Δυο ασώματες κεφαλές
Πέντε η ώρα απόγευμα, καιρός για καφέ… για Πέρσα και Μυρσίνη.
Αρχική › Δημιουργοί › Μ › Λένα Μαυρουδή Μούλιου
Δημιουργός
Λένα Μαυρουδή Μούλιου
Σελίδα 2
Σελίδα 2 από 6
Η Λερναία Ύδρα και οι εξωγήινοι
?Βρε βρε καλώς τα παιδιά τα δικά μας. Αυτήν τη φορά, σαν να μού φαίνεται ότι αργήσατε να έρθετε κομματάκι. Τι συνέβη; Είχατε κάποιου είδους προβλήματα κι’ εσείς; Μήπως κανέναν πόλεμο; Ρωτάτε τι είναι…
Πιπεριές τουρσί
‘‘Α, όχι, όχι, Κατίνα εγώ δεν γίνομαι. Δεν πρόκειται να χάσω την ψυχραιμία και την αξιοπρέπειά μου, κυρίως αυτήν, ό,τι και αν γίνει. Ξέρω ότι ΑΥΤΟΣ θα κάνει ό,τι μπορεί για να με αναγκάσει να…
Ο καφές και άλλες απαγορεύσεις
Τι σού είναι όμως και η Επιστήμη, ε; Η θηλυκή Εκδοχή Θεότητας επί της Γης (συγγνώμη Ύψιστε). Αυτή έχει τον πρώτο μα και τον τελευταίο λόγο επί παντός του επιστητού και αλλοίμονο σ’ εκείνον που θα την…
Πρώτη αγάπη
Η Τζένη δεν θυμάται να έχει αγαπήσει άλλον άντρα και γενικώς άλλο ανθρώπινο ον περισσότερο απ’ ό, τι τον Τζανή της, τον πρώτο της μεγάλο έρωτα που σημάδεψε την παιδική και εφηβική ζωή της. Εκείνος…
Ήταν κάτι Κυριακές
Κάθ’ ένας μας έχει ωραίες εικόνες από το παρελθόν του όμορφες αναμνήσεις που τις φυλάει μαζί με τ’ ακριβά του, στο συρτάρι του νου…
Βίοι παράλληλοι
Η Αναστασία τον έκανε γούστο τον Αντρέα τον γαμπρό της, άντρα τής αγαπημένης της αδερφής. Όπου και αν τον έβλεπες, όπου κι αν βρισκόταν, θα τον άκουγες να παραπονιέται για αφόρητη κούραση. Το μοτίβο…
Το μπακαλικάκι
Η Πέρσα, η γηραιά έφηβη, πλησίαζε τα ογδόντα, μα οι ιστορίες της έμοιαζαν πάντα νεανικές, έσφυζαν από ζωή και φρεσκάδα και δεν είχαν τίποτα απ’ ό,τι κουβαλά στις πλάτες του ένας ηλικιωμένος άνθρωπος.
Πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ
Ο Πέτρος το είχε πάρει πια απόφαση και είχε ηρεμίσει. Αυτή θα ήταν η τελευταία του ημέρα στη Γη. Τα χρήματα, όλα κι’ όλα που είχε, ήταν για ένα κουλούρι Θεσσαλονικιώτικο και μόλις για ένα εισιτήριο…
Το σπίτι της ζωής μου
Βρίσκομαι στην PA. των U.S.A.. Ήρθα στα 18 μου να παντρευτώ έναν ευκατάστατο Ελληνο-Αμερικάνο, όπως χιλιάδες νέων που κυνηγούσαν το Αμερικάνικο όνειρο.
Ο ακαταμάχητος εραστής
?ΆΚΟΥ. Πολύ μπερδεμένα μου τα λες και δεν καταλαβαίνω γρι. Κουβάρι. Που όμως δεν ξετυλίγεται ομαλά, όπως εκείνο της Αριάδνης ας πούμε, για να στο κάνω πιο σαφές. Γιατί, αν το κουβάρι της αρχαίας…
Νύχτα Ανάστασης
Έμενα με τα χαρτιά ανοικτά μπροστά μου και με ένα απρόθυμο μολύβι στα χέρια, που δεν υπάκουγε θαρρείς, ναι μεν στην απροθυμία μου να γράψω, μα πού έπρεπε να το κάνω από υποχρέωση στη σελίδα που…
Οι θόρυβοι τού δρόμου: η “μουσική” του
Δεν ξέρω τι λέτε εσείς, μα σε εμένα οι θόρυβοι του δρόμου, μεγάλοι ή μικροί, στην όποια ώρα της μέρας ή της νύχτας μου, μού κρατούν μιαν ιδιότυπη συντροφιά. Ακόμη και αυτός του απορριμματοφόρου του…
λόγος του ’18
Το 2018 ήταν μια λογοτεχνικά εξόχως δημιουργική χρονιά για τον δικτυακό τόπο τοβιβλίο.net. Πάρα πολλοί πεζογράφοι και ποιητές δημοσίευσαν τις δημιουργίες τους στην ιστοσελίδα κι άφησαν τις λέξεις και…
Μπουρίνι
Βροντές, αστραπές ριπές ανέμου που έσφαζαν… Χειμώνας, όχι απλά βαρύς, αλλά ασήκωτος ακόμη και με βίντσι! Το νόημα των κλιματικών αλλαγών, μόνον σε κανένα παραμύθι της γιαγιάς που αναβαθμιζόταν σε…
Ουτοπία
Έπεσε να κοιμηθεί στρώνοντας κάτω μια χιλιοφθαρμένη κουβέρτα, μα νιώθοντας τυχερός που βρήκε αυτό το έρκερ του σπιτιού να απαγκιάσει, που του προφύλαγε τουλάχιστον τις πλάτες.
Ο Χιόνης
Χειμώνας, αδυσώπητο το κρύο και το χιόνι ένα μέτρο και βάλε ύψος στο πεζοδρόμιο. Οι δρόμοι χιονοδρομικές πίστες και αδύνατον να τους διαβείς, ενώ το ίδιο συνέβαινε και με τα τροχοφόρα.
Η Μαρία με τα κίτρινα
Την κίτρινη ζακέτα της δεν έλεγε να την αποχωριστεί, ακόμη και όταν άρχιζαν οι ζεστές ημέρες του καλοκαιριού. Να υπήρχε, λέει, κάποιος μαγικός τρόπος και με έναν αυτόματο μηχανισμό που θα 'ταν…
Η ελιά
Μεγάλη παρηγοριά φίλε μου το γράψιμο. Σου κρατάει απίστευτη συντροφιά. Έτσι και γράψεις στο χαρτί - ή όπου αλλού δεν έχει σημασία- αυτά που σου βαραίνουν το μυαλό και την καρδιά, πάει περίπατο η…
Κάθε απόγευμα στις 5μ.μ.
Τα βήματά της την οδήγησαν στο παλιό σπίτι της γιαγιάς της που όλοι τους το διατηρούσαν σε μια κατάσταση, ως εάν εκείνη να μην έχει «φύγει», εδώ και καιρό.
