Συμφωνία
-Από τώρα να εξηγούμαστε. Δεν θα έχει συνέχεια. -Γιατί; -Γιατί αυτός είναι ο όρος μου -Βάζεις πάντα όρους; -Πάντα -Γιατί; -Γιατί προτιμώ να αντέχω -Από τι; -Από το να μην αντέχω -Δεν καταλαβαίνω -Δεν…
Αρχική › Blog › Ιστορίες του βιβλίου
Κατηγορία
Ιστορίες του βιβλίου στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
817 άρθρα · σελίδα 21 από 41
-Από τώρα να εξηγούμαστε. Δεν θα έχει συνέχεια. -Γιατί; -Γιατί αυτός είναι ο όρος μου -Βάζεις πάντα όρους; -Πάντα -Γιατί; -Γιατί προτιμώ να αντέχω -Από τι; -Από το να μην αντέχω -Δεν καταλαβαίνω -Δεν…
Ένα φτωχομάγαζο το δικό του, που όμως είχε την τύχη να "βλέπει" στην πλατεία, προαύλιο μιας εκκλησιάς. Αυτό ήταν ένα πολύ σοβαρό ΣΥΝ όταν ήρθε η στιγμή να μετατραπεί από ένα μαγαζί για εσώρουχα σε…
Δεκαεννιά χρονών έφτασε στα τελευταία σύνορα περπατώντας για μήνες μέσα απ’ τα βουνά. Ενδιάμεσα λούφαζε στη φύση για όσο άκουγε τις νύχτες φωνές. Τις γυναίκες σα πλένουν να τραγουδούν. Τις γυναίκες…
Η ιστορία μας ξεκινάει να εκτυλίσσεται στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στα δημοσιογραφικά γραφεία μιας εφημερίδας. Η Μαρίνα εργάζεται ως συντάκτρια στην εφημερίδα που λέγεται “Τα νέα στην Αθήνα”. Έχει…
Με την καθημερινή επανάληψη έσβησαν τα χαρακτηριστικά επικοινωνίας και διασώθηκαν μόνο τα τυπικά γνωρίσματα της έξωθεν καλής μαρτυρίας ακροβατούσης συμβίωσης.
Είμαι φυλακισμένος σ’ ένα κατασκότεινο κελί. Ο ιδρώτας στάζει ασταμάτητα από το μέτωπό μου. Η αγωνία στο κατακόρυφο. Αύριο μόλις ξημερώσει, οι Γερμανοί θα με οδηγήσουν εκεί, που θα γραφτεί η…
29 Μαρτίου του 1955 Κάπου στη Νέα Ιωνία Δυο φίλες, η Σοφία και η Σουλτάνα, έχουν δώσει ραντεβού έξω από τον κινηματογράφο Ριάλτο στις 8.00 να δουν την ταινία “Γη ποτισμένη με ιδρώτα” (Mother India)…
Μια φορά και έναν καιρό, από εκείνους τους περίεργους καιρούς που κανείς δεν ξέρει τι θα ξημερώσει και πώς, μια ιστορία -αυτή που θα σας πω- ξεκίνησε κάπου εδώ, σε μια παραλία άκρως τουριστική. Από…
Η βιβλιοθήκη μόλις είχε ανοίξει και ο κόσμος, ανυπόμονος να την κατακλύσει, επιτηρούσε την καλοδουλεμένη πέτρα, που σαν φρουρός φυλάκιζε τις αξίες από το βλέμμα. Η μυρωδιά τού ξύλου, του βιβλίου, του…
Η ζωγραφική ήταν η μεγάλη του αγάπη έστω κι αν ποτέ δε ζωγράφισε με χρώματα, δεν τα άπλωσε πάνω στον άδειο καμβά, δεν κρέμασε ποτέ κανέναν πίνακά του στον τοίχο. Η μάνα του τον έσπρωξε να γίνει…
Έκλεισε το ραδιόφωνο χωρίς να περιμένει να σταματήσει το τραγούδι και σταμάτησε το αυτοκίνητο στη μέση του πουθενά, κάπου ανάμεσα στο Βόλο και τη Λάρισα. Ο χώρος στάθμευσης ήταν έρημος και σκοτεινός,…
Ήταν το δεύτερο πρώτο της φιλί, έπειτα από δεκαπέντε χρόνια γάμου της. Τα χείλη της έμειναν ψιλοανοιχτά, ενώ απ’ το μούδιασμά τους είχε την αίσθηση πως είχαν παραφουσκώσει. Είχε την αίσθηση ενός…
Ξύπνησα απότομα, σαν κοιμισμένος θαρρώ από λήθαργο. Κοίταξα τα ρολόγια, είδα πως έλειπαν οι δείκτες, κι ο μικρός κι ο μεγάλος, ακόμα κι εκείνος ο λεπτός που γυρίζει αδιάκοπα έλειπε. Σταμάτησαν να…
''H βλάβη έρχεται αναπάντεχα. Όμως έρχεται πάντοτε μια βλάβη να ανακόψει τη λειτουργία του θαύματος. Γλιστράει αδιόρατα μέσα στη ζωή, σαν το φίδι στα φυλλώματα του Παραδείσου.'' Χρήστος Γιανναράς,…
Δεν είχε ροζ πασούμια. Και δεν είχε ονειρευτεί ποτέ ροζ πασούμια. Και γιατί στην τελική αυτό να ήταν πρόβλημα; Έχουν όλοι ροζ πασούμια σ΄αυτόν τον κόσμο; Σαφώς και όχι. Άλλωστε τα ροζ πασούμια είναι…
Τελευταία Κυριακή του Αυγούστου. Αύριο επιστρέφουμε στην Αθήνα και στις εξουθενωτικές υποχρεώσεις μας. Όμως, ο χρόνος τώρα και οι σκέψεις μου ανήκουν σ’ αυτό το υπέροχο δεκαπενθήμερο διακοπών, στις…
-Και πού να ξέρω εγώ; Μάντης είμαι; Ή μου δίνει αναφορά για το πού θα πάει κάθε φορά!
'H αρένα του ταύρου είναι μια βαφή που εισχωρεί μέχρι την ψυχή σου'' MAIPH PAINΩ, O Ταύρος απ΄τη θάλασσα
Μυξιάρικο, ένα πράμα. Κοντό μαύρο μαλλί, αγορίστικο. Μάτια πράσινα, λαμπερά, δύσκολα να τα ξεχάσει κανείς. Δεν κοίταζε. Σε κάρφωνε. Αυτά τα μάτια την πρόδωσαν σε μένα, είκοσι χρόνια μετά που την…