Του Ιουλίου οι Κυριακές δεν είναι σαν τις άλλες

3.07.2016

φωτογραφία Χαρούλα Βερίγου

φωτογραφία Χαρούλα Βερίγου

Αδέσποτες,  γυρίσανε οι ώρες του πελάγου
η όστρια αλμύρα φύσηξε στις άκριες της ψυχής
σε μια ιδέα, εξόριστη του Έρωτα του μάγου
αρχαία σκουριά στα μάτια μου, μα δεν ανησυχείς.

Του Ιουλίου οι Κυριακές δεν είναι σαν τις άλλες
στη Μάνη, στη Μονεμβάσια, φιλιά γράφει το φως
αντίδωρο σου κράτησα στη σκέψη δυο ψιχάλες
όνειρα μέσα σ’ όνειρα, πόθος παλιός,  κρυφός.

Ότι φοβάμαι το αγαπώ κι ότι αγαπώ μ’ αρέσει
στο πανηγύρι της καρδιάς μαντήλι κροσσωτό
βαθύ μελάνι βιολετί στου ουρανού τη μέση
της μοναξιάς παράπονο κι άστρο ψηφιδωτό.

Του Ιουλίου οι Κυριακές δεν είναι σαν τις άλλες
όλους τους χάρτες έκαψα δεν έχει γυρισμό
κι αν οι στιγμές που ζήσαμε δεν ήτανε μεγάλες
φταίει μια μοίρα μάγισσα σ’ αδιάβαστο χρησμό.

Ότι με πόνεσε αγαπώ κι ότι αγαπώ πονάει
στης μνήμης τα χαλάσματα το κάρο του καιρού
απ΄ το κατώφλι του θεού πάντα μπροστά περνάει
με ξεγραμμένες θύμησες και λόγια του νερού.

Του Ιουλίου οι Κυριακές της θάλασσας δαντέλες
δυο λέξεις μόνο γύρεψα απ’ όσες μου χρωστάς
σε λάθος πόλη κρέμασα στο σ’ αγαπώ κορδέλες
κι εσύ πιο πέρα από τ’ αλλού, τον ύπνο σου βαστάς.

Αύριο, τραγούδι ορφανό στη ζητιανιά μιας νότας
πάνω απ΄τα κάστρα του Μυστρά του ανέμου το φαρί
παίρνει το φως απ’ την αυγή, για μια πληγή ο Ευρώτας
άγια σιωπή της ερημιάς, σαν πίκρα καθαρή.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι 10 χωρισμοί

Οι 10 χωρισμοί

ΟΙ 10 ΧΩΡΙΣΜΟΙ (εφηβικό σατιρικό)   Πρώτη φορά χωρίσανε, όταν ήμουνα 9, Αυτός έπαιζε χαρτιά, Αυτή όλο να φωνάζει, έφυγε για κανά μήνα, αλλά γύρισε κλαμένος και τα βρήκαν φυσικά. Μα η 2η φορά ήρθε μετά από λίγους μήνες, έλειψε όλο το βράδυ, κι όταν ήρθε το πρωί, τον...

Η Ήττα

Η Ήττα

Και τελικά πες μου. Γιατί να πετάξω; Ποιος ο λόγος τα σύννεφα να φτάσω; Έκανα το πρώτο βήμα και τόλμησα, έκανα το πρώτο άλμα με τόσες προσδοκίες. Τόσα σενάρια πιθανά, τόσες ελπίδες επιθυμητές. Αλλά, ξέχασα ότι η ζωή δεν είναι ποτάμι που κυλάει όπως επιθυμώ. Έκανα την...

O κόσμος μας

O κόσμος μας

Πόσο μικρή στα αλήθεια, μοιάζει η ζωή; Πόσο ασύστολα, παλεύει με τον χρόνο; σαν συμπυκνώνεται, σε μια μόνο στιγμή σε ένα παιχνίδι, που σε βρίσκει πάντα μόνο.   Πόσο μικρός μοιάζει ο κόσμος μας, αλήθεια;  σε ένα σύμπαν που ατέλειωτο φαντάζει όταν το συναίσθημα,...

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Άνταμ Τολέντο: Καρδιά μου θυμήσου να γυρίσεις σπίτι νωρίς

Μπορείς να με λες Αδάμ ή ό, τι σου αρέσει Λέω στον φίλο μου Ρούμπιν στο όνειρό μου   Ξέρεις τι εννοώ Ρούμπιν Δώσε μου την εντολή σου Δώσε μου τις παραγγελίες σου   Είμαστε και τα δύο παιχνιδιάρικα παιδιά που συμπεριφέρονται σαν ενήλικες που θέλουν να γίνουν διάσημοι...

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Αμείωτη ταλάντωση

Αμείωτη ταλάντωση

Και σιγανά είπε: «Είμαι λυπημένη Έχω κατάθλιψη Χρειάζομαι βοήθεια  την χρειάζομαι τώρα Γιατί είμαι εδώ πνιγμένη  Σε μία θάλασσα από ατυχή συμβάντα  και λάθος υποθέσεις Τη θεραπεύεις; Αυτή την έλλειψη γνώσεων που κυλά στα δικά μου  τα γονίδια Τη μαγεύεις; Την μάζωξη...

Εν συντομία

Εν συντομία

Σκηνοθετούσε τη ζωή αρνιόταν την ανατομία του χρόνου ερωτοτροπούσε με τα προσωποποιημένα όνειρα βάδιζε πάνω σε θραύσματα νεκρών τρεφόταν με άγριο ρεαλισμό αγαπούσε τις πληγές των εβένινων πλασμάτων μετρούσε τις γραμμές του πεπρωμένου πάντα κατέληγαν σε θηλιές άγγιζε...

Γόρδιος δεσμός

Γόρδιος δεσμός

Δεκαπέντε πουλιά σε χρώμα χακί τα φτερά μας ξύρισαν σήμερα. Αναπνεύσαμε κάπως βαριά Αργά το απόγευμα Ιούνη του ‘20 σαν πέρασαν τα θεριά στον αέρα τρώγοντας τις σκεπές απ' τις παλιές οικοδομές. Τις σκέψεις κάρφωσαν σαν πόνο στο στομάχι κι ας είπαν άσκηση πως ήταν....

12 σχόλια

12 Σχόλια

  1. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Τι όμορφο!Ποιητικότατο , γεμάτο εικόνες, συναισθήματα και μοναδική έμπνευση!
    Μπράβο Ζηή!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Ας ταξιδέψουμε και στον Ιούλιο με τα παλιά πανιά της νοσταλγίας ανοιχτά, αυτά που μάθαμε να ράβουμε και να μπαλώνουμε μοναχοί, κόντρα στη λήθη, την πορεία την αναγνωρίζει η καρδιά μας ύστερα από τόσες ξέρες… Ευχαριστώ Χρυσούλα.

      Απάντηση
  2. Αφροδιτη Κρεμμύδα

    Υπέροχο!!!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Ίσως αυτό που αγαπάμε να είναι αυτό που μας σώζει τελικά. Ευχαριστώ Αφροδίτη.

      Απάντηση
  3. Σοφία Ντούπη

    Ζωή τι να πω; Μαγική η πένα σου και σήμερα…σαν Όστρια μας μάγεψες και μας ταξίδεψες στις Κυριακές του Ιούλη τούτης της ευλογημένης πατρίδας!!!! Υπέροχο!!!!!!!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Από τις ασημένιες κλωστές της ψυχής, για όλους εκείνους που ξανοίγονται στο πέλαγος επειδή πιστεύουν στα σημάδια του καιρού κι όχι γιατί έχουν πυξίδα, για όλους εκείνους που κρατούν το χάρτη στην καρδιά και ξέρουν τη γεωγραφία της Αγάπης, κόντρα στην κόντρα του καιρού… Την καλημέρα μου Σοφία.

      Απάντηση
  4. Μάχη Τζουγανάκη

    Ότι με πόνεσε αγαπώ κι ότι αγαπώ πονάει
    στης μνήμης τα χαλάσματα το κάρο του καιρού
    απ΄ το κατώφλι του θεού πάντα μπροστά περνάει
    με ξεγραμμένες θύμησες και λόγια του νερού.

    είναι που ξέρεις να πλέκεις στίχους για τον έρωτα Ζωή..τέτοιους που να μας αγγίζουν..
    Καλημέρα…λιάτικη

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Με τα παλιά πανιά της νοσταλγίας ανοιχτά, αυτά που μάθαμε να ράβουμε και να μπαλώνουμε μοναχοί, κόντρα στη λήθη, την πορεία την αναγνωρίζει η καρδιά ύστερα από τόσες ξέρες… Ναι Μάχη και η ταπεινότητα μου, μια καλήμέρα λιάτικη σου στέλνει με αγάπη.

      Απάντηση
  5. mdimou

    Υπέροχο όπως όλα όσα γράφεις. Μπράβο!!!

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Ας είναι τα παλιά όνειρα εκείνα που θα ανοίξουν δρόμο για τα καινούρια, αυτά που θα έχουν τη μνήμη της αφής όσων αγγίξαμε και μας άγγιξαν, αυτά που μας έκαναν και χαμογελάσαμε ή δακρύσαμε χαμηλώνοντας τα μάτια, ταπεινά και με σεμνότητα, αυτά που ακόμη οδηγούν την πένα μας να γράφει…

      Απάντηση
  6. ΑΜΕΝΤΑ ΜΑΡΙΑ

    Πολύ όμορφο ποίημα!!! Εξαιρετικά τα νοήματα.

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Να είστε καλά Μαρία, να ταξιδεύετε τη σκέψη σας και να σας ταξιδεύει όπου η αγάπη το καλεί.

      Απάντηση

Υποβολή σχολίου