Ο Ποιητής

Ο Ποιητής

Και αν η Μούσα μου δεν αρέσκεται στα Ποιήματα που γράφω;   Θεέ μου, τι Θλίψη, τι Δυστυχία! Μοιάζω με διαβάτη που στον δρόμο ψάχνει  Νεφελοκοκκυγία.   Και η Μούσα μου κλαίει πάνω Σ’ άτεχνο χαρτί και αναρωτιέται Σε τι φταίει που αγάπησε  Ποιητή.   Και ο...
Γυάλινο νυφικό – Ίρις Καλβά

Γυάλινο νυφικό – Ίρις Καλβά

– γράφει η Κατερίνα Σιδέρη – Όπως αναφέρει και το οπισθόφυλλο του σημερινού μας βιβλίου, για πολλές γυναίκες το νυφικό είναι ένα όνειρο, μια στιγμή μοναδική που μένει χαραγμένη για πάντα στις αναμνήσεις. Τι συμβαίνει όμως όταν αυτό το νυφικό και δη το...
Νερό σε Στέρνα

Νερό σε Στέρνα

Η έμπνευσή μου για ‘Σένα Είναι αστείρευτη,   Σα Νερό σε Στέρνα.   Η Στέρνα είμαι ‘γω,   Είσαι το Nερό.   Δροσίζομαι,   Μα  π ο τ έ  δεν  ξ ε δ ι ψ ώ.   _ γράφει η Παρασκευή...
Ο Γκόλντι και ο χαμένος θησαυρός – Ιωάννα Αλεξάκου

Ο Γκόλντι και ο χαμένος θησαυρός – Ιωάννα Αλεξάκου

– γράφει η Κατερίνα Σιδέρη – Ξέρατε εσείς ότι μπορεί ένας λαγός να γίνει οδηγός λεωφορείου; Ότι μια στρουμπουλή ελεφαντίνα μπορεί να γίνει δασκάλα; Εγώ δεν το ήξερα μέχρι που διάβασα το παραμύθι με ήρωα τον Γκόλντι και την παρέα του. Ο Γκόλντι ένα...
Το καλώδιο που έμεινε έρημο και η αλλαγή που δε θα ‘ρθει

Το καλώδιο που έμεινε έρημο και η αλλαγή που δε θα ‘ρθει

Ζω στη μεγάλη γκρίζα πόλη, δεν έχει σημασία το όνομά της. Εξάλλου όλες οι πόλεις, όσο μεγάλες και αν είναι, αποπνέουν το ίδιο κλίμα καφκικού εγκλεισμού: στενοί δρόμοι, στενά σπίτια, αδιέξοδα φυσικά και αφηρημένα, άνθρωποι που μιλούν με αινίγματα, ατμόσφαιρα επικίνδυνα...
Ο Τυφλός

Ο Τυφλός

Είναι γεμάτη τατουάζ  -Τη χαζεύω έκθαμβος. Διερωτώμαι: Πώς φεγγαρίζει μες στην τόση μελάνη; Πάνε χρόνια που είμαι τυφλός: Το ένα μάτι στη Σαγκάη και Τ’ άλλο στην Τοσκάνη.   Χάρτης μου η Στίξη της σε Σώμα αεροπ λ α ν ι κ ό.   Πετάω στη στρατόσφαιρα Κορτάρω μ’...
Η κραυγή του φεγγαριού – Θοδωρής Δεύτος

Η κραυγή του φεγγαριού – Θοδωρής Δεύτος

– γράφει η Κατερίνα Σιδέρη – Η κραυγή του φεγγαριού, αναδύεται από τη Μάνη. Τη Μάνη με τα μοναδικά τοπία φυσικού πλούτου, τους αυθεντικούς ανθρώπους της αλλά και τους ιδιαίτερους άγραφους νόμους τιμής. Εκεί μεγαλώνουν δυο νέοι και μαζί τους μεγαλώνει και...
Περί δύναμης

Περί δύναμης

Στο φεγγαρόφωτο, μια επίκληση – να μου φανερωθείς και πάλι,  αποδεσμευμένη τούτη τη φορά από μετρημένες περηφάνιες.  Και να ’σαι, ήλιος στο σκοτάδι μου,  στο μάγουλό μου το ζεστό σου χέρι,  γυμνή, αναψοκοκκινισμένη.  Χάρη απελπισίας σού ζητάω – μείνε.  Μα...
Το Μαβί Παρεό

Το Μαβί Παρεό

Ναι,  Αλλ’ εκείνο το Παρεό, Που το θαλασσώνεις καμιά δεκαριά φορές τον χρόνο Δεσμεύοντάς το να ρουφά από μέσα σου  Tην αβάσταχτα περιχαρακωμένη αλμύρα -Μα να γλυκίζεται όσο τ ί π ο τ ε άλλο Που περιτέχνως ελάχιστα το υγραίνεις Και α ρ γ ά, α π ο λ α υ σ τ ι κ ά Σα...
Ο Ποιητής

Ο θάνατος των ημερών

Πίσω απ’ το θάνατο των ημερών ελλοχεύει το ποίημα επενδύει το μέλλον του στις ανομολόγητες ρωγμές στη σιωπή των φύλλων στη βροχή απ’ την οποία θέλουμε να προφυλάξουμε τους πεθαμένους.   Πάνω από τις πόλεις των ανθρώπων πρυτανεύει η βοή θραύσματα πόνου ψεύδους...
Αν όλα ήταν αλλιώς – Αφροδίτη Σαββίδη

Αν όλα ήταν αλλιώς – Αφροδίτη Σαββίδη

– γράφει η Κατερίνα Σιδέρη – Πόσες αναμνήσεις ξεπηδούν μέσα από ένα ανοιχτό άλμπουμ με φωτογραφίες… Στιγμές που πάγωσαν στον χρόνο, είναι σε θέση να μας πάνε πίσω στο σημείο εκείνο και να μας φέρουν στη μνήμη θύμησες, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε όχι....
Εκ των Έσω

Εκ των Έσω

Κάθε φορά που ξυπνάω βρεγμένος στο νεκροταφείο Απ’ το Σαββατιάτικο χουζούρι, Ο Νους μου γυρίζει σ’ Εκείνη.   Τάφοι υγροί που στάζουν τ’ όνομά της. Επίθετα οικεία που επιτίθενται Και δαγκώνουν. Νεκρομαντεία αναισθητική των Μαγισσών, Σκονισμένη μαρμαρυγή –...
Να είμαι ο γονιός που θα ήθελα να είχα αν γινόμουν πάλι παιδί

Να είμαι ο γονιός που θα ήθελα να είχα αν γινόμουν πάλι παιδί

_ γράφει η Τρισεύγενη Γκοτσίνου –    Ας υποθέσουμε πως βρισκόμαστε σε ένα σεμινάριο ενημέρωσης και στήριξης γονέων. Ο εμψυχωτής μας δείχνει σε ένα κομμάτι χαρτί τρεις απλές και σύντομες προτάσεις καλώντας μας να επιλέξουμε αυτή που χαρακτηρίζει καλύτερα τον...
Το θαύμα της ζωής

Το θαύμα της ζωής

Κάποιοι την έχουν αποκαλέσει Και θαύμα της ζωής. Μια αγάπη που ενώνεται Ατέρμονα Δίχως τέλος και αρχή. Σα το μυστήριο που διέπει Τη πλάση του σύμπαντος.   Έχω ακούσει πολλά για αυτή, Μα δεν έτυχε ποτέ να την γνωρίσω. Ένα αγκάθι ριζωμένο στα στήθη μου.   Έχω...
Εγώ, η Δέσποινα

Εγώ, η Δέσποινα

Καθισμένη πλάι στο καλοριφέρ, η Δέσποινα προσπαθούσε να ζεστάνει τα παγωμένα χέρια της. Κάθε τόσο, έριχνε μια κλεφτή ματιά να δει μήπως ξύπνησε το αφεντικό. Παραδόξως κοιμόταν ακόμη του καλού καιρού. Είχε, επομένως, κάμποση ώρα να απολαύσει την ηρεμία της, έστω κι...
12ος Διαγωνισμός Ποίησης και Πεζόμορφου Στοχασμού από το Σύνδεσμο Πολιτισμού Ελλάδας Κύπρου

12ος Διαγωνισμός Ποίησης και Πεζόμορφου Στοχασμού από το Σύνδεσμο Πολιτισμού Ελλάδας Κύπρου

  12ος Διαγωνισμός Ποίησης και Πεζόμορφου Στοχασμού από το Σύνδεσμο Πολιτισμού Ελλάδας Κύπρου Ο Σύνδεσμος Πολιτισμού Ελλάδας Κύπρου | Σ.Π.Ε.Κ. υπό την αιγίδα του Stelios Philanthropic Foundation προκηρύσσει τον 12ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ Ποίησης και Πεζόμορφου Στοχασμού με...
Ανθοπωλείον ο έρως – Θάνος Κονδύλης

Ανθοπωλείον ο έρως – Θάνος Κονδύλης

– γράφει η Κατερίνα Σιδέρη – Όταν έχεις μεγαλώσει κυριολεκτικά μέσα στα λουλούδια, δεν είναι λίγες οι φορές που η εξάρτηση σου από τον κόσμο τους είναι μεγάλη. Ζεις και αναπνέεις μαζί τους, τα φροντίζεις, εισπράττεις στοιχεία που απλόχερα σου προσφέρουν...
Ήταν ο Καραγάτσης μισογύνης;

Ήταν ο Καραγάτσης μισογύνης;

_ γράφει ο Ηρακλής Μίγδος – Για άλλη μια φορά οι Έλληνες βρήκαν λόγο για να διχαστούν και να λογομαχήσουν στα social media. Αυτή τη φορά αφορμή ήταν ο Καραγάτσης. Όλα ξεκίνησαν από ένα άρθρο, δεν αναφέρω το όνομα του/της συντάκτη/ριας καθώς δε θέλω να κάνω...
Μας λείπεις

Μας λείπεις

Απομεσήμερο και στον ολάνθιστο κήπο μιας αυλής, χάμω στο νοτισμένο χώμα, το λούκι μάλλον έχει βουλώσει. -Κάθισε, κάθισε, νά, εδώ!, στο ψάθινο σκαμνί, κάτω από το γιασεμί που αναπνέεις το βράδυ στη φύση, κάθισε να σου πω αυτό που φαντάζεσαι και δεν το θέλεις, που όμως...
Και έρχεται η επιβίωση

Και έρχεται η επιβίωση

Κάθε βράδυ, όταν συνήλθε η μητέρα της, σαν σε όνειρο έρχεται η γιαγιά της, και της λέει:  -Άννα, το κορίτσι και τα μάτια σου!  Και την μαλώνει που το καντήλι της είναι σβηστό, το τζάκι σβηστό και ο ουρανός μελανός.  Στιγμές μετά, και τα πύρινα μάτια, η αγωνία:  -είσαι...