Τον Μάιο περισσότερο φοβάμαι…

Δημοσίευση: 30.05.2015

Ετικέτες

Κατηγορία

 

 

 

Τον Μάιο περισσότερο φοβάμαι τη βροχή
έχει εκείνο το κάψιμο στο σώμα σαν πέφτει
κι ανακατεύει τον ιδρώτα με τις σταγόνες της
λασπόνερα απλώνουν στο σώμα το ταλαίπωρο

θλιβερό ταίριασμα…
Πού να καθαρίσει την ψυχή τέτοιο μαντζούνι
και φεύγει τρέχοντας η Άνοιξη
που μόνο να απλώνει γιασεμιού άρωμα γνωρίζει
μες στη βελούδινη νύχτα

Τον Μάιο περισσότερο φοβάμαι σαν ντύνεται
το τελευταίο του σακάκι και φορά κοντομάνικα
σου έρχεται εκείνο το αγέρι το απροσδόκητο
και σε βρίσκει με κατεβασμένα τα καλοκαιρινά

παγωμένη νύχτα…
πού να αντέξεις το κρύο της ψυχής με ένα σεντόνι
και φεύγει τρέχοντας ο Μάης
που μόνο να προμηνύει το καλοκαίρι έμαθε
σαν άνθιζε και το τελευταίο του λουλούδι…

Τον Μάιο περισσότερο φοβάμαι να αρνηθώ
το χειμώνα που επέλεξα καιρό να ζω
απελπισμένη εποχή που διάλεξα να κατοικώ
για να φοράω τη δυστυχία την αόρατη

σκοτωμένη ελπίδα…
πώς να ζεις με μια τόσο προδομένη ψυχή
και φεύγει τρέχοντας ο εαυτός
που μόνο καταστροφές και δεινά
έμαθε από μικρός να προσκαλεί…

 

_

γράφει η Μάχη Τζουγανάκη

Ακολουθήστε μας

Ο νους

Ο νους

Μια χαραμάδα φτάνει, φως κι ας μην έχει, καινούργιους κόσμους για να κτίσει χωρίς την σάρκα να υπολογίζει   Ο δύσμοιρος, σαν μια νέα πραγματικότητα τους πιστεύει. Αρνείται, πως είναι της φαντασίας κύημα, υλικό, που χάνεται σαν σύννεφο στον αέρα. Κτίζει και χαλά,...

Στην ουρά του θανάτου

Στην ουρά του θανάτου

Στην ουρά του θανάτου, ο άνθρωπος  κι είναι το τέρας αόρατο κι αόρατα στριφογυρίζει. Σείεται  ανασηκώνεται, με μιας, πολλούς μαζί αρπάζει    Στην ουρά γίνεται χαμός  λες κι ο άνθρωπος αιώνια θα ζήσει  Κτίζει μέγαρα, κάστρα και επαύλεις  Καίει δέντρα, ξεριζώνει...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Στην ουρά του θανάτου

Στην ουρά του θανάτου

Στην ουρά του θανάτου, ο άνθρωπος  κι είναι το τέρας αόρατο κι αόρατα στριφογυρίζει. Σείεται  ανασηκώνεται, με μιας, πολλούς μαζί αρπάζει    Στην ουρά γίνεται χαμός  λες κι ο άνθρωπος αιώνια θα ζήσει  Κτίζει μέγαρα, κάστρα και επαύλεις  Καίει δέντρα, ξεριζώνει...

ΚΛΕΦΤΡΕΣ ΜΑΤΙΕΣ, ΚΛΕΦΤΕΣ ΑΝΑΣΕΣ

ΚΛΕΦΤΡΕΣ ΜΑΤΙΕΣ, ΚΛΕΦΤΕΣ ΑΝΑΣΕΣ

Άξιζε που περίμενε τόσο   Οι ελπίδες άξιζαν περισσότερο Και η μαρτυρική συμβίωση  με τον φόβο πως δεν θα ‘ρθει άξιζε και αυτή    Ήρθα για να επιβιώσω  και να ερωτευτώ Η αποστολή έχει και δώρα  να ξεπερνώ τις δυσκολίες   Απλές σκέψεις Όλες οι περίπλοκες...

Ελευθερία

Ελευθερία

Η ελευθερία έχει υμνηθεί άπειρες φορές από ποιητή.  Παίρνω το θάρρος και εγώ να την παινέσω ως αξία-σκοπό και ως αξία-μέσο.  Δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει πως η αξία αυτή φέρει χαρά και ηδονή. Και όποιον πολύ έχει καταπιεστεί  πάντα θα συμφέρει να την κυνηγήσει....

4 σχόλια

4 Σχόλια

  1. Παναγιώτης Σκοπετέας

    … πού να αντέξεις το κρύο της ψυχής
    με ένα σεντόνι …

    Θα ήθελα η πανέμορφη ποίησή σας Μάχη,
    να ξεδιπλώνεται που και που και
    σε πιο αισιόδοξους ουρανούς …

    Εύχομαι να σας εμπνεύσει
    γι ´ ακόμα μία φορά η προτροπή μου!

    Καλημέρα σας!

    Απάντηση
  2. Μάχη Τζουγανάκη

    Η αλήθεια είναι πως το ποίημα αυτό δεν είναι τόσο μελαγχολικό όσο ειρωνικό. Η πρόθεση ήταν να παρουσιάσω τον άνθρωπο εκείνο που συνεχώς βλέπει μαύρη τη ζωή ακόμα και μέσα στην οποία Άνοιξη ζει. Συχνά συναντάμε ανθρώπους που ντύνονται την…αόρατη δυστυχία και προσκαλούν μονάχα καταστροφές και δεινά…με το μυαλό τους…

    Σέβομαι όμως την προτροπή σας και θα ήθελα να σας υποσχεθω πιο αισιόδοξους ουρανούς μα όταν η ψυχή πιάνει το μολύβι εκείνη αποφασίζει αν θα κρεμαστεί από ένα μαύρο ή ένα άσπρο σύννεφο… είναι πολλά τα παλλομενα συναισθήματα….Σίγουρα θα ήθελα κι εγώ να βλέπω την ποίηση μου σε πιο αισιόδοξους δρόμους μα η ποίηση είναι κομμάτι ψυχής πότε φωτίζει και δίνει το φως και στους άλλους πότε σκοτεινιαζει και κλείνει την πόρτα….

    την καλησπέρα μου…

    Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    Μάχη είτε θλίψη, είτε χαρά,
    είτε μοναξιά, είτε τραγούδι…
    Όλα τόσα υπέροχα, εκφραστικά,
    λυρικά…
    Δοσμένα μέσα από το φίλτρο της
    ηλιόμορφης ψυχής σου!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου