Άμμος, βυθός καθαρός, βλέπεις αυτά που θες κι αυτά που δεν θες. Μαθαίνεις με τον καιρό να απαντάς σε κάποιες ερωτήσεις κι αυτό πάλι, δεν σου είναι τόσο χρήσιμο, γιατί μετά, μαθαίνεις πως μπορείς να ζήσεις και χωρίς απαντήσεις. Τόσο μωβ, σ’ έναν ύφαλο. Νύχτες, αυτές...

Από μικρό παιδί που ήταν, έβλεπε στον ύπνο του τρένα που ταξίδευαν πάντα νύχτα. Τα έβλεπε να κυλούν πάνω σε ράγες που αυλάκωναν τους χάρτες, με τις ευθείες τους, τις καμπύλες τους, τις κυρτότητές τους. Να διασχίζουν πόλεις και χωριά, δάση, απόκρημνες πλαγιές,...

Μην κλαίτε τα είδωλα που πέφτουν απ’ το βάθρο. Μην κλαίτε την πλάνη σας την οικτρή απογοήτευση ενός ανώφελου πιστεύω. Μην κλαίτε τη μοίρα σας που με τη σιωπή τη στέψατε… γι’ αυτό που επιλέξατε με την υποχώρησή σας ποιον βολέψατε; Ποιανού τα βάσανα Κρατήσανε τα...

Με κάθε φθινόπωρο ανατέλλει και μια νέα αρχή. Ένας κύκλος έκλεισε και ένας άλλος είναι έτοιμος να ανοίξει. Το τρένο ξεκινάει και πάλι το ταξίδι του σε άγνωστους προορισμούς με άρωμα περιέργειας και ανυπομονησίας. Κάθε βαγόνι συνοδεύεται από έναν απολογισμό, μια...

Κεφάλαιο 20   Η απληστία θεωρείται ένα από τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα. Πολλές φορές λέμε πως δεν πρέπει να είμαστε πλεονέκτες και πως πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι με αυτά που έχουμε (ή αν είστε της μηδενιστικής σχολής, με αυτά που δεν έχουμε). Η φιλοσοφία...

Κρέων βασιλεύς τω Τειρεσία χαίρειν, Σου φαίνεται παράξενο το ότι πήρα την απόφαση να σου γράψω. Δεν θα διαβάσεις βέβαια συ ο ίδιος αυτήν την επιστολή – εκτός βέβαια και αν η σύγχρονη ιατρική κατάφερε επιτέλους να θεραπεύσει τα μάτια σου. Σε βλέπω όμως – τώρα που...

Αχ ζωή Στον ιστό της αράχνης Ακουμπά το μαζί   Σε παγίδα Κρεμιέται η καρδιά Και γεννά την ελπίδα   Ορκισμένο φιλί στο ρολόι σου τάζω των αιώνων στιγμή   Σε κερί μία φλόγα ζεσταίνει μια ευχή δροσερή   Το μετά το φοβούνται μονάχα τα σπασμένα φτερά...

_ Η εικόνα απαθανατίστηκε από τον Ιωάννη Βασιλείου

Καλὼς την Ξαφνικὰ Περὶμενα Κι εσὺ Παιδὶ μου που ὴσουν; Διὰβηκες επιτὲλους τη στρὰτα του μυαλοὺ μου Κι η αναμονὴ σου δὺσκολη Κι η ὲννοια σου μεγὰλη Μα ὲχω υπομονὴ, ὸπου να ’ναι θα ὲρθει, ὲλεγα.   Η γὲννα σου δὺστροπη Αλλὰ ὲχω κουρὰγιο Και μετὰ ὸλο χαρὰ σε...

Επιστρέφω εκεί όπου ποτέ δεν υπήρξα- παθιασμένος σαν πάντα μ' αυτό το "ποτέ" κρέμασα φεγγάρια στην κρεβατή μου, κρέμασα άστρα και κάτι πήρα από της μάνας μου την λεοντή, να κοίτα: αυτήν την καλογερίστικη διάθεση, μόνος σέρνω το σιγανό τραγούδι μου και μ' ακούει...

Αθήνα, 14 Σεπτεμβρίου 1983   Αγαπημένη μου φίλη, Πήρα το γράμμα σου και στεναχωρήθηκα τόσο πολύ… Γιατί δεν έρχεσαι, κάνε μια προσπάθεια! Σ΄ έχω πολύ ανάγκη! Η προηγούμενη βδομάδα ήταν για μένα η χειρότερη της ζωής μου… Ναι. Το κανα αυτό που σου εaίχα πει, το κανα!...