Χρυσή κλωστή

Δημοσίευση: 5.08.2015

Ετικέτες

Κατηγορία

 

 

Είναι τώρα η ζωή μου σαν μια μουσική,

που στην άκρη της σαν φτάνω χάνω την αρχή,

μα αν τη δέσω με δυο κόμπους και χρυσή κλωστή

πάλι ξέρω όσο λείπεις... θα χω τη μισή!!!

 

Μοιάζει να ναι κι η χαρά μου κάτασπρο πουλί

που όλο φεύγει και πετάει... για άλλη ψαχνή γη...

μα αν την κλείσω, την κλειδώσω, σε χρυσό κλουβί

το χρυσό κλουβί θα σπάσει... να ‘ρθει να σε βρει...

 

Μες στα μάτια μου αν ψάξεις να βρεις την ψυχή

ή στα χείλη να χω λέξη κάτι να σου πει,

θα χαθείς μέσα στα χνάρια απ’ την προσμονή

και η λέξη... ο λυγμός μου... δεν θα ακουστεί!!!

 

Κι αν στα χέρια μου γυρέψεις ζέστη κι αγκαλιά...

και στο στήθος μου να έχω θέση για καρδιά!!!

Μην τρομάξεις που είναι άδεια κι η καρδιά μισή

μες τον πόνο... και το χρόνο... ψάχνει να σε βρει!!!

 

_

γράφει η Σοφία Ντούπη 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Διερμηνείς του Πάθους

Διερμηνείς του Πάθους

Έγινες πια η Προσευχή μου η Βραδινή… Μικρή αόρατη Θεά... Βρέχει-Φυσάει και είσαι Συ που  απέναντί μου στέκεις και με Προκαλείς, με Προσκαλείς να πολεμήσω το Ανίκητο   Να νικήσω το Απύθμενο Βάθος της Άγνοιας.   Μα πώς να σε γνωρίσω Ουρανέ, που δε σε φτάνω πώς...

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Επιμέλεια άρθρου

Διαβάστε κι αυτά

Ερωτική αδεία

Ερωτική αδεία

Εσύ κυματοθραύστη των ονειράτων μου, εσύ εξορκιστή του έρωτά μου, στ’ απέραντο, αρίφνητο κι απύθμενο που ποτίζει αυτόν τον κόσμο, εσύ ΄σαι ο αφρός του πόθου κι όλων των ορμεμφύτων των χυδαίων και κτηνωδών… Η αγάπη σου με τρέφει με μία αηδία εκπορνευμένη! - Όταν με...

Un amant, une amante

Un amant, une amante

Ανατριχιάζεις πάνω μου και άξαφνα η δύναμή σου χάνεται σ' ένα πρωτόγνωρο αίσθημα κτήσης. - Λαχταρώ την άστατη ανάσα σου, τον άρρυθμο παλμό του στέρνου σου την ύστατη στιγμή του πόθου. - Σ' εξουσιάζω στους τύπους: με διψασμένα χείλη αναζητώ κρυφές στάλες στο κορμί σου....

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι

Δυο σταγόνες μέλι  κόλλησαν στις άκρες των χειλιών, καθώς το αίμα,  στις ροζιασμένες σακούλες, φούσκωνε και ξεφούσκωνε, σαν τη δερμάτινη ζώνη  που βαστά το στομάχι, μην τυχόν και παραπέσει  στις άκρες των ποδιών.   Για να μην πεινάσει  ο χρόνος, όση ώρα...

17 σχόλια

17 Σχόλια

  1. Άννα Ρουμελιώτη

    Μες στα μάτια μου αν ψάξεις να βρεις την ψυχή

    ή στα χείλη να χω λέξη κάτι να σου πει,

    θα χαθείς μέσα στα χνάρια απ’ την προσμονή

    και η λέξη… ο λυγμός μου… δεν θα ακουστεί!!!

    Πόσο όμορφα εκφράζεται η οδύνη!!!!!!!!Υπέροχο το ποίημα σας Σοφία!!!

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Αυτό ακριβώς ήθελα να εκφράσω Άννα μου… χαίρομαι πολύ που σου άρεσε… Ευχαριστώ.

      Απάντηση
  2. Χριστίνα Σουλελέ

    Μην τρομάξεις που είναι άδεια κι η καρδιά μισή
    μες τον πόνο… και το χρόνο… ψάχνει να σε βρει!!!

    Όταν η καρδιά βρει αυτό που γυρεύει , γεμίζει αυτόματα πριν καλά καλά το πάρουμε χαμπάρι. Ένας γλυκός πόνος διαχέεται σε όλο το ποίημά σου Σοφία και φανερώνει μια καρδιά που μόνο άδεια δεν είναι. Υπέροχο!

    Απάντηση
    • Ανώνυμος

      Σας ευχαριστώ πολύ, χαίρομαι που σας άρεσε…προφανώς όμως κι εσείς έχετε μια ίδια γεμάτη καρδιά!!! Ευχαριστώ.

      Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Ευχαριστώ πολύ.

      Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Σας ευχαριστώ πολύ Μάχη… πάντα με τον καλό το λόγο… Ευχαριστώ.

      Απάντηση
  3. Ευαγγελία Αθανασιάδου

    πολύ ωραίο!

    Απάντηση
  4. Σοφία Ντούπη

    Καλή σου μέρα Ευαγγελία μου κι ευχαριστώ.

    Απάντηση
  5. Ήφαιστος

    Με συγκινήσατε με τα υπέροχα λόγια σας!!πολύ όμορφο το ποίημα σας

    Απάντηση
    • Σοφία Ντούπη

      Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια…

      Απάντηση
  6. Λένα Μαυρουδή Μούλιου

    Αχ βρε Σοφία μου πόνος κι’ ο δικός σου !!!
    Κάνω πλάκα σαν διαβάζω τον πληθυντικό των φίλων σου ένα μόλις χρόνο πριν.ή και πιο λίγο
    Το ποίημα όμορφο ευαίσθητο,αν και θα προτιμούσα να μην υπήρχε αυτός ο πόνος και ας ήταν τα ποιήματά σου λιγότερο όμορφα..
    ΔΕΝ ΞΕΡΩαν μποριύ να βάλωσχόλια σε περσινά δημοσιευμένα το επιχειρώ πάντως . Σε φιλώ

    Απάντηση
  7. Ανώνυμος

    Υπέροχο!!!!!γλυκιά μου φιλενάδα !!!!!με συγκινει ο τρόπος που εκφράσεις τα συναισθήματα σου!!!!!!

    Απάντηση
  8. Σοφία Ντούπη

    Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια Λένα μου! Έχεις την αγάπη μου!!! Καλό σου βράδυ!

    Απάντηση
  9. Σοφία Ντούπη

    Σ’ ευχαριστώ πολύ!!! Έχεισ την αγάπη μου και το ξέρεις!!! Καλό βράδυ!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου