Όταν τα όνειρα σηκώνουν άγκυρα

7.04.2015

 

Μου λείπεις,

η μοναξιά πάγωσε τη μνήμη

η μέρα προχωρά

με την φυσική σου απουσία

πιο έντονη κι από την ίδια

την παρουσία σου τότε

σαν κάτι να εξιδανικεύει το παρελθόν

η αρμύρα καίει τα ματοτσίνορα

σωπαίνω αναγκαστικά

οι επιθυμίες δεν θ' αποκτήσουν αντίκρισμα

καταριέμαι ώρες και ανθρώπους

ψάχνω το νόημα στις στιγμές.

Προσκαλείς την προσοχή και τη θύμηση

με τρόπο άγνωστο

για να ζεις στο παρόν, το δικό μου παρόν

πνοή και αύρα μιας παγκόσμιας ψυχής.

Τα λόγια της Αγάπης κρέμονται

στα πέτρινα γεφύρια

στον ορίζοντα με γράμματα του κεραυνού η απόσταση

με την καινούρια βροχή θα δραπετεύσω.

Ο νους μεθά από καλοκαιρινή διάθεση

η καρδιά κλειστή κατασκόνιστη

από αναμνήσεις

κλείνω τα παραθυρόφυλλα

για να σκοτεινιάζει

το δωμάτιο το μεσημέρι,

όταν τα όνειρα σηκώνουν άγκυρα

οι αισθήσεις

ναύτες στα ψηλά κατάρτια,

θέλουν ν' αρμενίσουν στο πέλαγο

αναζητώντας το άπιαστο.

Χωρίς δεσμεύσεις, χωρίς υποχρεώσεις

στα κύματα της σκέψης σου

Αύριο... στον ήσυχο εξώστη με θέα εντός

κρυμμένες οι ήσυχες μέρες

και οι όμορφες νύχτες.

Προτιμάς τη φυσική κατάσταση

των πραγμάτων

αφοσιωμένος στο άπειρο

νιώθεις την αύρα της θάλασσας

ακούς τον παφλασμό του θυμού της

και το κάλεσμα της νοσταλγίας

το φως περιμένει τα σημάδια

της αλήθειας

κι ας αναπνέεις

σε άλλη πόλη, σε άλλο χρόνο ,

σε άλλο όνειρο.

Βλέπεις πια πέρα από το προφανές

κρατάς ανοικτό λογαριασμό

με τον Έρωτα

πιο δυνατός απ' το φόβο

ανοιγοκλείνεις τα χέρια

μα χωρίς αγκαλιά

καταλαβαίνεις το σφάλμα

για το ίδιο λάθος ανοίγεις μυστικά τις πύλες.

Ζητάς... Αύριο να ξεριζώσω

τα κενά απ' τη σκέψη σου

να τα γεμίσω φεγγάρια κι άσπρα γιασεμιά.

 

_

γράφει η Ζωή Δικταίου

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Γήθος

Γήθος

Στις αποκρίσεις των ματιών μυήθηκα. Σιωπές αμείλικτες τον χρόνο αίρουν. Τις ενοχές των αστεριών αρνήθηκα. Χείλη ενδοτικά, παλμοί των άκρων σου νεύματα μαγεμένα. Κόρες χίμαιρες, αφές γυμνές στον ήλιο, με τα μαλλιά τους βράχους αγκαλιάζουν. Μέτωπα ιδρωμένα, στήθη των...

Πολύχρωμη ζωή

Πολύχρωμη ζωή

Θέλω πολύχρωμη ζωή να ζήσω μα τα χέρια μου είναι άδεια και οι φόβοι μου πολλοί. Κι οι αμαρτίες μου τρομάζουν τις σκέψεις μου. Και τα λουλούδια που δεν κρατώ, μου κρύβονται… Πολύχρωμη ζωή, πολύχρωμες σκέψεις δεν έζησα ως τώρα για να μην υπάρχετε Μου μιλάει το μυαλό μου...

Σάββατο

Σάββατο

Πλησιάζω το σκοτάδι οπλισμένος με το φως, σκαλίζοντας δυο λόγια σ’ ένα χαρτί ως τη χαραυγή που απορώ αν τελικά θα έρθει. Στυλό βαρύ, σκέψεις χωρίς συνοχή, μια μουσική χωρίς κοινό και στο αυτί μια εμβοή που δίνει χώρο στην οργή. Γενιά με άγχη και προβλήματα μα πάνω απ’...

Κασσάνδρα V

Κασσάνδρα V

Υπάρχουν άνθρωποι που η μοίρα τους έχει επιλέξει  για να δοκιμάσει επάνω τους όλα τα δεινά της. Ο κόσμος είναι τόσο μεγάλος όσο ένα μαξιλάρι και η απάντηση που πρέπει να έχω για όλα  με πληγώνει περισσότερο. Ο ουρανός αυτό το Καλοκαίρι, τόσο γαλάζιος  που θέλεις να...

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Εποχικό

Εποχικό

Το φούντωμα του Απριλομαγιού που κοκκινίζει πάλλευκους καρπούς, θόλους γαλάζιους, του Ιούνη τα ερωτόπληκτα ιστία, τα ξέσκεπα του Ιούλη στήθη που τα ρουφούν Αυγούστου χείλη φλόγινα, η μελωδία του Σεπτέμβρη διαδέχεται ενώ τα φύλλα λυπημένα μουρμουρίζουν το αναπότρεπτο....

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις

Όταν γυρίσεις στο κρυφό μας ακρογιάλι μετά από χρόνια όταν τα πάντα έχουν χαθεί δίπλα στον βράχο που καθόμαστε το βράδυ θα θυμηθείς του έρωτα μας το φιλί . Λόγια και όρκοι που δώσαμε μαζί τους πήρε ο άνεμος τους πήρε κι η βροχή μόνο το κύμα θα αγγίζει τη γωνιά εκεί...

Μία Χιονονιφάδα

Μία Χιονονιφάδα

Με αποκαλούν Χιονονιφάδα γιατί τα δάκρυα μου σαν χιόνι πέφτουν. Ενώπιον εκείνου που ταπεινά ζητά την προστασία από τους ανέμους. Εκείνου που οι υπόλοιποι ξέχασαν μα εμείς καθημερινά βλέπουμε στους δρόμους. Και με ένα κύπελο ζητά το κάτι λίγο για να εξοπλιστεί με μία...

5 σχόλια

5 Σχόλια

  1. Μάχη Τζουγανάκη

    ο τρόπος που περιγράφετε μία συναισθηματική κατάσταση, στα δικά μου μάτια και αυτιά, μοιάζει με τον ήχο και την κίνηση που κάνει ένα σμήνος πουλιών στον ουρανό. Εναλλαγή εικόνων γρήγορη σαν αυτά τα πεταρίσματα.

    Η πένα σας είναι απίστευτα ώριμή και δυνατή. Ταιριαστές λέξεις, δεμένες υπέροχα με τις εικόνες που ξεπροβάλλουν.

    Δηλώνω φανατική θαυμάστρια..

    Απάντηση
  2. Χαρούλα

    Aς φέρει η μοίρα την Αγάπη, σε καινούργιες ιδέες και εμπειρίες με το μεγαλείο της Ζωής, αυτή την ατέλειωτη πηγή από τόσα πολλά και διαφορετικά πράγματα.Να έχετε το φως.

    Απάντηση
  3. Ελένη Ιωαννάτου

    Ζητάς… Αύριο να ξεριζώσω

    τα κενά απ’ τη σκέψη σου

    να τα γεμίσω φεγγάρια κι άσπρα γιασεμιά.

    Ζωή με άγγιξες βαθύτατα..
    Πολύ όμορφο!!!
    Πως έδωσες πνοή στην απουσία…
    Πόσες εικόνες νοσταλγίας ξάπλωσαν στη χαραμάδα του χθές…

    Απάντηση
  4. Κρυσταλλένια

    Με τη Ζωή μοιραστήκαμε, θυμάμαι, νεότητα, τα χρόνια της ένοχης άγνοιας και της εκούσιας όσο και ακούσιας ψυχοβόρας υποταγής στα πρέπει και καθωσπρέπει… γλυκόπικρες οι αναμνήσεις αυτής της ανύποπτης εποχής…όπως και οι περισσότερες αναμνήσεις άλλωστε…
    Ξαναβρεθήκαμε πρόσφατα, αλλαγμένες , τόσο διαφορετικές αλλά και τόσο ”ίδιες” …
    Διαγράφοντας η καθεμιά την εκπλήρωση όσο και ονειροκτόνο πορεία της στον αέναο και ανελέητο στροβιλισμό της ύπαρξης, ως τεμνόμενοι κύκλοι συναντηθήκαμε εδώ…
    τόσο αλλιώτικα και τόσο ίδια…
    Σ΄ευχαριστώ, Ζωή, που ζωγραφίζεις τόσο γλαφυρά και συγκινητικά, με λέξεις, αυτές τις τόσο κοινές αλλά και τόσο μοναδικές ,όσο και μοναχικές, διαδρομές των ψυχών μας…

    Απάντηση
  5. Ζωή Δικταίου

    Tάξε λοιπόν πως κρατάς ένα ματσάκι θύμησες και γιασεμιά κι αν πρέπει να τα χαρίσεις, μη διστάσεις, είναι πάντα προσφορά στο φως και στο μέλλον… συνέχιζε να ψιθυρίζεις ” ναι, δεν φοβάμαι να ανοίξω την πιο βαθιά πληγή γιατί εκεί βρίσκεται ο αιώνιος ολόλευκος ανθός της Αγάπης και θα μείνει για πάντα ρόδο αμάραντο της μνήμης και της προσευχής σε πείσμα του καιρού. Από την ψίχα της ψυχής σας ευχαριστώ.

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου