Το νου αδειάζω απ’ τα γιατί

26.07.2015

 

 

Το νου αδειάζω απ' τα γιατί

και την καρδιά απ' τα πρέπει

άγραφος χάρτης η ψυχή

στου κόσμου τον καθρέφτη.

Ξόδεψα την Ανατολή

σ' όνειρα προδομένα

και ήρθε η Δύση να μου πει

όσα καλά κρυμμένα

είχε η μοίρα φυλακτό

στου ποτηριού τον πάτο

μέλι πικρό ο στεναγμός

κι' η θύμηση κανέλλα

κι ο ψίθυρος μου σ' αγαπώ

στου ανέμου την κορδέλα.

Με χαμένο

στο πέλαγο βλέμμα

τη ζωή μου

ξεπλένω απ' το ψέμα

κι' ούτε μια σκέψη πια

σκοτεινή στης ψυχής το τοπίο

κύμα, γέλιο κι αρμύρα

δαχτυλίδι μου,

ένα βότσαλο πήρα

και σου λέω... αντίο

με του ήλιου το πλοίο.

 

 

«Στην αγκαλιά μου κράτησα τ' αταίριαστα του κόσμου

και φύλαξα το σ' αγαπώ για το ταξίδι φως μου...»

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ημερολόγιο 2021 – Πρόσκληση

Ακολουθήστε μας!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Κερδίστε το!

Οδηγός ιστοσελίδας

Αρχείο

Διαβάστε κι αυτά

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Η σκάρτη υπόσχεση της αθανασίας

Οι μαυροφορεμένες γυναίκες είχαν μιαν αύρα αλησμόνητης παιδίσκης (Τα βλήτα ανθούσαν στο άγουρο τριαντάφυλλο) Κι ήταν τα παιδιά που τραγουδούσαν και μας χαρίζαν μια γλυκιά παρερμηνεία του ολεθρίου. Ο σπόρος χάθηκε στο χυλό της μοίρας, η μοίρα μαράθηκε στην ορμή της...

Ακακία

Ακακία

Σαν καταφυγή και σαν όνειρο μοιάζεις  μικρή σύνθεση σε μορφή χλωρίδας Κάποιος επαίτης θηρευτής του άλλου τρόπου Θα σε ονόμασε   Και καθώς σε παρατηρώ -αυτό μόνο αφού διάλογος ανάμεσα  σε φύση και άνθρωπο ουδόλως ευδοκιμεί- Δεν διακρίνω μήτε άνθος μήτε μίσχο Του...

Ονειρικό

Ονειρικό

Ο ουρανός μαζεύει τις πληγές του κόσμου  το φεγγάρι αφουγκράζεται τα όνειρα των ανθρώπων  ο ήλιος ζεσταίνει τα δάκρυα και τα κάνει αστέρια  να λάμπουν στο μαντήλι του.  Το κόκκινο ποτάμι γαλήνεψε στις εκβολές του παραδείσου η ανώφελη κόλαση πάγωσε στα φτερά των...

5 σχόλια

5 Σχόλια

    • Ζωή Δικταίου

      Με όση δύναμη έχει το πρώτο της ζωής μας ξύπνημα στο φως, σου εύχομαι Ελένη, την αγάπη αντίκρυ στον ήλιο και σε κύκλιους αληθινούς χορούς της χαράς να βρίσκεσαι, για να έχει λόγο η αιωνιότητα να φωτίζει τα βήματα, εκείνων που θέλουν να υψώνονται πέρα από τα ανθρώπινα…

      Απάντηση
  1. Μάχη Τζουγανάκη

    ..κι ο ψίθυρος μου σ’ αγαπώ
    στου ανέμου την κορδέλα…

    όμορφες εικόνες αέρινες…

    Απάντηση
    • Ζωή Δικταίου

      Είναι κάποια γεγονότα στη ζωή του καθενός μοναδικά. Τότε που νιώθουμε πως η ευτυχία δεν μας έχει προσπεράσει, αντιθέτως βαδίζει δίπλα μας. Τότε που ο έρωτας δεν αφήνει περιθώρια να παρερμηνευτεί, τότε που η αγάπη έχει αναγνωρισιμότητα κι αφήνει τα σημαδάκια της μ’ ένα γραμμένο σ’ αγαπώ σ’ ένα χαρτάκι ή μια ζωγραφιά ή στο νοτισμένο τζάμι. Τότε που ο χρόνος ακινητεί και δικαιώνει την αιωνιότητα μ’ ένα φιλί , μ’ ένα χάδι, μ’ ένα βλέμμα, με μια θύμηση ή μ’ ένα ματσάκι γιασεμιά, καμμιά φορά και με άνα αντίο… Μάχη.

      Απάντηση
  2. Μαρία Κ.

    Πάντοτε το Αντίο είναι πικρό. ..πολύ όμορφο το ποίημα σας!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου