Τα όνειρα δεν έχουν κλειδαριές

6.08.2016

key_letter

Σε ποια κόλαση να είσαι κρυμμένη και τι να μαρτυράς
Θα ’μουνα, λέει, στο νου σου να σε παρηγορώ
Μην κλαις, δάκρυα δεν έχεις πια, συγνώμες μη ζητάς
Όλα σου τα παραστρατήματα εγώ στα συγχωρώ

Μα δεν μ’ ακούς… Χάσμα αδιάβατο χωρίζει τις μορφές μας
Τα όνειρα όμως, δεν έχουν κλειδαριές
Τόσα χρόνια, στα δάχτυλα μετράω τις στιγμές μας
Ούτε μια δεν βρίσκω το σ’ αγαπώ να λες

Δε σε δικάζω, η κρίση μου υπέστη υποκλοπή
Ήμουν υπό κατάληψη σαν κτίριο παλιό
Δεν ένιωθα συμπόνια μα ούτε και ντροπή
Για ό,τι έπαθες, ξέρω… Ευθύνομαι κι εγώ

Πού ήμουν όταν μάτωνες, κραύγαζε η ψυχή σου
Κρυφά τιμωρημένη, ποτέ μην ακουστεί
Εγωισμό αποκάλεσα την τελευταία κραυγή σου
μα δεν έχει υπάρξει άλλη πιο ανιδιοτελής

Δώσε τη ζωή μου ενέχυρο, αλήθεια, στη χαρίζω
Αγόρασε τα μυστικά περί αγγέλων πτώση
Κι αν ξεπληρώσεις κάποτε, μη μου τη δίνεις πίσω
Το όνειρο μες στ’ όνειρο ποτέ να μην τελειώσει

Θα είσαι εσύ το όνειρο κι εγώ η φαντασία
θα με ξυπνάς με αστέρια
Ληστής θα είσαι ηθικός κι εγώ η λεία
θα ενώνουμε τα χέρια
Το μέλλον θα προβλέπουμε σα σύγχρονες Πυθίες
θυσία οι εφιάλτες
Για παραδείσιο εισιτήριο θα κάνω λιτανείες
σε όσους χάσαν μάνες

-

γράφει η Δώρα Βαξεβανοπούλου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Μπαλάντα μέσα στο Χάος που τραγουδάει

Στου κόσμου τα τελευταία απομεινάρια  στου Ήλιου την ατελεύτητη σιωπή  τα άστρα αφήνουν χρώματα και σημάδια  να βρίσκεις το δρόμο σ’ άγνωστη εποχή.  Η μέρα που φεύγει όμορφη και σκληρή  το ίδιο θα ‘ναι κι η άλλη που ξεκινάει  ας ήταν μετά τη δύση της ν’ ακουστεί ...

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

1 σχόλια

1 Σχόλιο

Υποβολή σχολίου