Και έρχεται η επιβίωση
Κάθε βράδυ, όταν συνήλθε η μητέρα της, σαν σε όνειρο έρχεται η γιαγιά της, και της λέει:
Αρχική › Δημιουργοί › Μ › Αλεξάνδρα Μιχαλοπούλου
Δημιουργός
Αλεξάνδρα Μιχαλοπούλου
Σελίδα 2
Σελίδα 2 από 3
Σ’ αγαπώ
Η Ηρώ και ο Χάρης τρέχουν με τη μηχανή τους μακριά, προς άλλους προορισμούς, πίσω τους τρέχουν σκυλιά· δεν φοβούνται, δεν τρέμουν. Μπροστά τους έχουν το τέρμα της διαδρομής, και είναι άγιο. Ένα…
Το τελευταίο μεροκάματο
Από το μυαλό της δεν φεύγανε τα απειλητικά λόγια, που αντάλλαξαν στο τηλέφωνο χθες το βράδυ με τον πρώην άντρα της όταν αυτή αναλύθηκε σε λυγμούς, μόνη και αβοήθητη στον κόσμο.
Ουράνιες μελωδίες
Ερμητικό το σφράγισμα των κτιρίων με τα σιδερένια φαντάσματα της γειτονιάς της Άνω Πόλης, κάτω από έναν συννεφιασμένο ουρανό του Φεβρουαρίου, που τυλίγει με γκρίζο πέπλο ομίχλης, τη Νύμφη του…
Η πλεκτάνη
Στα σκοτεινά και ανήλιαγα δικηγορικά γραφεία και στις δημόσιες υπηρεσίες υπηρετεί εδώ και τέσσερις δεκαετίες η Πηνελόπη.
Στα μνήματα
Βλέπω τον άνθρωπο να παραφυλάει στη γωνία, κρυμμένο μέσα σε μαύρο παλτό με σκούφο και δερμάτινο τρύπιο χαρτοφύλακα παραμάσχαλα.
Ο καθρέφτης του Εφιάλτη
Ο Έκτορας δεν ήθελε πολλά πολλά. «Νομίζει ότι δεν τον βλέπουν, επειδή δεν μας κοιτάζει αυτός», κάγχασε ειρωνικά, και επιτάχυνε το βήμα του προς τη στάση του λεωφορείου.
Πρόσκληση σε δείπνο
Η Όλγα ανακάθισε στο διπλό κρεβάτι και κοίταξε τρυφερά προς το μέρος του Πέτρου. Ανήμερα Χριστούγεννα, έξι η ώρα το πρωί και οι καμπάνες όλων των εκκλησιών καλούσαν τους πιστούς να συμμετέχουν στη…
Απρόσκλητοι επισκέπτες
Όλα στο σπίτι τα άφησε εντάξει: ξεκλειδώνει τη βαριά εξώθυρα και την βροντάει πίσω της. Θέλει να πνίξει τη χαρά της από τη χαρμόσυνη είδηση, μα η χαρά δεν την αφήνει. Έχει ακόμη αυτήν την πολυτέλεια…
Δεν θα σιωπήσουμε ποτέ
Ο νομικάριος Έκτορας βγαίνει από την κάτω πόρτα του ισογείου αμφιθέατρου, προτελευταίος. Ανάμεσα στο φοιτητικό τσούρμο κρατάει τις λύσεις του ποινικού στα χέρια του. Θόρυβος και γέλια ανακούφισης. Το…
Απόψε έχουμε παράσταση
Όλα τα προβλήματα λύνονται: το ημερολόγιο δείχνει Παρασκευή. Η Μαρία πλέον υπηρετεί στο Πρώτων Βοηθειών, με αγαλλίαση δέχθηκε τον διορισμό της.
Η μικρή μας γειτονιά
Η τηλεόραση ανοιχτή χωρίς ήχο, να φωτίζει με τις λάμψεις της, το σκοτεινό διαμέρισμα, ρίχνοντας σκιές σαν ανταύγειες στις νυχτερινές κουρτίνες που ανεμίζουν σαν μαύρα πέπλα, σκεπάζοντας τον Πέτρο από…
Χρόνια ευλογημένα
Δυο κύριοι του καλού κόσμου κατοικούν στο ισόγειο σπίτι της διώροφης οικοδομής του σήμερα. Ένα νιόπαντρο ζευγάρι έχει νοικιάσει τον κάτω όροφο, και η Μαργαρίτα κατοικεί πάνω, στο δικό της σπίτι, που…
Μαύρα πουλιά
Στα δικαστήρια της πόλης, κάποιοι είχαν βάλει φωτιά. Δουλειά του Έκτορα επαναστάτη, σίγουρα.
Αναμνήσεις
Ο περιπτεράς απορημένος σηκώνει τα πρωινά ρολά του καταστήματός του, εκείνη στέκεται στη στάση του πρώτου πρωινού λεωφορείου. Βρέχει όμως, σταματά ένα διερχόμενο ταξί. Βρέχει και στέκεται…
Ευτυχισμένοι καιροί
Ο ροδώνας όλο και μεγάλωνε στο μεγάλο τετράγωνο παρτέρι που είχε στήσει με πολλή δουλειά και αγάπη ο πατέρας της. Στη μέση δέσποζε ένας μεγάλος φοίνικας σε σχήμα βεντάλιας και οι τριανταφυλλιές όλο…
Εκείνοι, της αντίπερα όχθης
Η Μίνα βιαζόταν. Δεν μπορούσε να περιμένει. Έκλεισε βιαστικά τα χαρτιά της. Προχώρησε προς την έξοδο. Έκλεισε με επιμέλεια την πόρτα και κλείδωσε σχολαστικά τρεις φορές. Κατεβαίνοντας την…
Το τελευταίο μπάρκο
Πλάι σε ένα τσιμεντάδικο εργοστάσιο με χιλιάδες εργάτες και μηχανικούς, κάπου στην ελληνική παραθαλάσσια επαρχία, υπάρχει η μαρίνα από όπου αποπλέουν κάθε μέρα δεκάδες φορτηγά πλοία μεταφέροντας…
Η λύση στο αίνιγμα
?Τη σιωπή των νεκρών να φοβάστε και των βράχων τ’ αγάλματα». Ο ατίθασος νέος αφού εκφώνησε τον επικήδειο λόγο του, κατέβηκε από το βήμα της Ακρόπολης, περήφανος, με προτεταμένο το στήθος μπροστά στο…
