180 μοίρες

3.04.2017

Σαν θα γράψεις 180 μοίρες
εγώ δεν θα είμαι εδώ.
Μια απουσία θα φορώ.
Σαν παρουσία.

Τον Απρίλη φοράμε τη μυρωδιά της Άνοιξης.
Κρατώντας κόκκινα αυγά.
Ευτυχία που τσουγκρίζει.

Δε θα σου ευχηθώ.
Θα στρίψω το κεφάλι.
Σα θυμωμένο παιδί.

Η Άνοιξη έχει ένα βέβαιο σχήμα.
Ούτε στρογγυλή.
Ούτε τετράγωνη.
Ούτε ορθογώνια.
Καμία γεωμετρία που να τη χωρά.

Σαν θα μιλήσεις
ο ήχος της φωνής σου στο κενό.
Δεν ταξιδεύουν οι σιωπές.
Κι ας φωνάζουν.

Η ανθοφορία μοιάζει αν το σκεφτείς
με την ανθρώπινη αναπαραγωγή.
Γεννιόμαστε, μυρίζουμε ευωδία.
Υύστερα μαδάμε.
Χώμα.

Σαν θα επιστρέψεις εγώ
θα έχω ήδη επιστρέψει.
Σε διαφορετικό σημείο
από εκείνο που με άφησες.

Λένε πως μια Άνοιξη φτάνει για να αγαπάς.
Μα δύσκολο πια να τις μετράς.
Πόσες να φτάσουν.
Δυσκολεύουν οι ανάμεσα εποχές
και χάνεις το μέτρημα.

Δε θα συναντηθούμε.
Δε θα αγκαλιαστούμε.
Δε θα φωνάξουμε. Όχι.
Οι φωνές δε θα κάνουν ηχώ.

Ο Μάης μόνο. Ναι ο Μάης.
Ίσως αυτός ο μήνας
να μπορεί να διαγράψει.
Τα τερτίπια του Απρίλη.
Τα γδαρσίματα του Μάρτη.
Κι ύστερα στοχαστικά
αυτός να μπορεί
να αποφασίσει 
την λήθη ή την ανάμνηση.

Σαν θα γράψεις 180 μοίρες
εγώ θα κάνω στροφές.
Τις δικές μου.
Δεν ξέρω σε ποια μοίρα ανήκει
η δική μας.
Μα τόσες στροφές μπερδεύουν τη γη
κι αργεί η Άνοιξη να ακουμπήσει
σε μια εικόνα χρωματιστή.

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

7 σχόλια

7 Σχόλια

  1. Ελένη Ιωαννάτου

    …Σαν θα γράψεις 180 μοίρες
    εγω θα κάνω στροφές.
    Τις δικές μου.
    Δεν ξέρω σε ποια μοίρα ανήκει
    η δική μας….

    Μάχη είναι υπέροχο!!! Ο τρόπος σου είναι μοναδικός και ακουμπάει στην ψυχή μου!!!

    Απάντηση
  2. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Εικόνες, συμπλέξεις, αισθήματα, υπέροχο πλέξιμο λέξεων, ασγκράτητη- εν τέλει- ποιητική φαντασία! Να είσαι καλά Μάχη, να μας χαρίζεις τους λαμπερούς σου στίχους!

    Απάντηση
  3. Βάσω Καρλή

    “Γεννιόμαστε, μυρίζουμε ευωδία.Ύστερα μαδάμε. Χώμα” – Όποιο στίχο και να διαλέξεις, είναι τόσο ιδιαίτερος και ξεχωριστός, ο καθένας με το δικό του νόημα, με τη δική του ιστορία. Πολύ όμορφο Μάχη. Μπράβο σου!!!!!!!!!

    Απάντηση
  4. sofia25164

    Υπέροχο!!! Έχει το χρώμα σου, το στίγμα σου, την διαφορετικότητα των δικών σου στροφών, που μυρίζουν πάντα Άνοιξη!!!
    ¨Λένε πως μια Άνοιξη φτάνει για να αγαπάς.” Την αγάπη και την καλημέρα μου!

    Απάντηση
  5. Μάρθα Δήμου

    Μάχη μου, ο τρόπος γραφής σου, ο τρόπος που καταγράφεις τη σκέψη σου, την έμπνευσή σου, είναι μοναδικός. Συγχαρητήρια!!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου