Του Ιουλίου οι Κυριακές δεν είναι σαν τις άλλες

3.07.2016

φωτογραφία Χαρούλα Βερίγου

φωτογραφία Χαρούλα Βερίγου

Αδέσποτες,  γυρίσανε οι ώρες του πελάγου
η όστρια αλμύρα φύσηξε στις άκριες της ψυχής
σε μια ιδέα, εξόριστη του Έρωτα του μάγου
αρχαία σκουριά στα μάτια μου, μα δεν ανησυχείς.

Του Ιουλίου οι Κυριακές δεν είναι σαν τις άλλες
στη Μάνη, στη Μονεμβάσια, φιλιά γράφει το φως
αντίδωρο σου κράτησα στη σκέψη δυο ψιχάλες
όνειρα μέσα σ’ όνειρα, πόθος παλιός,  κρυφός.

Ότι φοβάμαι το αγαπώ κι ότι αγαπώ μ’ αρέσει
στο πανηγύρι της καρδιάς μαντήλι κροσσωτό
βαθύ μελάνι βιολετί στου ουρανού τη μέση
της μοναξιάς παράπονο κι άστρο ψηφιδωτό.

Του Ιουλίου οι Κυριακές δεν είναι σαν τις άλλες
όλους τους χάρτες έκαψα δεν έχει γυρισμό
κι αν οι στιγμές που ζήσαμε δεν ήτανε μεγάλες
φταίει μια μοίρα μάγισσα σ’ αδιάβαστο χρησμό.

Ότι με πόνεσε αγαπώ κι ότι αγαπώ πονάει
στης μνήμης τα χαλάσματα το κάρο του καιρού
απ΄ το κατώφλι του θεού πάντα μπροστά περνάει
με ξεγραμμένες θύμησες και λόγια του νερού.

Του Ιουλίου οι Κυριακές της θάλασσας δαντέλες
δυο λέξεις μόνο γύρεψα απ’ όσες μου χρωστάς
σε λάθος πόλη κρέμασα στο σ’ αγαπώ κορδέλες
κι εσύ πιο πέρα από τ’ αλλού, τον ύπνο σου βαστάς.

Αύριο, τραγούδι ορφανό στη ζητιανιά μιας νότας
πάνω απ΄τα κάστρα του Μυστρά του ανέμου το φαρί
παίρνει το φως απ’ την αυγή, για μια πληγή ο Ευρώτας
άγια σιωπή της ερημιάς, σαν πίκρα καθαρή.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Του πεπρωμένου σκάλες

Του πεπρωμένου σκάλες

Ανηφοριές, κατηφοριές έχει η ζωή μεγάλες κύκλους διαγράφουν οι στιγμές όμορφες, γκρίζες κι άλλες του πεπρωμένου σκάλες . Όταν η λύπη σου χτυπά απρόσκλητη την πόρτα δοκιμασία που ζητά υπομονής την νότα . Πολλών σου στόχων το βουνό απότομο κι οδυνηρό θα το ανεβείς...

Βερούκης

Βερούκης

ΒΕΡΟΥΚΗΣ Ο μάστορας Βερούκης, συνεργείο ονομαστό,  μόνος ήρθε απ’ το χωριό, 17 στα 18, έφτυσε αίμα, να το ανοίξει, δούλευε σαν το σκυλί, μα η ζωή καλή μαζί του, έγινε κάποιος και αυτός, έχει πια 6 υπαλλήλους, χρειάζεται και έβδομο, του προτείνανε παιδί, πατριώτη, απ’...

πλάκες – συγγράμματα

πλάκες – συγγράμματα

  Στην ακατάστατη μάντρα των αζήτητων αναμνήσεων θα βρεις τις πλάκες με τα συγγράμματα, τα ρητά  που ανακατεμένα πια δε βγάζουν νόημα. Μόνο σε μπερδεύουν, το μηδέν και το άγαν, το τίποτα με το άπαν, η δόξα συναντά τη λόξα και οι προσευχές τις κατάρες. Τα ονόματα...

Στην ερημιά της ελπίδας

Στην ερημιά της ελπίδας

Η μέρα τελειώνει, το φως χαμηλώνει η δύση αρπάζει φωτιά και ματώνει ο ήλιος βαθιά στον ορίζοντα γέρνει στην μοναξιά της ελπίδας μια αχτίδα του στέλνει   Η νύχτα που φέρνει μια μπόρα θυμώνει η αγάπη μονάχη στο κρύο παγώνει της βροχής οι ριπές αντηχούν στο περβάζι...

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Διαβάστε κι αυτά

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

Οι μικροί γαλαξίες – Νικηφόρος Βρεττάκος

γράφει η Άντια Αδαμίδου - Οι μικροί γαλαξίες Του Νικηφόρου Βρεττάκου Πᾶνε κι ἔρχονται οἱ ἄνθρωποι πάνω στὴ γῆ. Σταματᾶνε γιὰ λίγο, στέκονται ὁ ἕνας ἀντίκρυ στὸν ἄλλο, μιλοῦν μεταξύ τους. Ἔπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σὰν πέτρες ποὺ βλέπονται. Ὅμως, ἐσύ, δὲ...

Απογραφή

Απογραφή

Απόψε είχαμε απογραφή. Με επισκέφθηκαν όλες μου απελπισίες μαζεμένες.  Εγώ δεν είχα ιδέα – ποτέ δεν με ενημέρωσε καμία πριν έρθει. Με έπιασαν απροετοίμαστο. Πώς επισκέπτεσαι τον άλλο τέτοια ώρα κυρά μου; Είχα τροχιοδρομήσει να ζήσω μια ευτυχία – στον ύπνο μου....

Ρότα τ’ αγνώστου

Ρότα τ’ αγνώστου

Με τ’ ανοιξιάτικο αεράκι ένα πρωί, πανιά θ’ ανοίξω πάλι στο γαλάζιο, παίρνοντας μια βαθειά αναπνοή, της θάλασσας τις στράτες σαν διαβάζω. Η βάρκα μου ένα όμορφο σκαρί, σε ταρσανά χτισμένο με μεράκι, να σκίζει τα νερά και να ‘ν’ γερή, με μένα καπετάνιο στο δοιάκι. Ο...

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Τι όμορφο!Ποιητικότατο , γεμάτο εικόνες, συναισθήματα και μοναδική έμπνευση!
    Μπράβο Ζηή!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Ας ταξιδέψουμε και στον Ιούλιο με τα παλιά πανιά της νοσταλγίας ανοιχτά, αυτά που μάθαμε να ράβουμε και να μπαλώνουμε μοναχοί, κόντρα στη λήθη, την πορεία την αναγνωρίζει η καρδιά μας ύστερα από τόσες ξέρες… Ευχαριστώ Χρυσούλα.

      Απάντηση
  2. Αφροδιτη Κρεμμύδα

    Υπέροχο!!!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Ίσως αυτό που αγαπάμε να είναι αυτό που μας σώζει τελικά. Ευχαριστώ Αφροδίτη.

      Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Ζωή τι να πω; Μαγική η πένα σου και σήμερα…σαν Όστρια μας μάγεψες και μας ταξίδεψες στις Κυριακές του Ιούλη τούτης της ευλογημένης πατρίδας!!!! Υπέροχο!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Από τις ασημένιες κλωστές της ψυχής, για όλους εκείνους που ξανοίγονται στο πέλαγος επειδή πιστεύουν στα σημάδια του καιρού κι όχι γιατί έχουν πυξίδα, για όλους εκείνους που κρατούν το χάρτη στην καρδιά και ξέρουν τη γεωγραφία της Αγάπης, κόντρα στην κόντρα του καιρού… Την καλημέρα μου Σοφία.

      Απάντηση
  4. Μάχη Τζουγανάκη

    Ότι με πόνεσε αγαπώ κι ότι αγαπώ πονάει
    στης μνήμης τα χαλάσματα το κάρο του καιρού
    απ΄ το κατώφλι του θεού πάντα μπροστά περνάει
    με ξεγραμμένες θύμησες και λόγια του νερού.

    είναι που ξέρεις να πλέκεις στίχους για τον έρωτα Ζωή..τέτοιους που να μας αγγίζουν..
    Καλημέρα…λιάτικη

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Με τα παλιά πανιά της νοσταλγίας ανοιχτά, αυτά που μάθαμε να ράβουμε και να μπαλώνουμε μοναχοί, κόντρα στη λήθη, την πορεία την αναγνωρίζει η καρδιά ύστερα από τόσες ξέρες… Ναι Μάχη και η ταπεινότητα μου, μια καλήμέρα λιάτικη σου στέλνει με αγάπη.

      Απάντηση
  5. mdimou

    Υπέροχο όπως όλα όσα γράφεις. Μπράβο!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Ας είναι τα παλιά όνειρα εκείνα που θα ανοίξουν δρόμο για τα καινούρια, αυτά που θα έχουν τη μνήμη της αφής όσων αγγίξαμε και μας άγγιξαν, αυτά που μας έκαναν και χαμογελάσαμε ή δακρύσαμε χαμηλώνοντας τα μάτια, ταπεινά και με σεμνότητα, αυτά που ακόμη οδηγούν την πένα μας να γράφει…

      Απάντηση
  6. ΑΜΕΝΤΑ ΜΑΡΙΑ

    Πολύ όμορφο ποίημα!!! Εξαιρετικά τα νοήματα.

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Να είστε καλά Μαρία, να ταξιδεύετε τη σκέψη σας και να σας ταξιδεύει όπου η αγάπη το καλεί.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου