backgammon

Δε θέλω να σε βλέπω

Για σένα να ρωτώ

Τίποτα πια να ξέρω

Όχι δεν σ’ αγαπώ

Ούτε και να θυμάμαι

Τα λόγια που’ χες πει

Βρεγμένα όπως ήταν

Με ξύδι με χολή

 

Πού τα ‘λεγες για πες μου,

Σε άγνωστο; Σε ποιο;

Ποιον έβλαψες για πες μου

Φίλο ή αδερφό;

Γεια σου λοιπόν κι αντίο

Και ζήσε όπως μπορείς

Με μένα ευτυχία

Δε μπόρεσες να βρεις

 

Λένε αν κάτι αξίζει

Χαμός δε θα φανεί

Μα αν χαθεί σημαίνει

Δεν άξιζε να ζει

Ζαριά πικρή αυτή ‘ταν

Στο τάβλι της ζωής

Έριξες κι η Αγάπη

Δεν θέλει να σε δει.

 

Κουκούλι τώρα ψάχνει

Μέσα για να κλειστεί

Να γιατρευτεί ν’ αρχίσει

 Τη ζήση απ’ την αρχή.

Υπάρχουνε κι εξάρες

Κινήσεις roi mat

Στου βίου μας το σκάκι

Δεν είν’ όλα μαβιά.

 

Το βόλι λεν του φίλου

Πάει πολύ βαθιά

Πληγή μεγάλη ανοίγει

Δεν παίρνει γιατρειά.

Κι’ εύχεται ενώ πεθαίνει

Δάκρυ να μη φανεί

Στου φίλου του τα μάτια

Σαν βγαίνει η ψυχή…

 

_

γράφει η Λένα Μαυρουδή Μούλιου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!