Χρώμα αύριο, της Μαρίας Σκουρολιάκου
Στις φωτιές του Αϊ Γιάννη ν' ανεμίσω μαζί σου τις κρυφές μου στιγμές.
Κατηγορία
3,281 ποιήματα · σελίδα 150 από 165
Στις φωτιές του Αϊ Γιάννη ν' ανεμίσω μαζί σου τις κρυφές μου στιγμές.
Εδώ και αρκετό καιρό σκεφτόμουν να γράψω ένα άρθρο για τον Γκάτσο, απλά δεν έβρισκα την κατάλληλη αφορμή για να στρωθώ. Την αφορμή έδωσε ο Δήμος Χλωπτσιούδης με το άρθρο του στο διαδικτυακό ιστότοπο…
15ος Ετήσιος (2015) Διεθνής Διαγωνισμός Ποίησης Λογοτεχνικού περιοδικού «Κελαινώ»
Μεγάλο το ταξίδι της ζωής, βάσανο εκεί που το σούρουπο, αφήνει σπασμένα κατάρτια κι η μοναξιά μπλε σκιές. Σταγόνες βροχής ξοδεύτηκαν και η θηλιά ολοένα να σφίγγει, γύρω το λαιμό σου. Καπνοί στη…
Γοργά ο χρόνος σου κυλά και σκοτεινιάζει η φλόγα κλεμμένη αγάπη αναζητά το κόκκινο το χρώμα. Αλλάζει φόρεμα γερνά και οι σκέψεις της φωνάζουν μια λάμπα ανάβει στη γωνιά ρυτίδες την τρομάζουν. Κλείνει…
Γεννηθήκαμε για τα δύσκολα κάθε στιγμή εκεί μας οδηγούσε στο προσωπικό μας σημείο μηδέν στη σιωπή δίχως προηγούμενο στην ώρα που πρέπει έντιμα να αποδείξουμε στον εαυτό μας -στον εαυτό μας και μόνο-…
Στα γόνατα έπεσε η ψυχή και έμεινε μονάχη σαν βότσαλο γυμνό σκαρί, κουρέλι βρεγμένο δάκρυ. Στη λάσπη κύλησε φτωχή, της έριξαν τη πέτρα μέσα σε ρούχο δανεικό το σκέπασαν τα δέντρα. Και στου γκρεμού…
Κάποιος έκλεψε απ' την κούνια του το όνειρο του παιδιού να μεγαλώσει. Της μάνας του, να το δει έφηβο καβάλα σ' ένα κίτρινο ποδήλατο. Του πατέρα του, να τόχει στερνό απάγκιο στις ώρες της απόγνωσης.
Πρέπει να μείνεις όρθια όταν τα πάντα καταρρέουν γύρω σου όταν γκρεμίζεται η ζωή σου
τοβιβλίο.net παρουσιάζει με μεγάλη χαρά ορισμένες από τις φωτογραφίες που λάβαμε από όλους εσάς από την έντυπη έκδοση του Καλλιτεχνικού ημερολογίου 2015!
Χαρά ΧρυσάφηΕπιμέλεια: Μάγδα ΙωάννουΕκδόσεις: ΩρίωναςISBN: 978-960-9595-27-8
Είναι φορές, που χρόνια ολόκληρα περιμένουμε το σώμα εκείνο που θα καταφέρει να αναστήσει το δικό μας. Χρόνια ολόκληρα που οι ψυχές μας σαν σκιές, περιμένουν το πάντρεμα να έρθει και μαζί να…
Τι είναι αυτή η μελαγχολία; Γέννηση ή θάνατος; Διεγείρει τις αισθήσεις και τα κάνει όλα πιο χρωματιστά
*Πρόκειται για ένα ποίημα που έγραψα ως μαθητής πριν από πολλά χρόνια εμπνεόμενος από τον πίνακα του Νορβηγού Ζωγράφου Edvard Munch "The Dance of Life".
Η ποιητική παραγωγή τις τελευταίες δεκαετίες μοιάζει να περιχαρακώνεται χωρικά σε κλειστούς τοίχους, να περιορίζει το κοινό της. Έγινε μία τέχνη κλειστή, φυλακισμένη, σε παρουσιάσεις, σε ιδιωτικές…