ένας …Καινούριος καλύτερος κόσμος
Η Ολίβια είναι πρώτα απ' όλα άνθρωπος. Κάτι που ή ξεχνούμε όλοι εμείς, ή απλά δεν φαίνεται, καλυμμένο με συμπεριφορές, τίτλους και χαρακτήρες.
Αρχική › Blog › Ιστορίες του βιβλίου
Κατηγορία
Ιστορίες του βιβλίου στο δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net.
817 άρθρα · σελίδα 37 από 41
Η Ολίβια είναι πρώτα απ' όλα άνθρωπος. Κάτι που ή ξεχνούμε όλοι εμείς, ή απλά δεν φαίνεται, καλυμμένο με συμπεριφορές, τίτλους και χαρακτήρες.
Ο ήλιος έφυγε. Πήρε μαζί του και τα τελευταία χρώματα. Ηλιοβασίλεμα μήτρα αυγουστιάτικης πανσέληνου. Πληρότητα έρωτα. Βουτηγμένος στη θάλασσα, τη χάιδεψε με τα στερνά ουράνια χρώματα πριν όλα τ’…
Την ώρα της μεγάλης κρίσης η Δανάη ερωτεύτηκε ξανά τη γραφή. Την ώρα του χαμού η γραφή την αγκάλιασε∙ έχει άλλωστε η γραφή την αφή στη φύση της. Την φθορά ακολούθησαν η ενόραση, η όαση, η επώαση. Οι…
Η κόρη σκούπιζε το τρίτο πάτωμα του αρχοντικού, τον τελευταίο όροφο, που ’χε παράθυρα ανοιχτά, χωρίς κάγκελα και βιτρό, παρά μόνο φύλα ξύλινα που τα σφράγιζαν το χειμώνα για να μην μπαίνουν οι…
Ανέβηκε στο καράβι, να περάσει από το Σκούταρι στο Καράκιοϊ (περιοχή κοντά στην γέφυρα του Γαλατά)... και από κει να πάει στο Πέραν. Στο καράβι έβλεπε τις δύο όχθες, της ανατολικής και δυτικής…
Μπήκαμε στο Σεπτέμβρη και η οικογένεια Τσίου ετοιμάζεται για το μεγάλο ταξίδι.
Πάνε χρόνια, παιδί ακόμα, που ένοιωθα τόσο δυστυχισμένος. Γεννήθηκα με μερική «αναπηρία». Από τις πρώτες μέρες της ζωής μου, οι γονείς μου διαπίστωσαν ότι δεν «εστίαζα». Τρέξαν σε γιατρούς,…
Στο στενό δρομάκι με τις μωβ χορταστικές βοκαμβίλιες, μία γιαγιά περπατά σιγανά, με βήματα απαλά, σαν εκείνα που κάνει κάποιος που ονειρεύεται ότι πατεί στα σύννεφα, σαν εκείνα που κάνει όποιος…
Μια πολυαυλακωμένη φωτογραφία στα χέρια. Σύνοψη οικογένειας. Η γυναίκα του, αυτός και τα τρία τους παιδιά. Τη σφίγγει όπως οι παπάδες το ευαγγέλιο. Γυροφέρνει στ’ αυτοκίνητα έξω από το πολυκατάστημα.…
"Η δύναμη των αγγέλων είναι πολύ μεγάλη και ενεργεί και στον πνευματικό και στον υλικό κόσμο. Είναι υπάρξεις ισχυρές και εξέχοντες σε δύναμη."
Η οικογενειακή επιχείρηση «Επισκευές Ενδυμάτων και Όχι Μόνο» της Άννας είχε ξεφυτρώσει σε μια εργατική γειτονιά στην περιφέρεια της Ραβέννας, ανάμεσα στους καπνούς τηγανόλαδου του παρακείμενου…
Της είπε πως χωρίζουν γιατί έπαψε να είναι αυτόφωτη. Του είπε πως χωρίζουν γιατί αφήνει αμάζευτες τις κάλτσες. Της είπε να πάει σε τρελογιατρό με την πρώτη ευκαιρία. Του είπε να πάει στο διάολο με τη…
Την παρακολουθώ σχεδόν μήνα τώρα. Ραχατεύει στον καναπέ, κόντρα στο φως και μένει ασάλευτη όσες ώρες ο ήλιος πολιορκεί την τζαμαρία τους. Η γαλήνη της εγκυμοσύνης στο πρόσωπο. Το αριστερό της…
Ξύπνησε αλαφιασμένος από έναν ύπνο βαθύ, ταξιδιάρικο, γεμάτο όνειρα τόσο ζωντανά, τόσο αληθινά που ένιωθε μέρος του χρόνου, ζούσε αγαπημένες στιγμές που είχε θάψει βαθιά στο νου. Η επιλογή του χώρου…
- Απίστευτο! Τον είχε 10 χρόνια στη δουλειά κι αυτό είναι το ευχαριστώ.
…είναι κάποιοι που μιλούν με λέξεις και άλλοι που με εικόνες σιωπούν…
_ τι προσπαθείς να κάνεις γέροντα; Προσπαθείς να σηκώσεις τον βράχο και να τον μετακινήσεις; Αφού δεν μπορείς να το κάνεις γιατί επιμένεις; Γέρασες. είσαι ανήμπορος. Άδικος κόπος.
Από το πρωί εκείνης της ημέρας – κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ΄60 - το θέμα συζήτησης στο σπίτι μας ήταν η άφιξη της καινούργιας νύφης από το Βόλο που είχε κάποια καλή θέση εκεί και έτσι δεν…
Τυλιγμένη τα σύννεφα, φυλαγμένη με την εσάρπα της από τον εναγκαλισμό τους. Τα χρώματά της παρμένα από μια περισπούδαστη συλλογή μπιστρό.
Είχε ώρα καθισμένη εκεί στο παράθυρο. Το βλέμμα απλανές. Λες και μαρμαρωμένο ήταν. Την κούραση δεν την ένιωθε, ο νους της είχε φύγει μακριά. Στο άπειρο θαρρούσε πως επήγε.