Αρχική › Δημιουργοί › Μ › Αλεξάνδρα Μιχαλοπούλου
Δημιουργός
Το πιο πρόσφατο
Στον τρίτο όροφο της πολυκατοικίας επί της οδού Κ. ζει ένα ζευγάρι ηλικιωμένων. Είναι Φεβρουάριος, μέρες μικρές, νύχτες μεγάλες, «κρυώνω..., κρυώνω αφόρητα...», και από την ανοιγμένη τηλεόραση ακούγεται η μελαγχολία της πατρίδας μετά τις ειδήσεις των οκτώ. Στο τζάκι που ανοίγει προς τον φωταγωγό, ακούγεται το κάψιμο των…
Διαβάστε →Απόψε έχουμε καλεσμένους. Από τη μοίρα τους δεν ξεφεύγουν. Χτυπούν το ρόπτρο της πόρτας. Μουσαφίρης και η Μαρία Αντουανέτα, που έστω και αν άσπρισαν τα μαλλιά της, την τελευταία νύχτα στο κελί της,…
Άλλωστε, το βάθος, το πλάτος, το μήκος, η θερμοκρασία των νερών, η αλμυρότητα, η κατεύθυνση της ροής των νερών διατηρούνται απαράλλαχτα.
Αναπολούσε και καταριόταν την ώρα και τη στιγμή που βγήκε η παράλογη διαταγή να κλείσει το πανεπιστήμιό του και νά ’τον τώρα, ξενύχτη με το κρεβάτι ανακατωμένος ο ερχόμενος, να είναι καταδικασμένος…
Την έκσταση γεύτηκαν για πρώτη φορά μετά από επτά χρόνια μέσα στις βαθιές κοιλότητες, κάτω από τους σπηλαιώδεις σταλακτίτες των Κυκλάδων. Σαν νιαούρισμα γάτας εκείνη έμπλεξε τα πόδια της ανάμεσα στα…
Της Αναστάσεως νύχτα, και βρέχει καταρρακτωδώς μέσα στην πλατεία του θεάτρου. Η άδεια κατσαρόλα βράζει, και απόψε έχουμε καλεσμένους. Από τη μοίρα σου δεν ξεφεύγεις. Έκσταση και φόβο, ο θάνατος…
Λάμψεις μαχαιριού από τη βουβή οθόνη της τηλεόρασης. Ο πατέρας και δύο κούπες αχνιστό τσάι πάνω στον ασημένιο δίσκο και στο τραπέζι της σάλας. Η φωτιά τρίζει στην εστία. Έξω άρχισε να χιονίζει. Ο…
Στο όμορφο σπιτάκι της Άννας, λουλούδια στόλιζαν τα βάζα και ήλιος έλουζε τα δωμάτια.
Ένα και σήμερα μέχρι το πτυχίο. Άρα η Λένα στρώνεται στο γραφειάκι της, σαν καλή μαθήτρια, και κάνει πως διαβάζει για το πτυχίο, μέσα της, ενώ από έξω της παίρνει το στυλό και γράφει το ευχαριστήριο…
Δεν φτάνει που το αμαρτωλό στρώμα το έβγαλε σε κοινή θέα, στην πρόσοψη του δίπατου σπιτιού, για να φαίνεται (διότι υποψιαζόταν πως ο άνδρας, - που τώρα κοιμάται μέσα και που πιο πριν ήπιε το τσάι με…
Η Αλεξάνδρα, σκεπτική, έσκυψε το κεφάλι της, παραμερίζοντας ελαφρά τις γρίλιες με τα αηδόνια, με τις ελάχιστες χρυσές ανταύγειες του χειμωνιάτικου, δύοντος ήλιου, να πέφτουν μέσα στο δωμάτιο και…
Στη Θεσσαλονίκη, η φοιτητική παρέα, απολαμβάνει τον φραπέ και λιάζεται σε μια από τις καφετέριες της Καμάρας, λίγο πιο κει σε ένα σκιερό παγκάκι, κάτω από έναν ήλιο του Σεπτεμβρίου.
Τελείωσαν τα ψέματα. Ένα και σήμερα μέχρι το πτυχίο. Η Μίνα στρώνεται στο γραφειάκι της, σαν καλή μαθήτρια, και κάνει πως διαβάζει για το πτυχίο, μέσα της, ενώ από έξω της παίρνει το στυλό και γράφει…
Στη μικρή βεράντα της η κυρία Ειρήνη με ανοιχτή την τηλεόραση πότιζε τα λουλουδάκια της και ένα χαμόγελο άνθιζε στα γεροντικά χείλη της. Στην ίδια πολυκατοικία, δίπλα, σε απόσταση δύο μέτρων ήταν το…
Εμφύλιος πόλεμος και στα δύσβατα και απαράκλητα βουνά που πολεμούσαν οι φαντάροι, συνήθιζε τα δύο στρατόπεδα να τα χωρίζει ένας πλατύς ποταμός. Ο ποταμός αυτός δεν είχε όνομα γιατί κάθε φορά που…
Απομεσήμερο και στον ολάνθιστο κήπο μιας αυλής, χάμω στο νοτισμένο χώμα, το λούκι μάλλον έχει βουλώσει.
