Όσοι μας αγαπούνε
Βεγγαλικά σκίζουν τον χριστουγεννιάτικο ξαστερωμένο ουρανό κι έκαναν τη νύχτα να μοιάζει με μέρα. Ντυμένη στα λευκά και κατάμεστη από κόσμο η πλατεία του Αγίου Θεράποντα στη Θεσσαλονίκη. Φωτάκια, Αη…
Αρχική › Δημιουργοί › Μ › Αλεξάνδρα Μιχαλοπούλου
Δημιουργός
Βεγγαλικά σκίζουν τον χριστουγεννιάτικο ξαστερωμένο ουρανό κι έκαναν τη νύχτα να μοιάζει με μέρα. Ντυμένη στα λευκά και κατάμεστη από κόσμο η πλατεία του Αγίου Θεράποντα στη Θεσσαλονίκη. Φωτάκια, Αη…
Στη γωνία του κήπου παραφυλάει, κρυμμένος μέσα σε μαύρο παλτό με σκούφο και παραμάσχαλα μια μαύρη ομπρέλα. Τα μικρά πονηρά ματάκια του την καρφώνουν με κακία – σαν τη λάμψη του μαχαιριού που εξέχει…
Η Αργυρούλα πήγαινε νυχτερινό. Την ημέρα έπλενε σκάλες, τα πόδια των γειτόνων που την αποστρέφονταν συστηματικά αφότου είχε πεθάνει η μητέρα της, που έπλενε σκάλες και αυτή.
Απ’ το καπνεργοστάσιο του Ματσάγγου, στο Βόλο, την ώρα του σχολάσματος, με φωνές πανηγυρισμών και ξεκούραστες σαν να μην είχαν δουλέψει, έβγαιναν οι προσφυγοπούλες, (οι Ματσαγγούδες, όπως τις…
Σάββατο απόγευμα. Τον είδα έξω από τα επείγοντα του μεγάλου νοσοκομείου να περιμένει. «Δεν μπορώ να φύγω ρε φίλε. Όπου να ‘ναι με φωνάζουν. Είμαι ψηλά στη λίστα αναμονής. Δυο νούμερα έχω μπροστά μου.…
Δροσάτη νύχτα, αέρινη, Απριλίου. Στη λεωφόρο θόρυβος αυτοκινήτων. Χθες αρραβωνιάστηκαν δυο νέα παιδιά.
Απαυδισμένοι άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους. Αναμένονταν κινητοποιήσεις για το δημοψήφισμα με επίκεντρο την Πλατεία Συντάγματος.
Κανείς δεν επρόκειτο να του πάρει την ελευθερία του. Ο Πέτρος έχει και νομικό οπλοστάσιο στα χέρια του και οργανώνεται μέσα από τη φυλακή. Με τα συντρόφια του επικοινωνεί συνέχεια, καθώς και με την…
Είχαμε έναν σκύλο που τον λέγαν Αζόρ. Ο καημένος πίσω από την καγκελόπορτα της διπλανής μονοκατοικίας, με κολάρο, πιστός φύλακας του ηλικιωμένου ζευγαριού που κατοικούσε στο παλιό δίπατο σπίτι. Κάθε…
Η Λουκρητία αγουροξυπνημένη και πατώντας στις μύτες των ποδιών της για να μην ταράξει τον Γιάννη, προχωρά προς προς τον γωνιακό μπουφέ του δωματίου, στο σεντούκι με τις αναμνήσεις. Ανοίγει το κάτω…
Ο Παύλος δεν ήταν ξεκούραστος. Άφησε το βλέμμα του να περιπλανηθεί για λίγο στις αφίσες του φοιτητικού του διαμερίσματος και στο ομοίωμα ανθρώπινου σκελετού που στόλιζε το γραφείο του και στη σκέψη…
Ο Πέτρος, βαδίζει με τον σκύλο του στο πλακόστρωτο πεζοδρόμιο, φτάνουν στην είσοδο της πολυκατοικίας, ο Πέτρος κοντοστέκεται για δυό στιγμές και κάνει να γυρίσει πίσω, όμως ο σκύλος του τον…
-Καλησπέρα γιατρέ, φεύγω απόψε. Όχι, είμαστε όλοι καλά. Απλώς πρέπει να φύγω. Όχι, μην έρθετε στο αεροδρόμιο. Σας παρακαλώ. Ναι δεν θα χαθούμε. Ευχαριστώ. Καληνύχτα σας.
Τα προεόρτια του γάμου είχαν ξεκινήσει από την Πέμπτη, με τον πρόγαμο. Λίγο έξω από το Ηράκλειο, τα συμπεθέρια είχαν ξεσηκώσει όλο το χωριό και τους πετεινούς στο πόδι. Το αντικρυστό, με τη θράκα στη…
Η Ρίτα, φοιτήτρια στην Αρχιτεκτονική, στην επαρχιακή πόλη, χαιρόταν το επιτέλους κατάδικό της δωμάτιο, μια γκαρσονιέρα στο ισόγειο κεντρικής πολυκατοικίας. Έξι τα ξημερώματα ανυπόμονη για τις…
Εκείνος παραφυλάει στη γωνία, επιμελώς κρυμμένος κάτω από μαύρη ρεντικότα, σκούφο και δερμάτινο χαρτοφύλακα που χάσκει σκισμένος. Την κοιτά με ματάκια μικρά. Τα ματογυάλια κρύβουν μια σπάνια…
Μπροστά σε μια βουβή τηλεόραση η κυρά Ερασμία είχε αποκοιμηθεί σε ένα υπόγειο δωματιάκι με το παράθυρο μισάνοιχτο σε ένα σοκάκι στην παραμελημένη επαρχιακή πόλη. Σηκώθηκε στις μύτες των ποδιών της,…
Η Βάνα κοντοστάθηκε λίγο να ξαποστάσει και να πάρει μιαν ανάσα, σκουπίζοντας τον ιδρώτα από το μέτωπό της, και κοίταξε έξω από το παράθυρο στον εσωτερικό διάδρομο στην παθολογική κλινική του…
Η Όλγα μισάνοιξε τα βλέφαρα, ανασηκώθηκε στο μαξιλάρι και κοίταξε τρυφερά προς το μέρος του Πέτρου που μισοκοιμόταν. Χιονισμένη παραμονή Χριστουγέννων, πέντε το απόγευμα και είχε σκοτεινιάσει.…