Η ψυχή του ανθρώπου
Το αεροπλάνο σηκώθηκε με ορμή στον ουρανό, την ένιωσα μέσα στα σωθικά μου τούτη την ωμή δύναμη γι’ ακόμα μια φορά αλλά δεν έδωσα σημασία, έχω συνηθίσει πια. Το Παρίσι από ψηλά μοιάζει λιγότερο…
Αρχική › Blog › Μια εικόνα... Χίλιες λέξεις
Κατηγορία
Μια εικόνα… Χίλιες λέξεις στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
479 άρθρα · σελίδα 20 από 24
Το αεροπλάνο σηκώθηκε με ορμή στον ουρανό, την ένιωσα μέσα στα σωθικά μου τούτη την ωμή δύναμη γι’ ακόμα μια φορά αλλά δεν έδωσα σημασία, έχω συνηθίσει πια. Το Παρίσι από ψηλά μοιάζει λιγότερο…
Η γιαγιά της Εύας Κασιάρου μετά την καταστροφή της Σμύρνης ρίζωσε στην Κατερίνη. Εκεί γεννήθηκε κι εκείνη. Όταν ήταν μικρό παιδί και ήθελε να φύγει από τη γη, έσφιγγε με δύναμη τα μάτια. Με χρώματα,…
Δεν είχε καταλάβει ακόμη ο νεαρός άντρας με το απορημένο βλέμμα πώς βρέθηκε πρωί – πρωί σε κείνη την πορεία κρατώντας μάλιστα και το κράνος του στο χέρι. Καθώς σχεδόν αυτόματα ακολουθούσε τους…
Ποιητική μέθη, επιθυμία να γράψω, έτσι όπως αφήνω πίσω μου τη στεριά.
Λένε πως σ’ αυτόν τον σκιερό τόπο, όπου φτεροκοπούν οι κάργες και η άνοιξη δεν περνά πια από εκεί, υπήρχε κάποτε ένα δασάκι με ασημοπράσινα πεύκα που στεφάνωναν έναν στρογγυλό λοφάκο.
Και είναι σαν τη βροχή η διχόνοια μας και εξαπλώνεται σαν σύννεφο.
Σχεδίαζε χρόνια την απόδρασή της, δεν μπορούσε να φανταστεί τότε που οχυρώνονταν με σειρές από συρματόπλεγμα πως θα έφτανε η στιγμή που θα λαχταρούσε να ξαναζήσει. Κοίταξε με απόγνωση τα ματωμένα της…
Ο χειμώνας εκείνο το βράδυ έδειξε για τα καλά το άσχημο πρόσωπο του. Ο αέρας φυσούσε από νωρίς το πρωί, μα από το απόγευμα και ύστερα λυσσομανούσε ασταμάτητα. Τα γυμνά κλαδιά των δέντρων παραδίνονταν…
Πότε ξεκίνησαν οι λαοί και μας έφεραν εδώ, θυμάσαι; Οι καρδιές μας τα πρωτοβρόχια λησμονούν. Κάτω απ’ τα δέντρα περιμέναμε να βγει ο ήλιος με την βροχή. Εγώ όμως απλώς σε κοιτούσα. Και τώρα σε…
Έφυγες… έφυγες και με άφησες εδώ…. με άφησες να σε περιμένω, να σε καρτερώ, να ελπίζω πως θα γυρίσεις να με πάρεις…
Μέσα στην παγωμένη γκαρσονιέρα, τυλιγμένος με μια παλιά κουβέρτα, προσπαθώντας να τιθασεύσει το τρέμουλό του, ένας καστανός 40άρης με γαλάζια μάτια, κάνει τις πιο αστείες γκριμάτσες. Γελάει και…
Η Πέρσα Μαρμαρινού με τον στοίχο ασχολείται από νεαρή ηλικία και πιο εντατικά τα 4 τελευταία χρόνια. Έχει λάβει μέρος σε αρκετούς διαγωνισμούς ποίησης.
Έριξε λίγο νερό στο πρόσωπό της, κοιτάχτηκε στον καθρέφτη του μπάνιου, αρνήθηκε το παρατεταμένο αντίκρισμα με τον εαυτό της και του γύρισε την πλάτη.
Η ιστορία που θα σας διηγηθώ τελειώνει με αυτή τη φωτογραφία. Όχι λάθος. Αρχίζει με αυτή τη φωτογραφία.
Εμφανίστηκε μέσα από το πλήθος καθώς προσπαθούσε να ξεφύγει από το συνωστισμό της πλατείας. Στο βλέμμα του φαινόταν η απεγνωσμένη προσπάθεια του και στο ταλαιπωρημένο πρόσωπό του διέκρινες μια πρόωρη…
Η Άννα Δεληγιάννη Τσιουλπά γράφει: Εσωτερικός μετανάστης στο Εξωτερικό.