Άλλη μια νύχτα ξάγρυπνη. Άλλη μια νύχτα αδιάφορη. Να μη μου καίγεται καρφί για τίποτα. Για τίποτα; Ο σφυγμός μου γρήγορος. Οι ανάσες μου δύσθυμες. Το σώμα σε αστάθεια από την υπερένταση. Τα βήματά μου παίζουν με το μυαλό μου. Με σπρώχνουν, σχεδόν καταναγκαστικά, να...

Η πισίνα του σπιτιού του Σταμάτη ήταν σημείο αναφοράς της παρέας εκείνα τα χρόνια. Μας άφηνε να κάνουμε μπάνιο και να χαρούμε αρκετά πιτσιρικάδικα καλοκαίρια. Όταν δεν αλωνίζαμε τα γύρω στενά, δεν παίζαμε μπάλα και κουκουναροπόλεμο, πηγαίναμε στου Σταμάτη. Είχε...

Κάθε που το χάραμα ανοίγει την αυλαία του και βάφει με φωτεινά χρώματα τον ορίζοντα, τον βρίσκει καθισμένο στην πολυθρόνα. Χειμώνα καλοκαίρι, με κρύα με ζέστες, με ήλιο ή με χιόνι. Πάντα εκεί, στην ίδια άκρη της βεράντας, μέχρι την ώρα που το φως της μέρας, κάνει...

Το πιο δύσκολο βήμα είναι το πρώτο, ξέρεις. Η ελευθερία δημιουργείται από το μυαλό, μα η επανάσταση θέλει ψυχή και σώμα σε συνδυασμό. Το δεύτερο βήμα είναι όσα βλέπεις και που δεν φαντάστηκαν ότι θα δεις. Τις δυσκολίες έβλεπαν, ωρύονταν και έφευγαν. Εσύ βλέπεις τον...

Η πρόβα τζενεράλε πήγε περίφημα. Η ερμηνεία της, γι’ άλλη μια φορά, ήταν αξεπέραστη. Το κοινό είχε μείνει άφωνο. Αυτό ήταν το ζητούμενο, άλλωστε. Ένα σαστισμένο κοινό. Κάποιοι, πεσμένοι στα γόνατα, την κοιτούσαν με τα μάτια ορθάνοιχτα. Άλλοι έκλαιγαν μ’ αναφιλητά...

Με σταμάτησε στη Μιχαλακοπούλου αγχωμένος. "Νέο Κόσμο" μου είπε. Έδειχνε κονομημένος άνθρωπος και καθώς πρέπει. "Παλιομέρα σήμερα, μου χάλασε το αυτοκίνητο κι έχω και ραντεβού." Δεν πολυμίλησα, μιλούσε εκείνος κι έλεγα κανένα "ναι" κι εγώ. "Έχω να πάρω μια κυρία...

"Ελάτε, βιαστείτε, δε μας παίρνει ο χρόνος." "Γιατί φωνάζεις και είσαι τόσο ανυπόμονη, κυρά-Γραμματική;" "Αα δεν πήρατε χαμπάρι; Ο κυρ-Τόνος θέλει να φύγει, γιατί λέει κουράστηκε να μπαίνει συνέχεια πάνω στα γράμματα." "Σοβαρά; Κι εμείς τι θα κάνουμε; Τα παιδάκια...

Εκείνο το πρωί το συναίσθημα ξύπνησε, σηκώθηκε, τεντώθηκε και μετά ξαναμαζεύτηκε, διπλώθηκε, κλείστηκε σε φάκελο και κίνησε για μέρος μακρινό. Από σάκο σε σάκο, από αεροπλάνο σε καράβι, έφτασε στο λιμάνι προορισμού. Ένα παιδί με ποδήλατο ήταν εκείνο που παρέλαβε το...

Το καλάμι που είχε αγοράσει ήταν ειδική παραγγελία, με αναπαυτικό μονοθέσιο κάθισμα, μόνο για την αφεντιά της. Ολόχρυσο, κεντημένο με ρουμπίνια και σμαράγδια. Επέβλεπε τους πάντες από ψηλά και φούσκωνε σα γαλοπούλα από περηφάνια. Ζούσε με την ψευδαίσθηση ότι ήταν...

Γνωρίζεις κάποιον, τον συμπαθείς, τον ερωτεύεσαι, τον αγαπάς και γίνεται ο άνθρωπός σου για μικρό ή μεγάλο διάστημα -δε λέμε για “πάντα”, αποφεύγοντας τις υπερβολές. Νομίζεις ότι τον ξέρεις, ότι γνωρίζεις τον χαρακτήρα του, τα προτερήματα και τα ελαττώματά του....

Τα χρόνια πέρασαν γρήγορα. Τώρα μένω να κοιτάζω τις φωτογραφίες, μένω να αναπολώ περασμένες εμπειρίες. Κάθε μέρα, μια προσωπική μάχη, ένα ψευτοδίλημμα να κυριεύει την ψυχή μου, οι απαντήσεις που δεν τολμώ να δώσω. Αν μιλήσω θα ανακουφιστώ μου λες, μα δεν τολμώ,...

Με κανέναν δεν είχε καλές σχέσεις στο χωριό. Δεν ήταν κακιά. Μόνη γυναίκα ήταν, ταλαιπωρημένη και χτυπημένη από τη μοίρα. Θες επειδή την παράτησε ο άντρας της, θες επειδή ο γιος της είχε πάρει τον κακό το δρόμο, την είχαν στο περιθώριο και η συμπεριφορά όλων...

Ευχές για το νέο έτος ανταλλάχθηκαν. Τα φώτα του βιβλιοπωλείου έσβησαν.  Η πόρτα κλειδώθηκε και τα ρολά κατέβηκαν για δυο μέρες. Ένας συρτός ήχος ακούστηκε από το υπόγειο. Λες και ήταν καμπανάκια από το κολάρο του Ρούντολφ. Τα φώτα και τα χριστουγεννιάτικα...

    Κοιτώντας μέσα στη φωτιά που σιγοτρίζει αναρωτιέμαι τι είναι για μένα τα Χριστούγεννα. Χριστούγεννα για μένα είναι παιδιά χαρούμενα που λένε τα κάλαντα, που τρώνε γλυκά, που διαβάζουν χριστουγεννιάτικες ιστορίες, που πιστεύουν στον Αϊ Βασίλη, στα ξωτικά,...