Ταξίδι στην Ενδοχώρα (Μέρος Β’)
Ο Στουκ, ο πέμπτος της παρέας, ανέβηκε πρώτος στο βαγόνι και πρότεινε τα μυώδη χέρια του για να μεταφέρει τις αποσκευές στο εσωτερικό του κουπέ.
Αρχική › Blog › Ιστορίες του βιβλίου
Κατηγορία
Ιστορίες του βιβλίου
Ιστορίες του βιβλίου στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
817 άρθρα · σελίδα 32 από 41
Σελίδα 32
Σελίδα 32 από 41
Οι κορδέλες της εκδίκησης
Τα χέρια του έτρεμαν, καθώς άνοιξε το φάκελο. Κι εκείνα τα λόγια, ω Θεέ μου! «Κλείνω τα μάτια κι ολόγυμνη βαδίζω μέσα στο απέραντο γαλάζιο, δεν μπορώ να αποχωριστώ αυτή την αγκαλιά, δεν έχω τη…
Φοβάμαι
?Ακόμη θυμάμαι εκείνη την έντονη μυρωδιά της σαπίλας. Μόλις είχα ανοίξει τα μάτια μου και, αντί για τον χώρο του δωματίου μου, αντίκρισα ένα σωρό από δεκάδες σκουπίδια. Βρισκόμουν ξαπλωμένη ανάσκελα…
Αρχαίες ψυχές, απόσπασμα όγδοο
O ουρανός άνοιγε στα δυο. Tα σύννεφα σχίζονταν καθώς η μύτη του αεροπλάνου, πυξίδα, μας έδειχνε τα περάσματα που έπρεπε να διασχίσουμε. Η ρυθμική αναπνοή των τουρμπινών του αεροπλάνου, μας έκανε να…
Γέφυρα στο φεγγάρι
Απείθαρχα τα βλέφαρα αντιστέκονταν στις εντολές του ύπνου. Ξαπλωμένος μέσα στην ευρύχωρη - για κουτιά από γάλα- χαρτόκουτα, ο πιτσιρίκος των 8 ετών και 34 κιλών σφιχταγκάλιασε με τα μπλαβιασμένα…
Ταξίδι στην Ενδοχώρα (Μέρος Α’)
Στην ανατολική πτέρυγα του σιδηροδρομικού σταθμού γυρνοβολούσαν μερικές εκατοντάδες επιβάτες, περιμένοντας να φυσήξει ευνοϊκός άνεμος για να κυλίσει μέσα στο κανάλι επιβίβασης η αμαξοστοιχία. Τα…
Η ευρεσιτεχνία
Μεσάνυχτα. Η Ματίνα είπε: «Ας κάνω λίγη υπομονή ακόμα. Έτσι και πάει η ώρα 12.30 θα το έχω αποφύγει το ψυγείο, με τα γλυκά του και το απίστευτο παγωτό παρφέ, που έφτιαξε η μάνα. Θα σημαίνει ότι…
Συγκάτοικοι
Μια φορά και έναν καιρό, ζούσε ένας κούκος σπίτι μας, που τον λέγαμε Κουκοθόδωρο. Εγώ τον βάφτισα έτσι κι αυτός μια κουβέντα δεν με είπε, να διαμαρτυρηθεί, να με πει: «βρε, μπουνταλά! Κουκοθόδωρο…
Συμπτώσεις
Είχε περάσει από το checking και περίμενε να ανακοινωθεί η πτήση της για να αρχίσει η επιβίβαση. Άκουγε μουσική από το MP3 της και συγχρόνως διάβαζε το βιβλίο που κρατούσε και που εδώ και ώρα δεν…
Πρωτοχρονιάτικο δώρο
Παραμονή Πρωτοχρονιάς και η Ελένη κοιτά συνέχεια το ρολόι της. Σε λίγη ώρα, ο σύζυγος της θα επιστρέψει στο σπίτι. Το τραπέζι, στολισμένο γιορτινά, περιμένει το αγαπημένο ζευγάρι να δειπνήσει. Η…
Επικοινωνία, της Αθηνάς Μαραβέγια
Διανύει της έκτη δεκαετία της ζωής της. Κάθεται σε μια γωνιά, στην κυριολεξία, για να μην ενοχλεί. Σέβεται τα «θέλω» και τις ανάγκες των άλλων κι όμως… Πού πήγε η «ικανότητά» της να μπορεί να…
Το ΟΧΙ των Χριστουγέννων
Τα μικρά ξωτικά μαζεύτηκαν απορημένα και ανήσυχα έξω από το εργοστάσιο του Άγιου Βασίλη. Ένα χρόνο πάλεψαν για αυτά τα παιχνίδια με κόπο, χαρά και φαντασία. Αλλά βλέπεις Τρόικες, Δντ, μνημόνια και…
Το τέλος της γαλοπούλας
Απόγευμα στο μαγαζί μου με τα Χριστουγεννιάτικα προσπαθώ να επιβιώσω από την τρέλα του κόσμου. Μεγάλοι και μικροί τριγυρνάνε στους διαδρόμους και ο καθένας γυρεύει αγχωμένα και εντελώς παρανοϊκά, να…
Ο άμυαλος εγώ
Αλήθεια, πιστεύετε στα θαύματα; Δεν περιμένω την απάντησή σας, ίσως αυτή η ερώτηση να παραμείνει ρητορική, αναπάντητη και καθαρά προσωπική, όμως έχω την υποχρέωση να την αποτυπώσω σε ένα λευκό φύλλο…
Το βέλος
Με το που ξύπνησε και άνοιξε τα παράθυρα να μπει το φως της μέρας στο δωμάτιο, μπήκε κι ένα βέλος με ένα χαρτί καρφιτσωμένο πάνω του και πήγε και καρφώθηκε στον απέναντι από το παράθυρο τοίχο. Στην…
Το κουμπί
Ο κύριος Αριστείδης ζει σ’ ένα ορεινό χωριό κοντά στο Αμύνταιο. Θα μου πείτε: «Αυτό τώρα γιατί είναι σημαντικό»; Είναι σημαντικό, γιατί ο κύριος Αριστείδης εργάζεται στον ατμοηλεκτρικό σταθμό της ΔΕΗ…
Φθινοπωρινή ανάμνηση
Το σπίτι το πατρικό μου στον πρώτο όροφο μονοκατοικίας. Το χώριζε θαρρείς από το ισόγειο, μια τεράστια τσίγκινη κατασκευή εν είδει... τέντας! Ήταν ό,τι καλύτερο θυμάμαι από τα νιάτα μου. Σαν άρχιζαν…
