Το χρωματολόγιο

27.06.2016

paint-brush

Θα το βάφαμε γκρι με γαλάζιους τόνους. Μια άσπρη τραπεζαρία με καρέκλες ασημένιες θα δέσποζε στο σαλόνι έτοιμη να δεχτεί πάνω της ακριβά σερβίτσια γεμισμένα με γεύσεις διαλεχτές. Στο παράθυρο θα έστεκαν αναμνηστικά από τα διάφορα ταξίδια. Οι καναπέδες θα είχαν το βαθούλωμα της δικής μας ευτυχίας. Μια στοίβα από βιβλία θα ήταν πάνω στο τραπεζάκι μπροστά μας. Διαβασμένα, υπογραμμισμένα, σκισμένα φθαρμένα, καθημερινά. Τα καθημερινά μας. Αγάπες και λουλούδια και πρωινά με καμένα τόστ και χυμούς και καφέδες. Θα σου σκούπιζα τα χείλια από τον αφρό του καφέ. Θα με αγκάλιαζες μαζί με το πρωινό φιλί. Μια καλημέρα θα χώραγε μέσα στις τσάντες της δουλειάς μας.

Θα χωράγαμε στον έρωτα όλα εκείνα τα σπιτικά, τα homemade αγγλιστί, σινέ διαρκείας με ποπ κορν και μυρωδιά από βούτυρο κι αλάτι. Αλάτι που θα έκανε τον έρωτα αυτόν αλμυρό και παθιασμένο. Στα σημεία τούτου του σπιτιού χαζεύω τα σημεία που θα αφήναμε ερωτικές ανάσες και ουρλιαχτά ευτυχίας. Στο νεροχύτη σε βλέπω να περνάς τα χέρια σου στη μέση μου και να μου ψιθυρίζεις σε θέλω. Σαπουνάδες πόθου μπλεγμένες και ποδιές πεταμένες στο πάτωμα. Μια κουζίνα κατακόκκινη όπως την ήθελα πάντα όπως κοκκίνιζα στη σκέψη σου όταν σε πρωτογνώρισα. Κι ύστερα λυγίζω τη σκέψη σε πιο γήινους τόνους. Γίνομαι για λίγο η θνητή σου. Θα μαγείρευα κι εγώ χαρωπή νοικοκυρά για εσένα που θα γύρναγες ή για εσένα που θα κοιμόσουν και θα σε ξυπνούσα με ένα χάδι και ένα πείραγμα. Θα μύριζαν τα χέρια μου κρεμμύδια και μπαχαρικά κι εσύ θα τα φιλούσες με στοργή κι ερωτισμό μαζί.

Μια κρεβατοκάμαρα στο χρώμα της ελιάς ναι έτσι θα ήταν, μεσογειακά θα μας αγκάλιαζε σε έναν έρωτα ελληνικό σαν τους παλιούς καλούς ασπρόμαυρους έρωτες που βλέπαμε στο γυαλί μιας τεράστιας οθόνης και γελάγαμε ντροπαλά. Θα σε τύλιγα με χέρια και πόδια φωλιά για τα όνειρά σου τα άσχημα και για κάθε φόβο σου που ποτέ δε θα μου έλεγες μα θα τον είχα μαντέψει, θα τον είχα διαισθανθεί. Θα αφηνόμουν πάνω στο σώμα σου μαξιλάρι για τις πιο ασφαλείς μου ανάσες και θα ανεβοκατέβαινε το κεφάλι μου στο ρυθμό της δικής σου ανάσας για να συντόνιζα κρυφά το δικό μου όνειρο με το δικό σου.

Κι ύστερα σε εκείνο το τεράστιο μπαλκόνι με τοίχους βαμμένους στο πράσινο και στο κίτρινο, θα στρώναμε στρώματα και μαξιλάρες και καλαμωτή, ναι σίγουρα μια καλαμωτή για να φτιάχναμε έναν υπαίθριο Παράδεισο να τσουγκρίζαμε την ευτυχία μας σε ποτήρια γυάλινα κρυφά από τους υπόλοιπους γείτονες. Θα χαχανίζαμε κάποιες βραδιές μέχρι να φύγει και το τελευταίο αστέρι, αγκαλιά με μια κουβέρτα θα περιμέναμε να πούμε καλημέρα ο ένας στο αυτί του άλλου. Κι άλλες φορές με φίλους και παρέες δυνατές με reggae μουσική κάτι καλοκαίρια με μυρωδιά από βασιλικό και γιασεμί, θα σχεδιάζαμε όλα εκείνα τα όνειρα που ποτέ δε θα κάναμε και θα γινόμασταν εκείνοι οι σπουδαίοι οι ξεχωριστοί, οι ασυγκράτητοι οι ονειροπόλοι.

Θα δίναμε το μπλε, το πράσινο, το γαλάζιο, το λαδί, το κίτρινο, το κόκκινο το βυσσινί. Χρωματολόγια και χρωματολόγια ανοιγμένα και ξεφυλλισμένα ακουμπισμένα στους τοίχους για να δούμε τι ταιριάζει και τι δεν. Τα δεν και τα όχι δεν μας φέρανε να μαυρίζουμε όλους ετούτους τους εν δυνάμει πολύχρωμους τοίχους. Και έμεινα να τριγυρνώ σε μέρη στεγνά και άβαφα σαν ερείπια ενός φθαρμένου σπιτιού. Τι δυστυχία είναι τελικά να βλέπεις ένα σπίτι που δεν έμεινε ποτέ του κανείς τόσο καταστροφικά διαμελισμένο. Ερωτικοί ήχοι και σε αγαπώ που δεν ειπώθηκαν ποτέ έγιναν τα φαντάσματά του και φοβίζουν τους πιθανούς αγοραστές του.

Θα σε έχω φυλαγμένο πλέον σε εκείνο το μπλοκάκι που μου περίσσεψε. Με εκείνους τους περίεργους κωδικούς που διαχωρίζανε το μπλε από το λιγότερο μπλε, το γκρι από το πιο σκούρο γκρι, τη δυστυχία από την απόλυτη ευτυχία…

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Μέρες τώρα βλέπω αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου με θέμα όσα τράβηξε η ανθρωπότητα από τους σημερινούς -και όχι μόνο- συμμάχους μας, τους Γερμανούς. Ασχήμια, απανθρωπιά, βαναυσότητα και ό, τι αρρωστημένο μπορεί να γεννήσει το μυαλό του...

Σε χρώμα διαδρομές

Σε χρώμα διαδρομές

Από μια τζαμαρία μέσα.Κοιτώ τον Ουρανό. Kοιτώ μια κουκκίδα στο βάθος να χορεύει, να στροβιλίζεται και ακίνητη να μένει.Να μεγαλώνει. Να αλλάζει σχήμα.Γνώριμο σχήμα να παίρνει.Ν' αποχτά φτερά. Φτερούγες απλωμένες. Αστραφτερές.Στα χρώματα της Ίριδας.Κύκλους...

Μια μάνα

Μια μάνα

Η ωραιότερη περίοδος μια γυναίκας, για τις περισσότερες, είναι η εγκυμοσύνη. Εκτός από τις ορμόνες που χορεύουν σε τρελό ρυθμό, το συναίσθημα της προσμονής είναι στο έπακρό του. Νοιώθει εκείνο το "σποράκι" να μεγαλώνει και με τον καιρό κάτι φτερουγίσματα...

Μικρός τιτανικός

Μικρός τιτανικός

 Κοίταξε τώρα. Καπνίζω. Καπνίζω με ατελείωτη μανία και ο καπνός γεμίζει όλο μου το είναι. Πού είσαι να με αποτρέψεις, να με σταματήσεις από τη συνήθεια που σιχαίνεσαι τόσο πολύ; Μου έλεγες ότι το τσιγάρο θα με σκοτώσει. Μέγα λάθος. Θέλεις να σου πω εγώ τι...

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Οικονομία εαυτού

Οικονομία εαυτού

Σκορπίστηκες από 'δω κι από 'κει.Μοίρασες την ψυχή σου σε χίλια κομμάτια κι έδωσες σε όλους από λίγο.Μέχρι που άδειασες και τώρα δεν έχεις να σου δώσεις τίποτα.Τα πήραν όλα, αφού τα πρόσφερες. Σε εσένα, κανένας και τίποτα.Ας πρόσεχες… _γράφει η Νίκη...

Μια μέρα νεκρή

Μια μέρα νεκρή

Είναι ένα ταξίδι, που καρτεράω.Ένα ταξίδι με τρένο.Το ονειρεύομαι,Nα διασχίζει τις ράγες πάνω στη θάλασσα,Να κατεβαίνει στο βυθό,Να μου γνωρίζει την άβυσσο.Ξέρω.Ξέρω.Τα τρένα δεν ταξιδεύουνΠάνω σε θάλασσεςΟύτε καταδύονται σε βυθούςΜα είναι και αυτό ένα...

18 σχόλια

18 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Με το έντονο στίγμα της γραφής σου από την αρχή έως το τέλος του …… δυνατός μονόλογος..συναισθήματα σε όλους τους τονους των χρωμάτων ….. Καλημέρα!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Αννα μου σε ευχαριστώ. Τα χρώματα ταιριάζουν με το συναίσθημα. Η ποικιλία τους ταιριάζει με τη συναισθηματική ποικιλία. Και είναι ένας τρόπος απεικόνισης της ψυχικής μας κατάστασης όταν κλειδώνουμε τις λέξεις μας. Καλησπέρα!

      Απάντηση
  2. Σοφία Ντούπη

    Έδωσες μια άλλη διάσταση με το δικό σου ανεπανάληπτο τρόπο πάντα… μπερδεύοντας χρώματα και χρωματολόγια με στιγμές, συναισθήματα ζωή!!!! Μας παρέσυρες στη δίνη των χρωμάτων (ακόμη κι εμένα με τα μαύρα) που φωτίζουν αλλιώς όταν βάφονται με στιγμές ζωής κι αγάπη!!! Να είσαι πάντα τόσο δυνατή όσο και ο λόγος σου!!!!!! Την καλημέρα μου και μια όμορφη εβδομάδα!!!!!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Σοφία μου σε ευχαριστώ. Καλή σου μέρα και εύχομαι απο το μπλοκάκι μου να διαλέξεις και άλλα χρώματα που σου πηγαίνουν…

      Απάντηση
  3. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    ”Θα ανεβοκατέβαινε το κεφάλι μου στο ρυθμό της δικής σου ανάσας για να συντονίσω κρυφά το όνειρό μου με το δικό σου…”
    Τι να σου πω κορίτσι μου ό ρομαντισμός σου δεν είναι του κόσμου τούτου.Νά’σαι έτσι άραγε και στην πραγματικότητα ή ποιητική αδεία γράφεις αυτά τα απίστευτα;

    Απάντηση
  4. Βάσω Καρλή

    Θα σου σκούπιζα τα χείλια από τον αφρό του καφέ – Σαπουνάδες πόθου μπλεγμένες – πράγματα απλά, καθημερινά που φανταζουν εύκολα στην πράξη όμως… Υπέροχο

    Απάντηση
  5. NIKOS GIANNOPOULOS

    Το χρωματολόγιο της ευτυχίας ξεφυλλίζει τις αποχρώσεις του έρωτα. Περιγράφει την φαντασίωση μιας πραγματικότητας που θα θέλαμε ολοι μας να γευτούμε. Με λιτό και και καθόλου γλυκανάλατο στέρεο λόγο.
    Αγαπητή Μάχη, καθε φορά που διαβάζω κάτι δικό σου έχω την πολύ καλή αίσθηση οτι το εννοείς…….

    Απάντηση
  6. Πλοκαμάκη Χρυσούλα

    Χρωματολόγιο …
    Χρώματα κι αρώματα μιας έμπνευσης που εμπνέει, συγκινεί και αφήνει αυτό το κάτι στη μνήμη μας με την υπογραφή της Μάχης μας!
    Με λόγια μεστά αγάπης, συναισθημάτων ξεχωριστής χροιάς….και ιδιαίτερο τέμπο γραφής…

    ΜΠΡΑΒΟ ΜΑΧΗ ΜΟΥ!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Σας ευχαριστώ γλυκιά μου Κ. Χρυσουλα. Το τέμπο γραφής..το απολαυσα.. Να ‘στε πάντα καλά.

      Απάντηση
  7. Χριστινα Σουλελε

    Πολυ ωραιο το παιχνιδι των λεξεων με τα χρωματα και τα συναισθηματα. Μου αρεσει πολυ Μαχη.

    Απάντηση
  8. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Η ευτυχία βιβλίο καθημερινό, με όλες τις αισθήσεις στα περιεχόμενά του! – πώς αλλιώς; Λυδία λίθος η ποίηση, μια και μόνη, ικανή να τολμά το ανέφικτο…

    Απάντηση
  9. Έλενα Σαλιγκάρα

    Υπέροχο Μάχη!!! Μου άρεσε πάρα πολύ. Από τα πιο ωραία σου!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου