Το πιο πρόσφατο
Απολεσθέντα
Ξεχασμένος κόσμος
τα μάτια ενός παιδιού.
Αθωότητα βγαλμένη
στη χαρά του παιχνιδιού. …
Αρχική › Δημιουργοί › Κ › Γιάννης Κανδύλης
Δημιουργός
Γιάννης Κανδύλης
Όλα τα άρθρα
Σελίδα 1 από 3
Αντίσταση
Μην τρεκλίζεις
σαν το ποδάρι της σπασμένης καρέκλας
που θέλει επιδιόρθωση. …
Η συναυλία, του Γιάννη Κανδύλη
Χιλιάδες μάτια σε κοιτούν, μα εσύ σωπαίνεις
χαλί που απλώνεται μπροστά σου η φαντασία
μα μέσα σου ξετυλίγεται μια λύπη …
Απόψε η νύχτα
Απόψε η νύχτα έχει την ανάγκη σου
νιώθει την απορρέουσα σκέψη σου
που γλιστρά σαν τις σταγόνες της βροχής …
Ο Υπογράφων
Ο υπογράφων «αντ’ αυτού», δεν είμαι εγώ…
Εγώ επέδωσα τα διαπιστευτήρια μου.
Πάει καιρός που αφήνω τους άλλους αντί εμού …
Πέτρινοι αητοί
Αγαπημένο χέρι
και μαχαίρι,
που κόβει τ’ άδικο …
Σαν τα απόδημα πουλιά
Δεν έχει τίποτα εδώ να περιμένουμε
δε βρίσκει όραμα η καρδιά μας ν’ αγαπήσει
σαν τα απόδημα πουλιά πάντα θα φεύγουμε …
Της ανάγκης η ελπίδα
Αν τα ορμητικά νερά
Αν τα κτήρια της πόλης
σου φαντάζουν ονείρων κλουβιά. …
Το μαύρο πρόβατο
Κωφεύεις…
Δεν ακούς που σου μιλούν!
Κι όλο προς τ’ αστέρια γνέφεις …
Συνδαιτημόνες της κακιάς ώρας
Σαν η ψυχή σου ταξιδεύει με το κύμα
νουθετώντας το μυαλό ν’ αποδράσει
ένα φθινοπωρινό απόγευμα …
Πίσω απ’ την κουίντα
Κι έρχεται αμείλικτος
να σου πει, όσα δε θέλεις να παραδεχτείς.
Καθώς όλα τριγύρω αλλάζουν, …
Κλειστά παράθυρα
Απ’ του παραθύρου τις γρίλιες·
ο ήλιος με χαιρετά!
Μα εγώ ανάβω το φως... …
Μυστικά, του Γιάννη Κανδύλη
Μυστικά, που μοιάζουν τόσο κοινά
τα διακρίνεις στην κάθε ματιά
μα δεν ακούγονται. …
Μια Πρωτομαγιά
Πρωτομαγιά στη Σαλονίκη
κάτω απ’ τον πύργο το λευκό
άρωμα λουλουδιών και ήχοι …
Αφύλακτες διαβάσεις
Σαν αφύλακτες διαβάσεις,
Κι όλο σφυρίζουνε τα τρένα
που περνούν χωρίς εσένα. …
Ανεμοδαρμένα ύψη
Ανεμοδαρμένα ύψη στους χειμώνες της ψυχής
άραγε στις πεδιάδες θα μας σκέπτεται κανείς;
Αναντίρρητες απόψεις στο μυαλό σου κουβαλάς …
Το λάθος, του Γιάννη Κανδύλη
Τόση απόγνωση χαμένη
σε μια ηλικία απατηλή
κι η μοναξιά ριζωμένη …
Τα τιμαλφή
Όταν από καιρό,
παραμένει απότιστο.
Όταν του αηδονιού …
Φυγή, του Γιάννη Κανδύλη
Στο σταθμό των υπεραστικών λεωφορείων…
Το σούρουπο ―της μέρας και της νύχτας των ορίων―
εγώ αυτή την ώρα καρτερώ. …
Η ατραξιόν του χωριού (5 Μάη)
Μοναχικό τον είπαν και ψέμα δεν είναι.
Μαγκούφης, λιγομίλητος, στρυφνός.
Που σαν του μιλήσεις δε σου απαντάει …
