Άμα το ήρι αρχομένω
Άμα το ήρι αρχομένω… Με την αρχή της άνοιξης… Έτσι ξεκινάει ο πατέρας της ιστορίας Θουκυδίδης, ο Ηρόδοτος βέβαια είναι παλιότερος, αλλά κάπως αναξιόπιστος, από την εξιστόρηση του Πελοποννησιακού…
Αρχική › Blog › Μικρές ιστορίες
Κατηγορία
307 άρθρα · σελίδα 10 από 16
Άμα το ήρι αρχομένω… Με την αρχή της άνοιξης… Έτσι ξεκινάει ο πατέρας της ιστορίας Θουκυδίδης, ο Ηρόδοτος βέβαια είναι παλιότερος, αλλά κάπως αναξιόπιστος, από την εξιστόρηση του Πελοποννησιακού…
Σε πήρα μες στο βράδυ τηλέφωνο. Λάθος. Το δάχτυλό μου το έκανε.
Από το σώμα μου βγαίνουν πεταλούδες. Όλη μου η ζωή γεμάτη από κάμπιες. Δεν ήξερα. Δεν το ήξερα. Δεν έμαθα να ξέρω. Πως δεν ήταν άσχημα όσα περίμενα. Δεν ήταν λάθη όσα ένιωθα. Δεν ήξερα ότι αρκούσε ο…
Έξυπνη, σπιρτόζα και πανέμορφη, η μικρή Δήμητρα είχε κλέψει τις καρδιές όλων. Μεγαλώνοντας, διατήρησε όλα αυτά τα χαρίσματα και σε ηλικία μόλις δεκαέξι ετών, γνώρισε τον Δημήτρη. Ζούσαν τον εφηβικό…
Ποτέ δεν χάνουμε την ευκαιρία να διασκεδάζουμε με την ιστορία του Τρύφωνα, όταν βρισκόμαστε παρέα, οι τέσσερις παιδικοί φίλοι.
Η ανάσα της βαριά. Το σώμα της σπαρταράει. Χέρια και πόδια τινάζονται στον αέρα. Στο πρόσωπό της οι μορφασμοί εναλλάσσονται με απίστευτη γρηγοράδα. Αυτή τη στιγμή γελάει. Ζει σ' ένα δικό της κόσμο.…
Μπορείς να με πεις ρεμάλι αλήτη ή αργόσχολο κακό εραστή ή βαρετό άνθρωπο.
?Θα μετρούσα ανάποδα το χρόνο αν ήξερα ακριβώς πόσες μέρες ακόμα μου απομένουν. Εδώ και δυο χρόνια παίζω ρώσικη ρουλέτα αλλά η σφαίρα ποτέ δεν είναι στην σωστή θαλάμη. Ζω μέρα τη μέρα. Ζω στην…
Θυμάμαι, Άνοιξη ήταν, νομίζω. Έλεγες κάτι ενδιαφέρον, είμαι σίγουρη και σε παρακολουθούσα με σοβαρότητα. Ναι, είμαι σχεδόν σίγουρη πως κάτι ενδιαφέρον πρέπει να έλεγες. Δε μπορεί αλλιώς να σου χάριζα…
Η Αλίκη τα τελευταία δύο χρόνια στηρίζεται ψυχολογικά από μια σπουδαία ομάδα. Καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια να επουλώσουν τις πληγές της. Αντίθετα, η ίδια δείχνει να μη συμμετέχει σε όλη αυτή τη…
Όχι, δε του χρωστάω τίποτα. Κάθεται και μου μιλάει με το χέρι σηκωμένο και φωνάζει. Έχω κλείσει τα αυτιά μου μα δεν το βλέπει. Τόσα κιλά μαλάκα άνθρωπο δεν έχω ξαναδεί. Γυαλίζει το μάτι του. Τόση ώρα…
Ζωγράφισε το άπειρο σε μια κόλλα χαρτί. Πολλά τα άπειρα στη ζωή του. Ευτυχίες, καλοσύνες, θαύματα. Άπειρη η αγάπη που ένιωσε. Αστείρευτη. Ήταν ευγνώμων. Για όσα καλά τού έτυχαν. Για όσα κόπιασε και…
Καθώς έκανε κούνια στη βεράντα του σπιτιού της, απολαμβάνοντας το δροσερό αεράκι που τη χάιδευε απαλά, αναπολούσε με νοσταλγία τα παιδικά της χρόνια. Μικρό παιδάκι ήταν όταν την κουνούσε η μαμά της…
Νομίζω έχεις ρέψει. Πόσα κιλά θα γίνεις επιτέλους; Σήμερα πρέπει να’ σαι skinny για να σε προσέξουν. Γι’ αυτό καλό μου σώμα, φρόντισε να αδυνατίσεις και ΄συ λιγάκι. Τι κρεατάκια είναι αυτά; Θα σε…
Από το παράθυρο χαζεύω μία πόλη που καίγεται. Είναι η πόλη σου και εγώ μοναδικός κάτοικος. Έχει τα δέντρα σου. Έχει τα σπίτια σου. Έχει τις ιδέες σου. Το άρωμά σου. Τη μορφή σου. Σα σκιά σε ακολουθώ.…
[…] Τότε ο Αναξίμανδρος έσκυψε και χάραξε πάνω στο χώμα τον κύκλο με το κέντρο του και είπε: «αυτό είναι ό,τι έγραψα, αυτό είναι το Σύμπαν. Βλέπετε…», είπε, «σ’ αυτόν τον Κόσμο που κατέγραψα εδώ, η…
Άλλη μια παγωμένη χειμωνιάτικη νύχτα. Το κρύο τσουχτερό, σου τρυπάει τα κόκκαλα. Μόνος περπατάει στους άδειους δρόμους και σιγοτραγουδάει τον αγαπημένο του σκοπό. Μόλις που βγήκε από το καπηλειό.…
Αυτά ήταν τα λόγια που του ερχόταν στο μυαλό κάθε φορά που η σκέψη του κατακλυζόταν από τη μορφή της μητέρας του. Στήριγμα, βράχος για όλους: για το σπίτι, τη δουλειά, τον πατέρα του, για εκείνον…
Ο δρόμος έξω από το χωριό γεμάτος λεύκες. Όταν φυσά ο τόπος μοιάζει να χιονίζει. Λίγο να απλώσεις τα χέρια σου θα τυλιχτείς λευκά χνούδια στολίδια. Σε μια τέτοια απροσδιόριστη εποχή σε βρήκα να…
Ο πληγωμένος μουσικός ένιωσε να τα χάνει και τα τέσσερα μετά τον απάνθρωπο χωρισμό του με την πολυαγαπημένη του μούσα, εκείνο το βροχερό πρωινό. Για την ακρίβεια, αυτή έφυγε αφήνοντας του ένα…