Το νου αδειάζω απ’ τα γιατί

26.07.2015

 

 

Το νου αδειάζω απ' τα γιατί

και την καρδιά απ' τα πρέπει

άγραφος χάρτης η ψυχή

στου κόσμου τον καθρέφτη.

Ξόδεψα την Ανατολή

σ' όνειρα προδομένα

και ήρθε η Δύση να μου πει

όσα καλά κρυμμένα

είχε η μοίρα φυλακτό

στου ποτηριού τον πάτο

μέλι πικρό ο στεναγμός

κι' η θύμηση κανέλλα

κι ο ψίθυρος μου σ' αγαπώ

στου ανέμου την κορδέλα.

Με χαμένο

στο πέλαγο βλέμμα

τη ζωή μου

ξεπλένω απ' το ψέμα

κι' ούτε μια σκέψη πια

σκοτεινή στης ψυχής το τοπίο

κύμα, γέλιο κι αρμύρα

δαχτυλίδι μου,

ένα βότσαλο πήρα

και σου λέω... αντίο

με του ήλιου το πλοίο.

 

 

«Στην αγκαλιά μου κράτησα τ' αταίριαστα του κόσμου

και φύλαξα το σ' αγαπώ για το ταξίδι φως μου...»

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Κορίτσια και Άνοιξη

Κορίτσια και Άνοιξη

Απρίλης, Μάης καθοδόν.  Κορίτσια στου έρωτα το ρουν.  Έχουν το ένστικτο των λουλουδιών:  να μην ανθίσουν δε μπορούν.   _ γράφει ο Σπύρος...

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας

Στην ωραία Ελένη μας -Στη μνήμη της συμμαθήτριας Ελένης Μ.-    Γλυκούλα και ονειρική,  οι δυο σε ένα θρανίο.  Δεν ήσουν καν ομηρική,  μα άγγιζες το Θείο.    Δεν ήσουνα του Μενελά*, βασίλισσα της Σπάρτης.  χωριατοπούλα, που γελά  και τη γελάει ο Μάρτης....

Η αρένα

Η αρένα

Είμαστε όλοι σε μια αρένα, όπου τέρατα κάθε λογής ορμάνε. Το κοινό ζητωκραυγάζει με την πρώτη σταγόνα αίματος, με το πρώτο σημάδι ήττας. Κρατώντας ένα μικρό σπαθί τι να καταφέρεις; Εχθροί τέτοιας ρώμης πάντα κερδίζουν. Ποιος ο λόγος να αγωνίζεσαι; Ποιος ο λόγος να...

Βαρκάδα

Βαρκάδα

Ξέρεις, μου μοιάζει όλο αυτό σαν βαρκάδα. Στη μέση του σύμπαντος. Κουκίδα ασήμαντη. Να θες να βγεις να ξεσκάσεις. Να πας μια βόλτα στα μαγαζιά. Να μυρίζεις τον αέρα στην Αιόλου, Τα ασβεστωμένα παρτέρια της παλιάς πόλης, Τα πεύκα του Σειχ - Σου, Το μοναστήρι της...

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Πεταμένες λέξεις

Πεταμένες λέξεις

Σε μιαν άλλη εποχή, σε ένα παλιό ξεχασμένο βιβλίο, βρέθηκε μια ιστορία. Πεταμένες λέξεις σε σελίδες που ξεθώριασαν βρέθηκε σε ένα κουτί σκονισμένο. Το βρήκες και το σκούπισες, το άνοιξες και το ξεφύλλισες, την σκέφτηκες στο λεπτό.   Όσο Ιστορία μύριζε και το...

Κυνηγώντας απολιθώματα

Κυνηγώντας απολιθώματα

Αγαπημένη μου Μούσα Ξύπνησα νωρίς το πρωί στο δωμάτιό μου Δεν πρόκειται να πλύνω τα μαλλιά μου ή να ξυριστώ Πρέπει να πακετάρω γρήγορα και να φύγουμε   Εγώ και εσύ σε ένα μακρινό μέρος Όμορφη μου Μνήμη καταγράφεις τη λαμπερή θάλασσα και τον καταρράκτη που πέφτει...

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Σπαράγματα καθημερινής ενημέρωσης

Φειδίας και ζωφόρος του Παρθενώνα   Δύο αιώνες βίαιης αποκοπής το μέλλον μια αρχαίας άγνωστης χώρας Άγνωστος ο πλαστουργός Φειδίας ανύπαρκτος ο Παρθενώνας   Ο Δυτικός πολιτισμός λησμόνησε την μήτρα του τη χρήση των Μουσείων ως χώρων αφιερωμένων στις Μούσες   Ελληνίδες...

5 σχόλια

5 Σχόλια

    • Ζωή Δικταίου

      Με όση δύναμη έχει το πρώτο της ζωής μας ξύπνημα στο φως, σου εύχομαι Ελένη, την αγάπη αντίκρυ στον ήλιο και σε κύκλιους αληθινούς χορούς της χαράς να βρίσκεσαι, για να έχει λόγο η αιωνιότητα να φωτίζει τα βήματα, εκείνων που θέλουν να υψώνονται πέρα από τα ανθρώπινα…

      Απάντηση
  1. Μάχη Τζουγανάκη

    ..κι ο ψίθυρος μου σ’ αγαπώ
    στου ανέμου την κορδέλα…

    όμορφες εικόνες αέρινες…

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Είναι κάποια γεγονότα στη ζωή του καθενός μοναδικά. Τότε που νιώθουμε πως η ευτυχία δεν μας έχει προσπεράσει, αντιθέτως βαδίζει δίπλα μας. Τότε που ο έρωτας δεν αφήνει περιθώρια να παρερμηνευτεί, τότε που η αγάπη έχει αναγνωρισιμότητα κι αφήνει τα σημαδάκια της μ’ ένα γραμμένο σ’ αγαπώ σ’ ένα χαρτάκι ή μια ζωγραφιά ή στο νοτισμένο τζάμι. Τότε που ο χρόνος ακινητεί και δικαιώνει την αιωνιότητα μ’ ένα φιλί , μ’ ένα χάδι, μ’ ένα βλέμμα, με μια θύμηση ή μ’ ένα ματσάκι γιασεμιά, καμμιά φορά και με άνα αντίο… Μάχη.

      Απάντηση
  2. Μαρία Κ.

    Πάντοτε το Αντίο είναι πικρό. ..πολύ όμορφο το ποίημα σας!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου