σβησίματος. Ειρήσθω εν παρόδω, ο αέρας ο πολύς σ’ αυτό το όργανο του κορμιού σου κάνει καλό, σε αντίθεση μ’ εκείνο του μυαλού σου ας πούμε. Θεέ μου τι σου λέω γιορτιάτικα…

Θα φυσήξεις λοιπόν δυνατά, όσο αντέχεις δυνατότερα. Όσο γρηγορότερα καταφέρεις να διώξεις τη φλόγα τόσο πιο καλό το γλυκό που θα φάμε. ΌΛΟΙ.

Μα αυτό είναι που σε απασχολεί;

«Και τώρα», μονολογώ, «τώρα που έφυγαν όλοι οι καλεσμένοι μου και μ’ άφησαν μόνη, ίσως θελήσω να κάνω έναν μικρό απολογισμό του τι ακριβώς συνέβη απόψε στο ολοφώτιστο και στολισμένο μου σπίτι».

Όπως κάθομαι στην κουζίνα μου, με όλο αυτό το πιατικό και το κουταλοπίρουνο που περιμένει να το φέρω στα ίσα του, ξανά φέρνω στο μυαλό μου τις ευχές που εισέπραξα από τους αγαπημένους μου. Αλήθεια τίνος φίλου η ευχή πλησίαζε περισσότερο την ευχή τη δική μου, αυτήν που κάθε χρόνο τέτοια ημέρα δίνω στον εαυτό σου και που όλη τη χρονιά περιμένω να πραγματοποιηθεί και που ποτέ δεν γίνεται το θαύμα; Και να σκεφτείς ότι λένε πως όταν θέλεις κάτι πολύ, το Σύμπαν συνωμοτεί για να το πετύχεις! Έτσι δεν λένε;

Ε, μεγαλύτερη αρλούμπα δεν έχω ακούσει στη ζωή μου. Προσωπικά όσες φορές θέλησα κάτι πολύ, μα πάρα πολύ, και το ζήτησα από το Σύμπαν με πάθος, ελπίζοντας στη βοήθειά του, η απογοήτευσή μου ήταν μεγαλύτερη, όταν είδα ότι ήταν ακριβώς αυτό το ίδιο το Σύμπαν που με αγνόησε, μα τελείως όμως! Εάν ήταν η ρήση σωστή και όχι μια όμορφη κουβέντα μόνο, που επιστράτευσε αόρατες και μυστηριώδεις δυνάμεις για να ακουστεί σαν ενδιαφέρουσα και, επιτρέψτε μου, να πουλήσει, τότε όλη η ανθρωπότητα θα κατέφευγε σ’ αυτό το κόλπο και η Γη θα ήταν παράδεισος.

Και μια και είπαμε Παράδεισος ας θυμηθούμε τι έπαθε η Εύα όταν έφαγε το μήλο που το θέλησε ΠΟΛΥ! Γι’ αυτό, μην ακούω σαχλαμάρες. Λένε πάλι ότι για να πετύχεις κάτι, που ένας Θεός ξέρει πόσο το επιθυμείς, δεν πρέπει να μείνεις αδρανής αλλά να κοπιάσεις. Το γνωστόν ρητό μας: Συν Αθηνά… κτλ. κτλ.

Και όταν λέμε πολύ; Σαν πόσο πολύ δηλαδή;

Και αν ακόμη υπερβείς τις δυνάμεις σου για να το πετύχεις και το μόνο που αποκομίζεις είναι το κτύπημα του κεφαλιού σου σε ένα τοίχο άρνησης; Και αν προσπαθείς ξανά και ξανά μέχρι να πλησιάζει να τελειώσει ο βιολογικός σου Χρόνος χωρίς τίποτα να έχεις πετύχει, τι κάνεις; Κάνεις διάβημα διαμαρτυρίας στο Σύμπαν που σίγουρα θα σου απαντήσει με μία εκκωφαντική σιωπή; Του ζητάς το λόγο που σε έγραψε κανονικά;

 Και ο χρόνος σου που τελειώνει ενώ εσύ έμεινες να ελπίζεις; Ή μήπως επειδή το σύμπαν έχει μια καριέρα, μια αποστολή, και μια ζωή που είναι Άπειρη, δεν έχει συναίσθηση του λίγου δικού μας χρόνου και όλο αναβάλλει και αναβάλλει την πραγματοποίηση των ΘΕΛΩ μας; Τι να τις κάνω τις συνωμοσίες που εξυφαίνει προς όφελός μου (αν τελικά παραδεχτώ τη ρήση του Coelho) αν δεν δω να πραγματοποιείται το θέλω μου κατά τη διάρκεια του βίου μου;

Ξέρετε τι λέω; Ότι αυτός που το πρωτοείπε αυτό, και μετά έσπευσαν πολλοί να τον μιμηθούν, θα έτυχε να θέλει κάτι πολύ και κατά τύχη αυτό πραγματοποιήθηκε και έτσι πάνω στον ενθουσιασμό του έγραψε την αυτάρεσκη ΣΑΧΛΑΜΑΡΙΤΣΑ του, ότι και καλά το Σύμπαν του έκανε το χατίρι. Την δέσαμε και μεις στο ψιλό μαντήλι και μείναμε κατά καιρούς να αναμένουμε τα αποτελέσματα της συνωμοσίας θες; Της συνωμοσιολογίας θες;

Και αφού δεν αξιωθήκαμε

όχι μία,

όχι δύο,

όχι δεκαδύο

όχι εκατόν δύο φορές,

να τύχουμε τούτης της περίεργης εύνοιας αποφασίσαμε:

«Μωρέ λες να καταφύγουμε στον Θεό τον μόνο καθ’ ύλη αρμόδιο να Τον ρωτήσουμε, τι πρέπει να κάνουμε με το Σύμπαν τελικά;»

Εκείνος, ( θαρρείς και Τον ακούω) θα μας απαντήσει:

*Καλά τέκνον μου. Εγώ, σου υποσχέθηκα, (όχι ο ίδιος αλλά δια αντιπροσώπου μου), κάτι τέτοιο και μέσα στις τόσες μου έγνοιες μου διέφυγε; Εάν κάτι τέτοιο συνέβη, ζητώ συγγνώμη. Βλέπεις; Αν και Θεός, τη λέξη «συγγνώμη» την αγαπώ πολύ, και όταν την εννοώ την λέω, όπως κάνω και με το «σ’ αγαπώ μου».*

«Δηλαδή Θεέ μου θα επανορθώσεις;»

*Για στάσου άνθρωπε, μη βάζεις στο στόμα μου πράγματα που δεν είπα. Ούτε προτίθεμαι να κάνω μίαν εξαίρεση για σένα. Γιατί να το κάνω; Πες μου ΕΝΑΝ λόγο που πρέπει να προτιμήσω εσένα για να σε βάλω από τους πρώτους στη λίστα αναμονής. Νομίζεις ότι κάνω ρουσφέτια;*

«Όχι Παντοδύναμε, εγώ δεν είπα να προτιμήσεις εμένα από τους άλλους. Εγώ είπα, ότι δεν ξέρω εάν το σύμπαν που επιλαμβάνεται του θέματος έχει προτιμήσεις… Γιατί αν κάτι τέτοιο κάνει, φέρε το στον δρόμο του Θεού!

Ξέρεις, με πιάνει το παράπονο. Να προσπαθώ. Να αγωνίζομαι. Να μετέρχομαι τα πιο τίμια μέσα που δίδαξες μέσω του Υιού Σου και να μη μου πραγματοποιείται ούτε ένα μου όνειρο; Ε, νιώθω κάπως. Θεέ μου, μήπως οι ρήσεις των Σοφών τελικά, στις οποίες δίνουμε και τόση σημασία, δεν είναι παρά λογοτεχνικές πομφόλυγες με σκοπό τον εντυπωσιασμό στην ανάγνωση του παραμυθιού της ζωής μας και της γραφής τους και έτερον ουδέν; Ξέρεις Θεούλη μου τι αναστάτωση έχει φέρει στα πλάσματά Σου αυτή η κουβέντα που είπε ο COELHO για το Σύμπαν; Έχουμε αρχίσει όλοι, μόνο να θέλουμε. Παλαιόθεν υπήρχε βέβαια και το απόφθεγμα: όπου υπάρχει θέληση υπάρχει τρόπος.

Αλλά, πώς να το κάνουμε! Άλλη η ομορφιά της ρήσης περί Συνωμοσίας του Σύμπαντος. Κρύβει μια τσαχπινιά, μια σκανταλιά, είναι πιο μυστηριώδης, πιο μεταφυσική. Λες και το πακέτο των θέλω μας το κρατούν αόρατοι παντοδύναμοι άγγελοι πολεμιστές που ολημερίς και ολονυχτίς άλλο δεν κάνουν από το να δίνουν μάχες με σκοπό την πραγματοποίηση των ονείρων μας. Με ανασκουμπωμένα τα μανίκια πολεμούν, σκοτώνονται στη δουλειά για πάρτι μας.

Βέβαια, ας μη ξεχνιόμαστε. Ναι μεν δουλειά εκείνοι, μα δουλειά και μείς… Σύμφωνοι. Μα αποτέλεσμα; Μηδέν. Κατάλαβες λοιπόν Θεέ μου γιατί ρώτησα Εσένα που τα ξέρεις ΟΛΑ; Τι συμβαίνει λοιπόν με το Σύμπαν Σου; Παίρνει φακελάκια χωρίς την άδειά Σου; Αν δεν ισχύει στ’ αλήθεια αυτό που έγραψε ο Συγγραφέας τότε κάνε τον να ανακαλέσει και να βγάλει μια καινούρια εκδοχή της ρήσης. Να πει δηλαδή π.χ., ότι όταν εκπληρώνονται οι επιθυμίες μας είναι όχι μόνο γιατί το θέλαμε πολύ ΕΜΕΙΣ αλλά γιατί υπάρχει ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ που ενώ παρέλειψε να μας το πληροφορήσει εμείς το ψυλλιαστήκαμε σαν πλάσματα πονηρά που είμαστε, το εφαρμόσαμε και γι’ αυτό οι δεήσεις μας έπιασαν τόπο.

Που σημαίνει, ότι πρέπει να ανακαλύψουμε αυτό το ΚΑΤΙ, επακριβώς και όχι μόνον σαν υποψία, να το εκμεταλλευτούμε, και να πετυχαίνουμε έτσι τον στόχο μας και όχι να προσκρούομε στην άρνηση, στο τίποτα, στο μάταιο, στη μαυρίλα και το παράπονο. Αν είναι το Σύμπαν υπεύθυνο για το χάλι μας, πες μας Θεέ μου τι να κάνουμε για να το καλοπιάσουμε;

Είναι η αλήθεια ότι ποτέ μου δεν τα πήγαινα καλά με συνωμοσίες και συνωμοσιολογίες και συναφείς εξτρεμιστικές οργανώσεις. Λες οι ουράνιοι συνάδελφοί τους να με εκδικούνται γι‘ αυτό; Αν αυτή είναι η αιτία λυπάμαι Θεέ μου αλλά αδυνατώ να νιώσω συμπάθεια γι’ αυτές.

Και για πες. Τι θα γίνει με όλους εμάς που δεν είμαστε fan; Θα τεθούμε εκτός εύνοιας Σύμπαντος; Όχι για άλλο λόγο αλλά για να μην ελπίζουμε άδικα. Όχι, δε θα πάψουμε να έχουμε στόχους. Αυτό θα ήταν τραγικό. Το ότι μπορεί να μην τους πετυχαίνουμε δεν είναι και τόσο αποκαρδιωτικό.

Μόνο που να, μας πιάνει το παράπονο. Θα παρακαλέσουμε λοιπόν Εσένα. Κάνε Θεέ μου να πραγματοποιηθούν, έστω ορισμένες μας επιθυμίες. Διάλεξε Εσύ, πώς θα τις ιεραρχήσεις.

Συγγνώμη Θεούλη μου που πήρα το χρόνο Σου…

Σε ευχαριστώ».

 

_

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

 

(πηγή εικόνας)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Επιμέλεια κειμένου

Μάχη Τζουγανάκη

Δηλώνω τυπικά αρχισυντάκτρια της σελίδας. Άτυπα όμως και πιο γνήσια, δηλώνω μέλος μιας όμορφης ομάδας πολύ δεμένης που οι «τίτλοι» του καθενός είναι περιττοί. Δηλώνω επίσης συγγραφέας, ποιήτρια, ερασιτέχνης φωτογράφος, μουσικόφιλή, βιβλιόφιλη, θεατρόφιλη, σινεφίλ και ερωτευμένη με οτιδήποτε ξυπνά τη δημιουργικότητά μου. Τελικά όμως έμαθα… πως το να δηλώνει κανείς τι είναι και τι δεν είναι, είναι ένα μεγάλο παραμύθι, όχι από εκείνα που μου αρέσει να διαβάζω, αλλά από εκείνα που σου θέτουν όρια και σε στριμώχνουν σε καλούπια. Μα εγώ τις λέξεις «όρια» και «καλούπια» τις έχω αφαιρέσει από το λεξιλόγιο της ψυχής μου...

17 Σχόλια

  1. Χριστίνα Σουλελέ

    Τι όμορφη ενδοσκόπηση Λένα!
    “Τελικά αυτή είναι και η ουσία. Η ποιότητα των κεριών. Και αυτός είναι ένας από τους λόγους που δεν θα πάει και όλη η τούρτα εντελώς χαμένη, αν αφήνουμε τα κεριά να καίγονται άσκοπα. Ας τα χαρούμε να φεγγοβολούν τόσο χρόνο όσο για να γιορτάσουν μαζί μας τα χρόνια μου που πέρασα”
    Εύχομαι η πυρκαγιά που καίει στην ψυχή σου να συνεχίσει να φωτίζει τα κείμενά σου κι εμείς να τα απολαμβάνουμε.

    Απάντηση
    • Λένα Μαυρουδή Μούλιου

      Όταν υπάρχουν τόσο ενδιαφέρουσες φιλενάδες να μοιράζονται τα κείμενά σου και να τα σχολιάζουν πάντα με ευγενικά γλυκόλογα, πίστεψέ με πεντάρα δεν δίνω γι’ αυτά που εξυφαίνουν οι συνωμότες του Σύμπαντος Αυτή είναι η δουλεία τους άλλωστε, εγώ θα τους την αλλάξω;

      Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Αχ… Λένα μου τι να πω; Μέσα στην ψυχή μου πια!… Όχι τίποτα άλλο, αλλά όπου να ‘ναι φτάνουν και τα γενέθλια μου. Κι αυτός ο COELHO τι την ήθελε εκείνη τη φράση; Δεν φτάνει τόσο που μας παιδεύει η ζωή; Έπρεπε να πάρει μέρος και το σύμπαν; Υπέροχο το κείμενο σου!!! Μπράβο σου!!!

    Απάντηση
    • Λένα Μαυρουδή Μούλιου

      Σοφία μου η απάντησή μου στο σχόλιο σου λίγο παρα΄κάτω . Δεν ξέρω τι γίνεται

      Απάντηση
  3. Άννα Ρουμελιώτη

    Πολύ ωραία η ενδοσκόπησή σου Λένα και το ταξίδι στη ζωή συνεχίζεται δημιουργικά θα έλεγα. Πολύ δημιουργικά με τις γραφές σου!!

    Απάντηση
    • Λένα Μαυρουδή Μούλιου

      Έτσι είναι Άννα όπως τα λες. Σ΄ευχαριστώ πάντα για τα καλά σου λόγια. ΚΑΛΌ Σ/Κ να έχεις

      Απάντηση
  4. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ ωραία η ιστορία σου, Λένα! Ένα βαθύ νόημα, ένας λυγμός, ένα παράπονο μα με το πιο σημαντικό στοιχείο σου: το χιούμορ που δε χάνεις ποτέ! 🙂

    Απάντηση
    • Λένα Μαυρουδή Μούλιου

      Μα να ξέρεις κορίτσι μου, το κάθε τι που εξυφαίνεται είτε γύρω σου είτε με στόχο εσένα όταν το αντιμετωπίζεις με μια σταλίτσα χιούμορ δεν φτάνεις στο σημείο να τα βάφεις ”μαύρα”που λένε….Και πού΄σαι Καμια φορά στο τόσο βάζε και μια φωνή ενάντια στους συνωμοσιολόγους και οι Άγιοι φοβέρα δεν λέεί ο λαός ότι θέλουν; ;;;Αυτό . Ελένα (πρόσεξε τον τόνο) σ’ ευχαριστώ για την στήριξή σου κάθε φορά…

      Απάντηση
  5. Μάχη Τζουγανάκη

    Καλή σου μέρα Λένα. Το μονόλογό σου αυτόν τον απόλαυσα πολύ. Εχει το χιούμορ που χρειάζεται να έχει κανείς για να αντιμετωπίζει το φόρτο των κεριών του με δύναμη και κυρίως με θετική ενέργεια. Ας γελάμε και ας προχωράμε με ο,τι μας δίνει η ζωή…και άσε το σύμπαν να ψάχνει τους συνωμότες του…

    Απάντηση
    • Λένα Μαυρουδή Μούλιου

      Για να είμαστε και απόλυτα ειλικρινείς το ότι γράφουμε με χιούμορ δεν σημα’ίνει ντε και καλά ότι τα πάντα τα αντιμετωπίζουμε με γέλια χαρωπά και χαζοχαρούμενα δεν είν’ έτσι; Εκείνο που με εκνευρίζει είναι τα λόγια των ΣΟΦΩΝ Λένε τι λένε αλλά έχω την αίσθηση ότι δεν πιστεύουν λέξη από τις σοφίες τους, ΠΡΟς ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΜΌ ΤΑ ΛΈΝΕ Μάχη μου οπόταν και μείς ,οι περισσότεροι φοβάμαι , το ίδιο κάνουμε αναγκαστικά μιμούμενοι τα πρότυπά μας που ΘΑ ΘΕΛΑΜΕ ΑΥΤΆ που μας λένε να είναι ΑΛΗΘΙΝΑ μα το ξέρουμε και το ξέρουν ότι μόνο αληθινά δεν είναι ….Και κυλά η ζωή και τυχερός ο όποιος νιώθει από τους γύρω του, έστω ψήγματα αλήθειας και ευτυχίας.

      Απάντηση
  6. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Σοφία μου οι συμτωσιολόγοι (υπάρχουν και τέτοιοι να ξέρεις) έβαλαν και εδώ το χεράκι τους αφού το κείμενο τούτο συνέπεσε και με τα δικά μου και με τα δικά σου γενέθλια, Και να ήταν μόνον αυτή η σύμπτωση λες ; Αμ δε ….οΊ ΣΥΝΩΜΌΤΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕ ΚΑΛΟΠΙΆΣΟΥΝ έκαναν μία γενική Συνέλευση βλέποντας ίσως ότι κάποιο δίκιο το είχα γι’ αυτά που έγραψα και μου κάνουν δώρο έναν ωραιότατο ΕΠΑΙΝΟ από τον Π.Ε.Λ.για ένα μου μυθιστόρημα ΝΟΥΒΈΛΑ για την ακρίβεια, ακριβώς την ημέρα των γενεθλίων μου η απονομή!!!!
    Σοφία σου εύχομαι πολλά πολλά ΕΥΤΥΧΙΣΜΈΝΑ ξαναγυρίσματα της γενέθλιας μέρας σου και σ’ ευχαριστώ πάντα για τα υπέροχα λόγια που μου λες

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Τι υπέροχο δώρο είναι αυτό Λένα μου. Ένα δώρο που το αξίζεις, τόσο όμορφα που γράφεις!!! Χαίρομαι πολύ για σένα. Και κοίτα να δεις που το παίρνεις τη μέρα των γενεθλίων σου. Που αν κατάλαβα καλά, είναι μια μέρα πριν τα δικά μου. Να είμαστε γερές λοιπόν, γεμάτες από δημιουργική και πλούσια σε φαντασία διάθεση. Την αγάπη μου και καλό σου βράδυ.

      Απάντηση
  7. Ασημινα

    Αυτο που απολαμβανω Λενα ειναι το αστειρευτο χιουμορ ..που ντυνεις καθε φορα τα πονηματα σου.η γραφη δεν το συζητω..εξαιρετικη…τωρα για τα αλλα..δεν μας νοιαζουν…το συμπαν ειναι με το μερος μας…χαιρομαι που σε εχω κοντα μου κσι σε διαβαζω….!!
    Να εχεις ενα χαρουμενο σαββατοκυριακο!!

    Απάντηση
  8. Αθηνά Μαραβέγια

    Η τούρτα του Νέρωνα, το Σύμπαν που υποτίθεται ότι συνωμοτεί θετικά, τα “θέλω” μας και η δική σου πένα, όπως μονάχα εσύ ξέρεις να χαρίζεις, ακόμα και στα πιο σοβαρά θέματα που επιλέγεις, το λεπτό σου χιούμορ, κάνουν τον αναγνώστη να μένει μ’ ένα μετέωρο χαμόγελο και μια όμορφη σκέψη!!!!!!!
    Να είσαι καλά, να γράφεις, να σε διαβάζουμε, να σαρώνεις επαίνους και να σε καμαρώνουμε!!!!!!!!!!

    Απάντηση
  9. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Επέτειος γενεθλίων. Άλογο δάνειο. Χαρές και πανηγύρια, που φέυγει η ζωή. Εμείς είχαμε- και έχουμε, ευτυχώς- την όμορφη γιορτή, την ονομαστική, χωρίς χρονόμετρο, τιμή στην ύπαρξη. Αφού όμως, έγιναν τα γενέθλια σου, Λένα, αφορμή γι αυτό το υπέροχο κείμενο, θα τα παρακαλέσω, μ’ ένα πλατύ χαμόγελο, να συνωμοτήσουν με το σύμπαν για πολλές κι ακόμα πιο πολλές επανόδους!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου

Εγγραφείτε στο newsletter

Ακολουθήστε μας!

Ακόλουθοι

Διαγωνισμοί σε εξέλιξη

Έλληνες εκδότες

Έλληνες εκδότες

Υποβολή συμμετοχής!

Αρχείο

Είσοδος

Pin It on Pinterest

Αν σας άρεσε...

κοινοποιήστε το στους φίλους σας!