Εμπιστοσύνη… Μια από τις πιο “παρεξηγημένες” και τις πιο δυσνόητες έννοιες. Λες πως την έχεις κάνει κτήμα σου, την κατέχεις βρ’ αδερφέ, και κάτι γίνεται κι έρχονται τα πάνω κάτω. Εμπιστεύεσαι τον φίλο ή τη φίλη σου -τυφλά- και κάποιο ωραίο πρωινό μονολογείς: “Καλά...

Οι θαρραλέοι άνθρωποι δεν είναι αυτοί που πολέμησαν. Είναι αυτοί που θυσιάστηκαν, που έπνιξαν κρυφά την αβεβαιότητά σου με τις πράξεις τους. Δεν ζητάνε ένσημα, το χαμόγελό σου αναζητούν μοναχά. Οι θαρραλέοι άνθρωποι δε χτίζονται, γεννιούνται και τους αναγνωρίζεις...

Οι άνθρωποι διέδιδαν ιστορίες -που διόλου απείχαν από την αλήθεια- με υπερβάλλοντα τρόμο για την τερατώδη δουλειά του. Διηγούνταν πως κανένας δεν μπορούσε να του αντισταθεί και να μην αποκαλύψει και τα πιο μύχια μυστικά. Διηγούνταν πως ήταν τόσο καλός στη δουλειά...

Εγώ, λοιπόν, έπρεπε όλα να τα αποδείξω. Εγώ, η γυναίκα. Η κόρη των κάποιων γονιών, που πάσχισαν για μένα όσο μπορούσαν. Άλλοτε πολύ κι άλλοτε λιγότερο. Έπρεπε να τα αποδείξω, όπως όλες οι γυναίκες. Έπρεπε να αποδείξω πως είμαι ικανή, καλή, ηθική, έξυπνη,...

Μονίμως στο σπίτι υπάρχει θόρυβος, φασαρία. Αυτό οφείλεται κυρίως στην ίδια, που δε βάζει γλώσσα μέσα της. Αυτός ο κακομοίρης, ούτε που ακούγεται. Τον προκαλεί να της μιλήσει, μα αυτός επιλέγει τη σιωπή. Αυτή, απτόητη, συνεχίζει να μιλά μόνη της και να γκρινιάζει....

Πίσω από το κλειστό το παραθύρι, τα πάντα παρακολουθεί. Βλέπει τα πλοία που πιάνουν λιμάνι και βουλιάζει το νησί. Η ματιά του ξαφνικά πετάγεται στην άλλη άκρη. Θωρεί έναν μικρό πιτσιρικά, που του θυμίζει κάτι. Τόσα παιδιά στην παραλία και τούτο παίζει μοναχό, έτσι...

Άρπαξε το τασάκι και το πέταξε με όλη τη δύναμή της στο πάτωμα. -Σε σιχαίνομαι! ούρλιαξε. Η φωνή της έφτασε τόσο ξένη στ’ αυτιά του. Μα μήπως ξένοι δεν κατάντησαν αυτοί οι δύο; -Εγώ να δεις πόσο σε σιχάθηκα πια! Σε βαρέθηκα! Μια ζωή υστερική και φαντασμένη ήσουν!...

Μια φορά την εβδομάδα η κυρία του σπιτιού, την ίδια ώρα πάντα, έβγαινε για καφέ με τις φίλες της. Έτσι έλεγε τουλάχιστον στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς της. Κανένας όμως δεν την πίστευε. Ήταν μια γυναίκα κουρασμένη, μελαγχολική, σκεπτική. Όλοι απορούσαν πού την...

Τι θα κάνω εγώ με τη μουρμούρα σου μου λες; Κάνει κρύο πολύ, δεν αντέχεις να κρυώνεις. Κάνει πολλή ζέστη, δεν την αντέχεις, ιδρώνεις. Δεν κάνει τίποτα από τα δύο, δεν σου αρέσουν τα μεσοβέζικα πράγματα λες… Που, τι σημαίνει αυτό; Ούτε Καλοκαίρι ούτε Χειμώνας μα...

Αρχές καλοκαιριού. Μια-δυο τα σχολεία κλείνουν. Οι πρόβες των παιδιών της έκτης τάξης, για την παράσταση που θ’ ανεβάσουν στο τέλος της χρονιάς, για ν’ αποχαιρετίσουν το Δημοτικό, έχουν φτάσει στο ζενίθ. Η «δασκάλα» τους, μα πάνω απ’ όλα φίλη τους, έχει χτυπήσει...

Στο πέρασμα του χρόνου, ανάμνηση και μοναδική μου παρηγοριά ήταν η ιστορία που είχα σκαρφιστεί για να γυρίσω πίσω τον μονάκριβό μου και ακριβοσήμαντό μου θησαυρό. Ακόμα και τώρα που το σκέφτομαι, λέω απαιτούσε μαγκιά και τόλμη να προβώ σε εκείνο το δήθεν διάβημα...

Καθισμένη στην αγαπημένη της πολυθρόνα στο στενό της μπαλκονάκι, απολάμβανε το τελευταίο τσιγάρο του πακέτου της. Η ησυχία ήταν απλωμένη παντού. Τέλη Αυγούστου βλέπεις και οι τελευταίοι είχαν εγκαταλείψει και εκείνοι το κλεινόν άστυ, αναζητώντας ανάσες δροσιάς στις...

Ένα καλύβι απλοϊκό είν’ η ζωή μας… Τέσσερεις τοίχοι, μια οροφή, δυο παράθυρα, μια πόρτα και μια πυροστιά. Αυτά αρκούν... Αρκεί στην πυροστιά να μπαίνει καθημερινά ένα τσουκάλι για να θρέψει τα στόματα που θα χαρίζουν χαμόγελα. Αρκεί τα παράθυρα ν’ ανοίγουν κάθε...

Σωπαίνω κι ακούω. Ακούω μουσικές από μια κάμαρα, που έμεινε για χρόνια κλειστή. Γνώριμες μελωδίες στ’ αυτιά μου. Ακούς; Συνθέσεις της μικρής μας Άννας, θαρρώ, στο καινούριο πιάνο που της πήραμε για τα γενέθλιά της. Δεν πρόλαβε. Δεν προλάβαμε... Δυναμώνουν οι...

Χρόνια είχε σώας τας φρένας. Μια μέρα όμως της την σβούριξε για τα καλά όταν βρήκε τον δικό της μέσα σε άλλη αγκαλιά. Μετά από αυτό το συμβάν πήρε το χαρτάκι και είπε να το πάει το έργο από την αρχή και να γίνει κοριτσάκι. Φόρεσε ρούχα πλουμιστά, πλεξούδες έκανε τα...

Τι κι αν απουσιάζεις από τη ζωή μου; Τι κι αν τα ανείπωτά σου λόγια είναι πιο ηχηρά από τα άλλα που αξιώθηκα να ακούσω; Τι και αν πήρες πίσω δηλώσεις λατρείας και αφιερώσεις στα έργα της ψυχής σου; Θυμήσου. Μπορεί και ο Μπετόβεν να διέγραψε την αφιέρωσή του από μία...

  Μεταφέρω την ιστορία όπως μου την είπαν. Η αλήθεια είναι πως της πρόσθεσα κάποια «καλλωπιστικά» στοιχεία, όπως και της αφαίρεσα σκληρές λέξεις, εικόνες και ωμότητες. «Μην μπλέξεις δικαστικά σε κληρονομικές και εδαφικές διαφορές με Κεφαλλονίτες. Έχω υπόθεση από το...