Τον Μάιο περισσότερο φοβάμαι…

30.05.2015

 

 

 

Τον Μάιο περισσότερο φοβάμαι τη βροχή
έχει εκείνο το κάψιμο στο σώμα σαν πέφτει
κι ανακατεύει τον ιδρώτα με τις σταγόνες της
λασπόνερα απλώνουν στο σώμα το ταλαίπωρο

θλιβερό ταίριασμα…
Πού να καθαρίσει την ψυχή τέτοιο μαντζούνι
και φεύγει τρέχοντας η Άνοιξη
που μόνο να απλώνει γιασεμιού άρωμα γνωρίζει
μες στη βελούδινη νύχτα

Τον Μάιο περισσότερο φοβάμαι σαν ντύνεται
το τελευταίο του σακάκι και φορά κοντομάνικα
σου έρχεται εκείνο το αγέρι το απροσδόκητο
και σε βρίσκει με κατεβασμένα τα καλοκαιρινά

παγωμένη νύχτα…
πού να αντέξεις το κρύο της ψυχής με ένα σεντόνι
και φεύγει τρέχοντας ο Μάης
που μόνο να προμηνύει το καλοκαίρι έμαθε
σαν άνθιζε και το τελευταίο του λουλούδι…

Τον Μάιο περισσότερο φοβάμαι να αρνηθώ
το χειμώνα που επέλεξα καιρό να ζω
απελπισμένη εποχή που διάλεξα να κατοικώ
για να φοράω τη δυστυχία την αόρατη

σκοτωμένη ελπίδα…
πώς να ζεις με μια τόσο προδομένη ψυχή
και φεύγει τρέχοντας ο εαυτός
που μόνο καταστροφές και δεινά
έμαθε από μικρός να προσκαλεί…

 

_

γράφει η Μάχη Τζουγανάκη

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η κλεψύδρα

Η κλεψύδρα

Κι έρχεται το πλήρωμα του χρόνου. Και συνειδητοποιείς δεν υπάρχουν περιθώρια για ανοχές. Έζησες, προσπαθώντας όσο γινόταν να καταλαβαίνεις τους άλλους να ανέχεσαι συμπεριφορές λόγια, πράξεις κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως η κλεψύδρα τελειώνει κοιτάζεις τον εαυτό σου....

H γνωριμία

H γνωριμία

Δειλό, ξεκίνημα δειλό μ’ ανώριμα στιχάκια στο διάβα σου πλανήθηκα, λαθραία μου πορεία να ξεκουράζομαι γυμνός στης μνήμης τα παγκάκια να καρτερώ την αύρα σου, ονείρων καπηλεία. Στα χέρια σου ανδρώθηκα, φωλιά ελπιδοφόρα στάχυ να ‘ναι η τέρψη σου, το πάθος η τροφή ρόζους...

Μνήμη

Μνήμη

Εκείνο το αύριο που στην πλάτη του κουβαλούσε μια υπόσχεση πως οι μέρες που θα έρθουν θα είναι καλύτερες πλημμυρισμένες φως και όνειρα πού χάθηκε; Τώρα, στη θέση του στέκεται ο φόβος Πλέκει τον ιστό του Τον παρατηρώ από μακριά και τον πολεμώ με κομμάτια μνήμης Μνήμη,...

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Παναγιώτης Σκοπετέας

    … πού να αντέξεις το κρύο της ψυχής
    με ένα σεντόνι …

    Θα ήθελα η πανέμορφη ποίησή σας Μάχη,
    να ξεδιπλώνεται που και που και
    σε πιο αισιόδοξους ουρανούς …

    Εύχομαι να σας εμπνεύσει
    γι ´ ακόμα μία φορά η προτροπή μου!

    Καλημέρα σας!

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Η αλήθεια είναι πως το ποίημα αυτό δεν είναι τόσο μελαγχολικό όσο ειρωνικό. Η πρόθεση ήταν να παρουσιάσω τον άνθρωπο εκείνο που συνεχώς βλέπει μαύρη τη ζωή ακόμα και μέσα στην οποία Άνοιξη ζει. Συχνά συναντάμε ανθρώπους που ντύνονται την…αόρατη δυστυχία και προσκαλούν μονάχα καταστροφές και δεινά…με το μυαλό τους…

    Σέβομαι όμως την προτροπή σας και θα ήθελα να σας υποσχεθω πιο αισιόδοξους ουρανούς μα όταν η ψυχή πιάνει το μολύβι εκείνη αποφασίζει αν θα κρεμαστεί από ένα μαύρο ή ένα άσπρο σύννεφο… είναι πολλά τα παλλομενα συναισθήματα….Σίγουρα θα ήθελα κι εγώ να βλέπω την ποίηση μου σε πιο αισιόδοξους δρόμους μα η ποίηση είναι κομμάτι ψυχής πότε φωτίζει και δίνει το φως και στους άλλους πότε σκοτεινιαζει και κλείνει την πόρτα….

    την καλησπέρα μου…

    Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    Μάχη είτε θλίψη, είτε χαρά,
    είτε μοναξιά, είτε τραγούδι…
    Όλα τόσα υπέροχα, εκφραστικά,
    λυρικά…
    Δοσμένα μέσα από το φίλτρο της
    ηλιόμορφης ψυχής σου!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου