Millennials

9.12.2017

Η γενιά μας δε θα λέει «να έχουμε καλό ξημέρωμα». Δεν το κάνει ήδη. Δε θα έχει μάλλον κάτι καλό να πει. Θα πιστεύει πως ότι της δίνεται θα είναι δεδομένο. Και αυτά που θεωρεί δεδομένα, θα τα αμφισβητεί πλέον. Η γενιά των εγωκεντρικών, των ναρκισσιστών και των αναβλητικών. Πάλι κάποιος άλλος θα «καθαρίσει» για εμάς. Έχουμε δικαιολογία; Τι; Πάλι θα κάνουμε αποδιοπομπαίο τράγο την τεχνολογία; Δηλαδή δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε τις επιθυμίες και τα όνειρά μας ; Θα κλείσουμε τα πάντα και θα κλειστούμε σε ένα σκοτεινό δωμάτιο. Να ανασυγκροτηθούμε, να θυμώσουμε. Όχι θυμό με χρήση βίας, αλλά θυμό να ανοίξουμε τα μυαλά και τους ορίζοντές μας. Είναι τόσο δύσκολο μάλλον! Να θέσουμε όπως και τώρα ερωτήματα. Να αμφισβητήσουμε μια φορά με επιχειρήματα. Να επαναστατήσουμε με τον δικό μας ουμανιστικό, ουτοπικό, μα πάντα αδιαμφισβήτητο τρόπο. Να δείξουμε ότι μας ενδιαφέρουν πάρα πολλά και μας ικανοποιούν ακόμα περισσότερα. Η αεργία είναι συνήθειά μας, η αλλαγή της υφιστάμενης κατάστασης είναι τρόπος ζωής. Όχι σαν τις προηγούμενε γενιές που άφησαν τα δικά τους φιλοσοφήματα ξεχασμένα, ούτε σαν τις επόμενες που αν δεν αλλάξουμε θα είναι χειρότερες. Οι millennials είναι στο σημάδι της εποχής μας!

_

γράφει η Ζωή Κώτσου

 

 

 

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Αυτό το θηρίο, ο άνθρωπος

Μέρες τώρα βλέπω αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου με θέμα όσα τράβηξε η ανθρωπότητα από τους σημερινούς -και όχι μόνο- συμμάχους μας, τους Γερμανούς. Ασχήμια, απανθρωπιά, βαναυσότητα και ό, τι αρρωστημένο μπορεί να γεννήσει το μυαλό του...

Σε χρώμα διαδρομές

Σε χρώμα διαδρομές

Από μια τζαμαρία μέσα.Κοιτώ τον Ουρανό. Kοιτώ μια κουκκίδα στο βάθος να χορεύει, να στροβιλίζεται και ακίνητη να μένει.Να μεγαλώνει. Να αλλάζει σχήμα.Γνώριμο σχήμα να παίρνει.Ν' αποχτά φτερά. Φτερούγες απλωμένες. Αστραφτερές.Στα χρώματα της Ίριδας.Κύκλους...

Μια μάνα

Μια μάνα

Η ωραιότερη περίοδος μια γυναίκας, για τις περισσότερες, είναι η εγκυμοσύνη. Εκτός από τις ορμόνες που χορεύουν σε τρελό ρυθμό, το συναίσθημα της προσμονής είναι στο έπακρό του. Νοιώθει εκείνο το "σποράκι" να μεγαλώνει και με τον καιρό κάτι φτερουγίσματα...

Μικρός τιτανικός

Μικρός τιτανικός

 Κοίταξε τώρα. Καπνίζω. Καπνίζω με ατελείωτη μανία και ο καπνός γεμίζει όλο μου το είναι. Πού είσαι να με αποτρέψεις, να με σταματήσεις από τη συνήθεια που σιχαίνεσαι τόσο πολύ; Μου έλεγες ότι το τσιγάρο θα με σκοτώσει. Μέγα λάθος. Θέλεις να σου πω εγώ τι...

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Ντέντφουτ

Ντέντφουτ

Ήμασταν στο σπίτι του Άλλου. Τρία ζευγάρια, οι γνωστοί, βράδυ Σαββάτου. Όλα εξελίσσονταν απλά, μικροαστικά, βαρετά, υπέροχα. Τα κορίτσια μιλάγαν γι’ αυτά που μιλάνε συνήθως τα κορίτσια. Τα αγόρια σαχλαμαρίζαμε, ρουφάγαμε τις μπύρες μας, καπνίζαμε και...

Οικονομία εαυτού

Οικονομία εαυτού

Σκορπίστηκες από 'δω κι από 'κει.Μοίρασες την ψυχή σου σε χίλια κομμάτια κι έδωσες σε όλους από λίγο.Μέχρι που άδειασες και τώρα δεν έχεις να σου δώσεις τίποτα.Τα πήραν όλα, αφού τα πρόσφερες. Σε εσένα, κανένας και τίποτα.Ας πρόσεχες… _γράφει η Νίκη...

Μια μέρα νεκρή

Μια μέρα νεκρή

Είναι ένα ταξίδι, που καρτεράω.Ένα ταξίδι με τρένο.Το ονειρεύομαι,Nα διασχίζει τις ράγες πάνω στη θάλασσα,Να κατεβαίνει στο βυθό,Να μου γνωρίζει την άβυσσο.Ξέρω.Ξέρω.Τα τρένα δεν ταξιδεύουνΠάνω σε θάλασσεςΟύτε καταδύονται σε βυθούςΜα είναι και αυτό ένα...

0 σχόλια

0 Σχόλια

Υποβολή σχολίου