Κι άλλοι πέρασαν τα τείχη, Άλλοι με δάφνες, Άλλοι με βάγια και άλλοι γκρεμίζοντας τα. Και εμείς παραμέναμε δίπλα τους εκεί  και τους δοξάζαμε. Τι και αν οι ύμνοι δεν γραφόταν για αυτούς. Τι και αν υμνούνταν φωναχτά για εμάς. Για εκείνους που ακολουθούμε πιστά,  Για...

Στο τέλος του καλοκαιριού στην άμμο του Σεπτέμβρη ψάχνω τα χνάρια ενός Θεού, του έρωτα την θέρμη   Όταν ο ήλιος έγερνε δειλά στης δύσης τα λημέρια ένα φιλί κατάφερνε ψηλά ν΄ αγγίξουμε τ αστέρια   Γλυκιά η ανάμνηση κρατά  του νόστου το σεργιάνι εκεί που η...

Ζητήσαμε από την πλατφόρμα Τεχνητής Νοημοσύνης Copilot της Microsoft να μας περιγράψει την κλιματική αλλαγή μέσα από ένα ποίημα προκειμένου να κατανοήσουμε το πώς η ΤΝ 'αντιλαμβάνεται' το γεγονός ότι οι ανθρωπογενείς παρεμβάσεις έχουν τόσο σημαντικές και...

Το βλέμμα σου ακτινοβολεί χαρά Ξορκίζει τους φόβους μακριά   Με αγάπη ένωσες τα όνειρα, μέσα σε αυτά ελπίζω να ανήκω κι εγώ   Σε αυτόν τον σάπιο κόσμο που χωλαίνει οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά ας μην εστιάζεις στα μελανά του σημεία μόνο, ας...

Γένος θηλυκό. Μέρος του λόγου, ουσιαστικό. Απροσδιόριστης έννοιας και ερμηνείας. Ονομασία ημέρας • προσμονή • ορισμός παραγωγικής διαδικασίας συναισθημάτων • ματαίωση • κύριο όνομα • απώλεια • Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη και Πέμπτη • απουσία • Παρασκευή • εξάρτηση •...

Ζητήσαμε από την πλατφόρμα Τεχνητής Νοημοσύνης Copilot της Microsoft να μας περιγράψει την κοινωνία των ανθρώπων μέσα από ένα ποίημα προκειμένου να κατανοήσουμε το πώς η ΤΝ 'αντιλαμβάνεται' την ανθρώπινη συνύπαρξη την οποία οι άνθρωποι χιλιάδες χρόνια μεθοδικά...

Σε περίμενα στην άλλη πλευρά του δωματίου Είχα ανάγκη να σε ακούσω, να γεμίσει η αγκαλιά με το άρωμα σου Να ανάψει εκείνη η αιώνια φλόγα που μας ορίζει ως ανθρώπους, θνητούς και αθάνατους συνάμα. Κατάφερα να δω τη φωτιά, μα μήτε την ένιωσα στις παλάμες των χεριών...

Ρίχνονται οι μπόμπες σαν βροχή, αδειάζουν τα κανόνια, «ΑΕΡΑ» ιερή ιαχή βροντά μέσα στα χρόνια! Του καίσαρα ήρθαν οι ορδές ν’ αλλάξουνε την πλάση, μα στο Καλπάκι, κένταυροι, κανείς δεν θα περάσει! Του Λεωνίδα η ψυχή στην Πίνδο ζούσε πάντα  Και βύζαξε απ’ το «ΜΟΛΩΝ...

Άλλος ένας πόλεμος κι ας μην τελείωσε ο άλλος. Η Γη πάντοτε καίγεται,  παντού μικρές και μεγάλες της φωτιάς οι εστίες. Τι σε νοιάζει; Προς το παρόν είσαι εκτός.  Ζεις, όπως ζεις με συσσίτιο ή μισθό.  Αλλού η φωτιά, είσαι ζωντανός! Οι μικρές χαρές έχουν αξία, ...

Αφιερωμένο στους γονείς που χάνουν τα παιδιά τους… γονείς ενός πολέμου 9 Οκτωβρίου 2023 Γράφτηκε με αφορμή τα θύματα των εχθροπραξιών Παλαιστινίων - Ισραηλινών Κάλεσμα στέλνει η ψυχή στον πόνο τι έχει άραγε να του πει; τι να συζητήσουν;  φοβάμαι μην ξεχάσω τη φωνή...

Ο ασυνείδητος φόβος που σου έκλεισε το μάτι με ενέπνευσε στης συνείδησης το μονοπάτι  Τιμωρία — ο φόβος της απώλειας  Θυμίζει εσένα στα εμπόδια του δρόμου της σωτηρίας  Δεν είσαι εσύ λόφος εδώ να κατοικείς  Μια απειλή στο φως της αυγής Έσπασε πια η τελευταία πνοή...

Αφιερωμένο στα παιδιά…   παιδιά ενός πολέμου 8 Οκτωβρίου 2023 Γράφτηκε με αφορμή τα θύματα των εχθροπραξιών Παλαιστινίων- Ισραηλινών   Αχ αυτά τα παιδιά γρήγορα πενθούνε και ξεχνάνε παιχνίδι μες τα συντρίμμια της ψυχής τους υλικά, ίσως, για μια καλύτερη...

Μέσα στης νύχτας την αγκάλη, η μορφή σου ξεπροβάλλει και πάλι εμπρός μου. Ξόδεψα έτη αμέτρητα να σε παρατηρώ και με σιγουριά μπορώ να πω, πως σε γνωρίζω απ’άκρη σ’άκρη. Τα μελί σου μάτια σα γυαλί που διαπερνά το κορμί μου, χαράχθηκαν μες το μυαλό μου ανεξίτηλα....

Ποτέ δεν σου είπα πόσο άξιζες για εμένα. Ποτέ δεν ήμουν ελεύθερος να αφεθώ μαζί σου.   Κι όμως, μέσα από την θολή εικόνα που σου έδειξα μόνο εσύ, θέλησες να βοηθήσεις.   Μόνο εσύ κατάφερες να πάρεις την πίκρα από τα μάτια μου. Μόνο εσύ διέλυσες την...

Κοιτάζοντας στο απέναντι χαγιάτι, ενός παιδιού την ομορφιά ατενίζω. Σαν θαλλός, γερμένο προς τον ήλιο, με γέλιο τιμαλφές και φωτεινό. Έχοντας ακτίνες να το ακολουθούν, σαν προβολείς θεάτρου.    Προσοχή! Η αυλαία κλείνει.   Κοιτάζοντας στο απέναντι...

Τη χαραυγή ντύνεσαι Αφροδίτη ήλιος χρυσός το απομεσήμερο στο έρεβος ασημένιο φεγγάρι. Κι εγώ, καταδικασμένος να ζω, σ’ ένα μόνο γαλάζιο αστέρι να θαυμάζω όλα τα άλλα. Σε όλα τα άλλα είσαι εσύ... εγώ... ένας ταπεινός στρατιωτάκος του σύμπαντος που με διάλεξε να σε...

Πλέουμε στο κουφάρι του καλοκαιριού Δίπλα μας κόλποι, ο Μέγας Γυαλός, η Μικρή Άμμος νησιά, της Αποκάλυψης, της Παναγιάς, της Λαγνείας Διαβήκαμε στον καιρό και σε μέρη δύσβατα Μάθαμε να χωρίζουμε τις θύμησες όπως χωρίζουν τα νησιά τους ανθρώπους τους -ντόπιοι,...

Με την πρώτη συννεφιά του Σεπτέμβρη χρωματίζονται τα όμορφα που θα έρθουν.  Αρκεί να θες να τα δεις… Όπως θα οδηγείς στη μεγάλη βαρετή ευθεία ενός ατέλειωτου, σκληρού και άχρωμου καλοκαιριού,  μη ξεχαστείς! Να στρίψεις στην τελευταία έξοδο.  Σ ’αυτή που γράφει…...

Νιώθεις ή μήπως από τον πόνο μούδιασε η ψυχή και η συνείδηση; Τι γίνεται γύρω μας; Το αίμα κόκκινο κυλά στο χώμα που πατάς. Αίμα αθώο, που δεν πρόλαβε να ζήσει. Κείτεται ανήμπορο πάνω στα λουλούδια που με χαρά ανθίζουν. Βλέπεις η φύση δεν λογαριάζει το ανθρώπινο...

Αλυσοδέθηκες   Το παρελθόν σε εγκλωβίζει  μ' ενοχές. Κι είναι η ενοχή ένοπλη σκιά, που σε καταδικάζει  να ζεις πολεμώντας κι υπομένοντας —διαρκώς—   τον πόνο του πυρακτωμένου σιδήρου, σκουριασμένου, από τα χρόνια, στην τραυματισμένη σου ψυχή.  ...