O Άλιστερ ξύπνησε τρομαγμένος και κάθιδρος. Ήταν το τέταρτο συνεχόμενο βράδυ που έβλεπε τόσο ζωντανούς εφιάλτες. Ευτυχώς η γυναίκα του δεν κατάλαβε τίποτα. Χάιδεψε το ξυρισμένο κρανίο του και κοίταξε το ρολόι στο χέρι του. Ήταν 4:44. Κακός οιωνός, σκέφτηκε και...

Αγαπημένη μου,   Η ανάμνησή σου, γλυκιά και πικρή συνάμα, με κράτησε άυπνο τούτο το βράδυ. Το σκοτάδι της ψυχής μου είναι ίδιο με το σκοτάδι ολόγυρα που σκεπάζει την κρύα πόλη. Νύχτα παντού! Απέραντη νιώθω την απόσταση που μας χωρίζει, ένα σύμπαν ολόκληρο έχει...

Περασμένα μεσάνυχτα. Κλεισμένη μέσα στο σπίτι ασφυκτιά. Το οξυγόνο λιγοστεύει. Νιώθει ότι πνίγεται. Θέλει να πάρει λίγο αέρα. Κάτι τη σπρώχνει να βγει έξω. Ησυχία δεν έχει απόψε. Χωρίς σκέψη και με πολύ φόβο, το αποφασίζει. Τα βήματά της αργά και σταθερά. Το...

Ο Γιώργος Ιωάννου άλλαξε το ελληνικό διήγημα με ένα πλήθος νεωτερισμών, καθιστώντας τον όχι μόνο πρωτοπόρο λογοτέχνη στη «σχολή» της Θεσσαλονίκης (μαζί με Χριστιανόπουλο και Ασλάνογλου) αλλά και μία από τις πιο σημαντικές λογοτεχνικές μορφές της χώρας, ειδικά στο...

Από μικρή ήμουν μοναχικός τύπος. Οι φίλοι μου μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού. Λίγοι, αλλά αληθινοί. Περνούσε καιρός για να πειστώ ότι τους θέλω στη ζωή μου, δίπλα μου, όμως άξιζε τον κόπο. Και τώρα ένας-ένας χάνονται… Και μένω μόνη... Κλείνομαι στον εαυτό...

Σαν την αράχνη που υφαίνει υπομονετικά τον ιστό της τυλίχτηκε γύρω του και σαν τη γάτα που άθελά της γρατζουνά τον ιδιοκτήτη της άφησε ανεξίτηλο το σημάδι της στην καρδιά του. Στην αρχή τον τύλιξε με την απαράμιλλη γοητεία και την πνευματικότητά της. Σιγά-σιγά όμως...

Τι είναι τελικά ο έρωτας και η αγάπη και πού βρίσκονται; Μήπως κρύβονται δίπλα μας και δεν τους βλέπουμε ή μήπως κάπου σε κάποιο μακρινό αστέρι ψηλά στον ουρανό; Λένε πως όταν το νιώσεις να έρχεται, σε παρασύρει σαν το κύμα, σε ταξιδεύει, σε μαγεύει σαν τις...

«Αγαπημένε μου, Από μικρή, θυμάμαι, λάτρευα το φθινόπωρο. Ήταν η αγαπημένη μου εποχή. Τότε ήταν που άρχιζαν τα σχολεία και το σπίτι γέμιζε με μπλε τετράδια, σάκες, κασετίνες, μολύβια, βιβλία. Τότε ήταν και τα γενέθλιά μου. Πάρτι, μπαλόνια, δώρα, ευχές… Πώς λοιπόν...

(Η 21η Σεπτεμβρίου έχει καθιερωθεί ως Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης) Συγγνώμη Ειρήνη… Συγγνώμη που πέρασε η μέρα σου κι εγώ δεν είπα ούτε λέξη για Σένα. Συγγνώμη που δεν είπα πως χωρίς Εσένα δεν υπάρχει αύριο, δεν υπάρχει ελπίδα, δεν υπάρχει λόγος ύπαρξης. Συγγνώμη που...

Τα πάντα πρέπει να περνάνε από το μυαλό μας. Τίποτα δεν πρέπει να υστερεί σε σκέψη και σε λογική. Όλα γυρίζουν και μας περιτριγυρίζουν. Το μόνο που δε θα δεχόταν η Ελπίδα, ήταν ένα και μοναδικό. Το φώναζε κάθε φορά που απελπιζόταν και την κυρίευε φόβος και...

Η Ευτυχία από μικρό παιδί, μόνο ευτυχισμένη δεν ήταν. Παιδί της επαρχίας και οι απαγορεύσεις βροχή στη ζωή της. Μην ντύνεσαι έτσι, μη μιλάς σε ξένους, μη βγαίνεις μέχρι αργά, μη, μη, μη… Όλο αυτό την είχε κουράσει και η μόνη σκέψη και διαφυγή της ήταν η ενηλικίωσή...

Στη θύμιση του καλοκαιριού η σκέψη μου πλανιέται. Το πορτραίτο του φεγγαριού στον αφρό της θάλασσας δε λησμονιέται. Φθινοπώριασε… Κόντρα στον άνεμο βαδίζω. Τα άστρα ξεψύχησαν στον ουρανό. Τα διαβατάρικα πουλιά πήραν το καλοκαίρι και ταξιδεύουν, σ’ άλλες ψυχές θα...

Η ζωή μέσα στο φυσικό περιβάλλον αποτέλεσε βασικό πυλώνα της λογοτεχνίας. Ενδεδυμένη με θρύλους η Αρκαδία έφτιαξε τον δικό της μυθολογικό κύκλο. Θεοί γεννήθηκαν εκεί και λατρεύτηκαν μέσα από την ποίηση. Ο μυθικός τόπος ήταν χαμένος μέσα στην αχλή του ήρεμου δασικού...

“Άντεξε ρε μάνα, πού θα πάει; Θα περάσει και τούτη η φουρτούνα.” μονολογούσε σε μια γωνιά ο μερακλής Παναής, που δεν μπορούσε να καταλάβει καλά καλά πώς έβρισκε και ο ίδιος το κουράγιο και τα έλεγε αυτά τα λόγια. Έπρεπε να το βρει, να το αντλήσει από κάπου, αφού...