Όσο μπορείς, μείνε παιδί
Χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο ή ερέθισμα που να δικαιολογεί μια ξαφνική παρέλαση αναμνήσεων, κι ενώ πίστευα ότι είχα μάθει πώς να «κλείνω» τα παράθυρα του παρελθόντος, μεταφέρθηκα νοερά δύο δεκαετίες…
Αρχική › Blog › Ιστορίες του βιβλίου
Κατηγορία
Ιστορίες του βιβλίου
Ιστορίες του βιβλίου στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
817 άρθρα · σελίδα 36 από 41
Σελίδα 36
Σελίδα 36 από 41
Ένας αντικειμενικός έρωτας
Το εξοχικό των Πετμεζαίων, στο οποίο ζούσε ο ήρωάς μας, βρισκόταν σε ένα παραθαλάσσιο χωριό της Λακωνίας. Χάριν αυτού θα τον ονομάσω Λεωνίδα. Μόνο που αυτός ο Λεωνίδας δεν ήταν άντρας, αλλά...…
Οι εκρού πετσετούλες της κουζίνας
?Να μην ξεχάσω να της δώσω τις μικρές πετσετούλες της κουζίνας, τις εκρού. Με κεντημένα καράβια για να ταξιδεύει. Να σκουπίζει τα πιατικά και να χάνεται. Μερόνυχτα έβγαζε τα μάτια της η καημένη η…
Δώρο Νο. 36
Τελευταίως σκέφτομαι συχνά το χρόνο που περνά. Καμιά φορά λέω πως άφησα πίσω μου πολλά ανεκπλήρωτα δευτερόλεπτα. Από εκείνες τις στιγμές που σε κάνουν πλούσιο αλλά εσύ κοιτάς από την άλλη πλευρά και…
Ενός λεπτού σιγή για τους Απεγνωσμένους
Ήταν πρωί Σαββάτου κι εγώ χουζούρευα στο κρεβάτι μου φορώντας μια παλιά μα καθαρή πυτζάμα, ευχαριστημένος γιατί δεν είχα καμία υποχρέωση εκείνη τη μέρα. Πλέοντας σαν έμβρυο ανάμεσα στο όνειρο και…
Το δεύτερο πάτωμα
?Ακούς εκεί; Το αναιδέστατο. Τέσσερα βρε θα σου βάλω στο τετράμηνο. Τέσσερα. Θα σε κόψω. Και στην Ιστορία θα σε κόψω. Καλά εκεί κι αν είσαι κομμένος από χέρι. Δεν χρειάζεται να κάνω και ιδιαίτερη…
RESTART
Όλα τα τηλεοπτικά δίκτυα σε Παγκόσμιο επίπεδο, διέκοπταν τη ροή του προγράμματός τους για να δείξουν ζωντανά, πλάνα από τους βομβαρδισμούς στη Γάζα καθώς και να πληροφορήσουν για τις τελευταίες…
Σαν ανθισμένη πασχαλιά
-Άνοιξαν πάλι οι ουρανοί… ας έρθει με το καλό Παναγιά μου, μονολογούσε η Σμαρώ, την ώρα που έπλενε τα φλιτζανάκια του καφέ. Όσο έβλεπε τη βροχή να δυναμώνει, ένα σφίξιμο την έπιανε στο στήθος.
Ο Νικηφόρος
Δεν ξέρω πως ξεράθηκε τούτο το δεντρί, είπε ο πατέρας, δυνατό φυτό, όπως και τ’ άλλα ήταν, τι να το πείραξε, η κοπριά να το καψε, η βροχή να νερόφαγε τις ρίζες… είναι κι εκείνα τα διαολεμένα τα…
Ενδιάμεσες αναλαμπές
Στέκομαι υπομονετικά στην αποβάθρα με τσιγάρο στο στόμα κερασμένο από ένα ξυρισμένο μοϊκάνο που’χει καλύψει το σώμα του με τατουάζ. Και τι τατουάζ! Μωρά, παπαρούνες και μια εκκλησιά. Αρκετά…
Πιάνοντας το Μάη…
Ο Μάνος κάθεται στις ρίζες ενός αιωνόβιου πλάτανου. Ένα πορτοκαλένιο τοπίο σχηματισμένο από τα σκορπισμένα ξερά φύλλα του, ομορφαίνει το νου του. Με ένα μπλοκ στο χέρι και την αγαπημένη του πένα,…
15 εσπερινοί
Με τις μελωδίες του Μάνου να απλώνουν στο δωμάτιο και να ξεχειλίζουν οι νότες στο παλιό μπαλκόνι από τις ολάνοιχτες μπαλκονόπορτες, ο Σοφοκλής κοιτούσε με το κεφάλι ξαπλωμένο, την όμορφη Πανσέληνο…
Καμπύλη γραμμή
…ορίζεται και ως γραμμή που μεταβάλλει κατεύθυνση, χωρίς να σχηματίζει καμία γωνία.
Το κόκκινο φουλάρι
Μια καταιγίδα δακρύων κι έπειτα ένα πικρό χαμόγελο. Μ’ ένα ποτήρι νερό η Μαργαρίτα προσπαθεί ξανά και ξανά να διώξει μια άσχημη γεύση. Παρατηρεί το κενό και την πιάνει ίλιγγος. Κάθεται βιαστικά σ’…
Ο Αστέρης και το αστέρι του
Ο μικρός Αστέρης, ήταν ένα αγόρι ξανθό με φακίδες και άτακτα τσουλούφια που πάντα πέταγαν προς τα πάνω, σα να κοιτούσαν συνεχώς στον ουρανό. Από τότε που τον θυμάμαι να τρέχει στη γειτονιά, πάντα…
ο μονόπαντος
Μονόπαντα προχωρεί η σκέψη, γερμένο καράβι που το έδεσαν οι αγέρηδες. Κατά καιρό, προσπαθεί να ορθωθεί περήφανα. Πολλές σκέψεις από κάποιον που δεν θέλεις να σκέφτεσαι… Βλέμματα λαγνείας έστειλε και…
Αναζητώντας την χώρα του Ποτέ
?Κάθε βράδυ, προτού αποκοιμηθούν, η Γουέντι έλεγε μια ιστορία στους δυο μικρότερους αδερφούς της. Η αγαπημένη τους ιστορία ήταν για τον Πίτερ Παν, ένα παιδί που ζούσε μαζί με τις νεράιδες και που δεν…
Παραδίνομαι
?Θα πάρουμε το όνειρό μας και θα φύγουμε από. Αυτό είναι το σπίτι μας; Όχι, ήταν και δεν είναι άλλο πια! Τώρα κι εμείς ξένοι είμαστε για την πατρίδα μας. Όχι απλώς ξένοι. Όχι. Είμαστε συνωμότες.…
Σιωπηλός άγγελος
Το έντονο κορνάρισμα από το μπλε Golf, που κινούνταν σαν αστραπή στη Λεωφόρο Κηφισίας έκανε τους οδηγούς να κοιτάνε με απορία τους επιβάτες του, μόλις αυτό βρισκόταν πίσω, πλάι, μπροστά τους. Στο…
Όσκαρ Α’ γυναικείου ρόλου
Την κοίταξα στα μάτια και κατάλαβα. Είχε το βλέμμα της γυναίκας που ήξερα καλά.
