Αρχική › Δημιουργοί › Μ › Θώμη Μπαλτσαβιά

Δημιουργός

Θώμη Μπαλτσαβιά

22 δημοσιεύσειςΠοίηση, Αρθρογραφία2016–2017

Το πιο πρόσφατο

Απουσία

Άλλο ένα πρωινό που καφεΐνη, νικοτίνη κι εγώ... γίναμε ένα. Άλλη μια απουσία μικρός θάνατος. …

Ποίηση · 18.11.2017

Διαβάστε →

Όλα τα άρθρα

Σελίδα 1 από 2

Στάχτη

Μονόλογοι · 22.07.2017

Ήρθε μια μέρα, τάχα ίδια με όλες
τα μάτια άνοιξα πάλι, μύρισα καμένο
γύρω μου στάχτη …

Ούτε σαν όνειρο

Μια εικόνα... Χίλιες λέξεις · 14.06.2017

Δεν ονειρεύομαι πια… Για σένα και για μένα τουλάχιστον. Από τα σπάργανα σαν πάει να γεννηθεί όνειρο τέτοιο, γίνομαι δολοφόνος του... Δεν ονειρεύομαι πια για εμάς, αφού δεν άφησες κανένα μας όνειρο να…

Ένα μικρό κορίτσι

Μονόλογοι · 08.06.2017

Ήμουν ένα μικρό κορίτσι κάποτε. Στα μάτια μου έκαιγαν φωτιές. Κατάλαβα από νωρίς ότι σε λάθος εποχή με έφεραν οι γεννήτορές μου στον κόσμο. Κατάλαβα από νωρίς πως δε μου αρέσει αυτός ο κόσμος και…

Αυτοκριτική

Αρθρογραφία · 16.03.2017

Συνηθίζεται, δυστυχώς, οι άνθρωποι να κρίνουν, να κατακρίνουν, να σχολιάζουν κοινωνικά - για να μην το πούμε κουτσομπολιό - ή στην καλύτερη των περιπτώσεων να έχουν άποψη απλά για το διπλανό τους.…

Απρόσωπη

Μια εικόνα... Χίλιες λέξεις · 08.03.2017

Κι αν τώρα πια δεν έχω πρόσωπο είναι γιατί ήταν όλα δικά σου... Πια δεν έχουν λόγο να υπάρχουν...
Είχα δυο μάτια μόνο για να σε κοιτάζουν και να χάνονται μέσα σου... Να σου δείχνουν τι είσαι... Να κλαίνε για…
Είχα μια μύτη μόνο για να μυρίζω εσένα... Το άρωμα του κορμιού σου και να ζω... …

Φύγε

Μονόλογοι · 01.03.2017

Τι με κοιτάς; Με έσπασες κι απορείς τώρα που κόβω;
Δεν ήξερες πως, αν σπάσεις κάτι σε κομμάτια, γίνεται επικίνδυνο;
Τι με κοιτάς; Δε με γνωρίζεις, δε σε αδικώ. …

Εγώ δεν είμαι ποιήτρια

Ποίηση · 21.02.2017

Εγώ δεν είμαι ποιήτρια, περαστική είμαι. Δε γράφω ποιήματα.
Εγώ δεν ξέρω να γράφω ποίηση. Εγώ μοναχά μια ψυχή έχω.
Μια ψυχή που θέλει να μεταμορφώνεται σε λέξεις από μελάνι και να αποτυπώνεται γραπτώς σε μια κόλλα χαρτί… …

Αγρίμι

Ποίηση · 15.02.2017

Δεν ήξερες αγάπη τι σημαίνει, ούτε γέλιο καν
σου έμαθα να γελάς, σου έδειξα τι είναι αγάπη
Δε μπορούσες να δώσεις, ούτε να πάρεις, δεν ήξερες τι να νιώσεις ή να κάνεις με όσα σου προσφέρθηκαν …

Να τολμήσω;

Αρθρογραφία · 05.02.2017

Υπάρχουν δυο κατηγορίες ανθρώπων, οι δειλοί και οι τολμηροί. Δεν έχει να κάνει αυτό το γνώρισμα ούτε με το φύλο, ούτε με την ηλικία, ούτε με τίποτα άλλο. Είναι στοιχείο που ενδεχομένως υπάρχει μέσα…

Φωτιά

Διασταυρώσεις · 30.01.2017

Θ.Μ. -Στα μάτια έχω τη φωτιά και στο ’χα πει θυμάσαι; Για αίμα μου την πυρκαγιά, γι’ αυτό και με φοβάσαι.
Α.Ζ. -Το ήξερα πως ήτανε όλο αυτό αλήθεια, μα ζύγωσα τη σκέψη μου, σαν να ’ταν μια συνήθεια.
Θ.Μ. -Με πίστεψες; Σε πίστεψα; Ποιος μπορεί να ξέρει… Ποιον πιότερο έκαψε η φωτιά, ποιον έσκισε μαχαίρι. …

Εσύ ζητάς συγγνώμη; Συγχωρείς;

Αρθρογραφία · 26.01.2017

Κατά τη διάρκεια της ζωής μας, δυστυχώς κάνουμε και λάθη. Λάθη που δεν αφορούν πάντοτε εμάς αλλά κι άλλους ανθρώπους. Και μιλάμε για την περίπτωση που όντως γίνονται άδολα και χωρίς σκοπό να βλάψουμε…

Ο κρατών μια πένα και η στόφα του

Αρθρογραφία · 10.01.2017

Λογοτέχνες παντός είδους, ποιητές κι όλοι όσοι αποτυπώνουν την ψυχή τους γράφοντας λέξεις είναι άνθρωποι άλλοι. Άνθρωποι ξεχωριστοί, που δεν έχουν καμία σχέση με τους υπόλοιπους. Πριν, τώρα, πάντα.…

Είναι μπακάλικο η αγάπη τελικά;

Αρθρογραφία · 03.01.2017

Δούναι και λαβείν... το ρητό που χαρακτηρίζει ή τουλάχιστον θα έπρεπε να το κάνει, κάθε ανθρώπινη σχέση. Ακούγεται λίγο περίεργα, όμως έτσι ακριβώς είναι και όποιος ισχυριστεί το αντίθετο δεν είναι…

Θέλω να κρυφτώ

Ποίηση · 27.12.2016

Θέλω να κρυφτώ από όλους κι απ’ όλα...
Πιο πολύ από σένα για να με ψάξεις,
να σου λείψω, να με ζητήσεις! …

Θέλω ξανά

Μονόλογοι · 15.12.2016

Έφτασα στο τέρμα. Άφησα χαραμάδες και τρύπωσε η θλίψη, ως τα μύχιά μου. Δε με νοιάζει αν είναι μέρα, ή νύχτα. Χειμώνας, ή καλοκαίρι. Είχα όνειρα, πολλά όνειρα. Πού πήγαν τα όνειρά μου; Είχα χαμόγελο…