Το πιο πρόσφατο
Στα κόκκινα τα σπίτια
Όλα για όλα τα ‘παιξα κι εγώ,
για αυτό πουλάκι μου σε συμπονώ.
Και ζεις και ζω μες το ηφαίστειο.
Καμένα πράγματα. …
Αρχική › Δημιουργοί › Μ › Αλεξάνδρα Μιχαλοπούλου
Δημιουργός
Αλεξάνδρα Μιχαλοπούλου
Όλα τα άρθρα
Σελίδα 1 από 1
Άλλοι κινούν τα νήματα
Νομίζουμε πως την υφήλιο
κυβερνούν οι πλανητάρχες.
Και οι Διάττοντες Αστέρες τους. …
Δεκαπενταύγουστου προσδοκία
Χρωστάει ένα «Σ’ αγαπώ»,
κατανυκτικά εξερχόμενη από τον Ναό,
Βαδίζει, ρίχνει στη θυρίδα, …
Αόρατο το φάσμα της σιωπής
Ας πάρουμε τον Σπαρτιάτη Λεωνίδα: παρήγγειλλε στην Βασίλισσά του να μην κλάψει · διότι «Ω ξειν αγγέλλειν…
Κι ύστερα έπεσε. Πέρασε στην αιωνιότητα. Και η Βασίλισσα δεν έκλαψε, ούτε ο γιος της. Δεν έκλαψε ούτε όταν,…
Η Μαρία Αντουανέττα, έστω και αν άσπρισαν τα μαλλιά της την τελευταία νύχτα στο κελί της, το πρωί, φόρεσε… …
Κόκκινη καρδιά από ήλιους
Στις βροχερές μεγαλουπόλεις
χρόνια και χρόνια πέρασε,
περπάτησε και γέρασε. …
Όλα θα έρθουν πάλι στη θέση τους
Χρόνια λοιπόν και στο καλό.
Εκεί στο παρελθόν το μακρινό.
Ρολόι πάει και σπάει. …
Εσείς νομίζετε δεν έχετε εχθρούς;
Άκουσε και διάβασε πολλά...
και άλλα τόσα στη σειρά,
να περιμένουν. …
Μόνο ένα τριαντάφυλλο
Τέχνη και ζωή.
Ζωή και τέχνη.
Σε τέτοιο σημείο, που πια, …
Η σκόνη των αιώνων
Όσοι αιώνες και αν περάσουν,
κρύο πάντα θα τους διαπερνά μέχρι το κόκκαλο.
άγρια προμηνύονται. …
Τα ξανακερδισμένα χρόνια
Ρώτησαν κάποτε τον ποιητή:
Γιατί γράφεις;
αφού ποτέ κανείς δεν πιάστηκε από στίχο, …
Αγάπης ψήγματα
Για το πολύ μικρό,
που συνέβη,
κάτι..., οτιδήποτε! …
Υπομονής τα χρόνια
Βλέπει τον ουρανό,
τα αστέρια,
το φεγγάρι. …
Νίψον ανομήματα
Θαλάσσιες σπηλιές,
τη Γοργώ γέννησαν,
βραχώδης μήτρα. …
Αυτή είν’ η ζωή
Στη ζωή της σταθερό, ένα πράγμα είχε:
τη θάλασσα.
Ένας ανελέητος ήλιος, …
Ωδή πολεμοχαρής
Ο Σπαρτιάτης Λεωνίδας,
που πολεμά αδίστακτα,
για πάντα, …
Ευτυχία
Ειδήσεις,
κάποιες φορές ευχάριστες,
και άλλες αδιάφορες …
Μέρες αργίας
Κυριακή των Βαΐων:
Οι κλητοί – υποκριτικά -,
στρώνουν χάμω, τις δάφνες του μετέπειτα θρήνου. …
Το τελευταίο χαρτί
Όλα για όλα εδώ που φτάσαμε.
Στη ρουλέτα, τελευταίος, πετάει τον κρυμμένο άσσο.
Στα μάτια του θα γυρίσει το χαρτί · το βλέπει …
Κι εγώ δεν είχα ήλιο
Η στάχτη του σκορπίστηκε στο Αιγαίον Πέλαγος,
διότι ήθελε να μην υπάρχει τίποτα απ’ αυτόν,
να υπάρχουν μόνο τα έργα του. …
Τα προβλήματα των άλλων
Δεν την πληγώνει που μπήκε σε λεηλατημένο σπίτι, όταν επέστρεψε από την αρρώστια,
την πληγώνει που οι κλέφτες προσκυνάνε τον χρυσό στα δαχτυλίδια.
Δάκρυα χύνει για το ασήκωτο πένθος, όταν επέστρεψε από την αρρώστια · …
