Το νου αδειάζω απ’ τα γιατί

26.07.2015

 

 

Το νου αδειάζω απ' τα γιατί

και την καρδιά απ' τα πρέπει

άγραφος χάρτης η ψυχή

στου κόσμου τον καθρέφτη.

Ξόδεψα την Ανατολή

σ' όνειρα προδομένα

και ήρθε η Δύση να μου πει

όσα καλά κρυμμένα

είχε η μοίρα φυλακτό

στου ποτηριού τον πάτο

μέλι πικρό ο στεναγμός

κι' η θύμηση κανέλλα

κι ο ψίθυρος μου σ' αγαπώ

στου ανέμου την κορδέλα.

Με χαμένο

στο πέλαγο βλέμμα

τη ζωή μου

ξεπλένω απ' το ψέμα

κι' ούτε μια σκέψη πια

σκοτεινή στης ψυχής το τοπίο

κύμα, γέλιο κι αρμύρα

δαχτυλίδι μου,

ένα βότσαλο πήρα

και σου λέω... αντίο

με του ήλιου το πλοίο.

 

 

«Στην αγκαλιά μου κράτησα τ' αταίριαστα του κόσμου

και φύλαξα το σ' αγαπώ για το ταξίδι φως μου...»

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Οι προσφορές των εφημερίδων

Οι ταινίες της εβδομάδας

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

Χορός στο ηλιοβασίλεμα

− Αντί για διαθήκη –  Στιχάκια στήνω ένα σωρό, περίσσια η μαεστρία. Αχ να μπορούσα και χορό στα δύο και στα τρία!   Να ήταν λέω, δυνατό το άσπρο μου μαντήλι να ανάψω σε ένα κεραυνό, και ας σβήσει το καντήλι...   Άχ, να μπορούσα, λεβεντιά, το χέρι σου να σφίξω! Μετά να...

Στο στύψιμο θολώνει

Στο στύψιμο θολώνει

Σαν με ρωτάς ποιο χρώμα να φορέσω, πια, δεν έχω αμφιβολία. Φόρεσα το γαλάζιο, το κόκκινο και το ροζ, το πράσινο και το μαβί, το κίτρινο και το σκατί, το ένα και το άλλο.    Πολλές φορές τα έσμιξα, να βγάλω το καθάριο μα και τούτο μούντζες μ άφηνε και το ’βγαζα, ...

Μαντινάδες

Μαντινάδες

Είναι το βράδυ παγερό μα η φωτιά δεν φτάνει να μου ζεστάνει την ψυχή, το ντέρτι μου να γιάνει... - Όταν θωρώ σε να περνάς απ’ τα παράθυρά μου, μου κλέβεις νου και τη καρδιά, χάνω τα λογικά μου. - Είναι το κάτι στη ματιά, που παίρνει το μυαλό μου και μου ταράζει την...

5 σχόλια

5 Σχόλια

    • Ζωή Δικταίου

      Με όση δύναμη έχει το πρώτο της ζωής μας ξύπνημα στο φως, σου εύχομαι Ελένη, την αγάπη αντίκρυ στον ήλιο και σε κύκλιους αληθινούς χορούς της χαράς να βρίσκεσαι, για να έχει λόγο η αιωνιότητα να φωτίζει τα βήματα, εκείνων που θέλουν να υψώνονται πέρα από τα ανθρώπινα…

      Απάντηση
  1. Μάχη Τζουγανάκη

    ..κι ο ψίθυρος μου σ’ αγαπώ
    στου ανέμου την κορδέλα…

    όμορφες εικόνες αέρινες…

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Είναι κάποια γεγονότα στη ζωή του καθενός μοναδικά. Τότε που νιώθουμε πως η ευτυχία δεν μας έχει προσπεράσει, αντιθέτως βαδίζει δίπλα μας. Τότε που ο έρωτας δεν αφήνει περιθώρια να παρερμηνευτεί, τότε που η αγάπη έχει αναγνωρισιμότητα κι αφήνει τα σημαδάκια της μ’ ένα γραμμένο σ’ αγαπώ σ’ ένα χαρτάκι ή μια ζωγραφιά ή στο νοτισμένο τζάμι. Τότε που ο χρόνος ακινητεί και δικαιώνει την αιωνιότητα μ’ ένα φιλί , μ’ ένα χάδι, μ’ ένα βλέμμα, με μια θύμηση ή μ’ ένα ματσάκι γιασεμιά, καμμιά φορά και με άνα αντίο… Μάχη.

      Απάντηση
  2. Μαρία Κ.

    Πάντοτε το Αντίο είναι πικρό. ..πολύ όμορφο το ποίημα σας!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου