Στους βράχους
οι ποιητές άγγιζαν τ’ άνθη.
Τη νύχτα οι πυγολαμπίδες
σκορπούσαν μελωδίες,
σταλμένες απ’ τον ουρανό.
Οι άγιοι ζωγράφιζαν τα μάτια του Θεού
με ήχους απ’ τ’ αστέρια.
Τ’ αγκάθια άνοιγαν δρόμο
στους γενναίους.
Και στα ξερά πηγάδια
άνθιζαν οι μαργαρίτες.
Στα καπνοχώραφα έτρεχαν παιδιά,
κρατώντας ξύλινα σπαθιά.
Τα πουλιά φώλιαζαν στις λυγαριές,
όπου γυναίκες όλο πίστη
κρεμούσαν (κλαίγοντας)
παλιά παιδικά παπούτσια.
Κι οι πιστοί του ήλιου
προσεύχονταν στους ροδόκηπους,
που η αγάπη
με όνειρα κεντούσε.
Στις ακροπόλεις,
η άνοιξη τον θάνατο νικούσε,
φέρνοντας την ανάσταση.

 

_

γράφει ο Χριστόφορος Τριάντης