Ο καφές και άλλες απαγορεύσεις
Τι σού είναι όμως και η Επιστήμη, ε; Η θηλυκή Εκδοχή Θεότητας επί της Γης (συγγνώμη Ύψιστε). Αυτή έχει τον πρώτο μα και τον τελευταίο λόγο επί παντός του επιστητού και αλλοίμονο σ’ εκείνον που θα την…
Αρχική › Δημιουργοί › Μ › Λένα Μαυρουδή Μούλιου
Δημιουργός
Λένα Μαυρουδή Μούλιου
Σελίδα 2
Σελίδα 2 από 5
Πρώτη αγάπη
Η Τζένη δεν θυμάται να έχει αγαπήσει άλλον άντρα και γενικώς άλλο ανθρώπινο ον περισσότερο απ’ ό, τι τον Τζανή της, τον πρώτο της μεγάλο έρωτα που σημάδεψε την παιδική και εφηβική ζωή της. Εκείνος…
Ήταν κάτι Κυριακές
Κάθ’ ένας μας έχει ωραίες εικόνες από το παρελθόν του όμορφες αναμνήσεις που τις φυλάει μαζί με τ’ ακριβά του, στο συρτάρι του νου…
Βίοι παράλληλοι
Η Αναστασία τον έκανε γούστο τον Αντρέα τον γαμπρό της, άντρα τής αγαπημένης της αδερφής. Όπου και αν τον έβλεπες, όπου κι αν βρισκόταν, θα τον άκουγες να παραπονιέται για αφόρητη κούραση. Το μοτίβο…
Το μπακαλικάκι
Η Πέρσα, η γηραιά έφηβη, πλησίαζε τα ογδόντα, μα οι ιστορίες της έμοιαζαν πάντα νεανικές, έσφυζαν από ζωή και φρεσκάδα και δεν είχαν τίποτα απ’ ό,τι κουβαλά στις πλάτες του ένας ηλικιωμένος άνθρωπος.
Το σπίτι της ζωής μου
Βρίσκομαι στην PA. των U.S.A.. Ήρθα στα 18 μου να παντρευτώ έναν ευκατάστατο Ελληνο-Αμερικάνο, όπως χιλιάδες νέων που κυνηγούσαν το Αμερικάνικο όνειρο.
Ο ακαταμάχητος εραστής
?ΆΚΟΥ. Πολύ μπερδεμένα μου τα λες και δεν καταλαβαίνω γρι. Κουβάρι. Που όμως δεν ξετυλίγεται ομαλά, όπως εκείνο της Αριάδνης ας πούμε, για να στο κάνω πιο σαφές. Γιατί, αν το κουβάρι της αρχαίας…
Νύχτα Ανάστασης
Έμενα με τα χαρτιά ανοικτά μπροστά μου και με ένα απρόθυμο μολύβι στα χέρια, που δεν υπάκουγε θαρρείς, ναι μεν στην απροθυμία μου να γράψω, μα πού έπρεπε να το κάνω από υποχρέωση στη σελίδα που…
Μπουρίνι
Βροντές, αστραπές ριπές ανέμου που έσφαζαν… Χειμώνας, όχι απλά βαρύς, αλλά ασήκωτος ακόμη και με βίντσι! Το νόημα των κλιματικών αλλαγών, μόνον σε κανένα παραμύθι της γιαγιάς που αναβαθμιζόταν σε…
Δέκα ολόφρεσκες πάστες Σεράνο
Καθώς καθόταν και έγραφε αγκαλιά με τον θερμοπομπό που ξεπάγωνε αργά, μα ικανοποιητικά, τα παγωμένα της άκρα, σαν να πήρε το μάτι της μια αδιόρατη σκιά να διασχίζει απ’ άκρου εις άκρον, το μεγάλο…
Η Μαρία με τα κίτρινα
Την κίτρινη ζακέτα της δεν έλεγε να την αποχωριστεί, ακόμη και όταν άρχιζαν οι ζεστές ημέρες του καλοκαιριού. Να υπήρχε, λέει, κάποιος μαγικός τρόπος και με έναν αυτόματο μηχανισμό που θα 'ταν…
Κάθε απόγευμα στις 5μ.μ.
Τα βήματά της την οδήγησαν στο παλιό σπίτι της γιαγιάς της που όλοι τους το διατηρούσαν σε μια κατάσταση, ως εάν εκείνη να μην έχει «φύγει», εδώ και καιρό.
Η βέργα
Φέρνω στη μνήμη μου τα πρώτα μαθητικά χρόνια και σταματώ με απορία και ερωτηματικά για το είδος της τιμωρίας που μηχανεύονταν ορισμένοι δάσκαλοι (όχι όλοι ευτυχώς), για να τιμωρήσουν τον άτακτο…
Το ρετιρέ
Ρυθμικός ο κτύπος, σαν τη σταγόνα που τρέχει από βρύση όχι καλά ασφαλισμένη, τακ τακ τακ… Μόνον που δεν επρόκειτο για νερό, μα για αίμα που έσταζε από το πρεβάζι της μπαλκονόπορτας του σαλονιού που…
Μανιταρόπιτα
Το μίσος, το αβυσσαλέο μίσος που έτρεφε η κυρά Σμαρώ για τον πρώην γαμπρό της το Δημητρό, ήταν γνωστό τοις πάσι. Δεν ήταν κάτι που η ίδια προσπαθούσε να κρύψει. Κάθε άλλο. Το διατυμπάνιζε σε όλους…
Ο δικηγόρος
Η Λένα βάδιζε στον πεζόδρομο της Βουκουρεστίου, χωρίς να έχει συναίσθηση του πού βρισκόταν, έτσι καθώς ήταν χαμένη και βυθισμένη στις απελπισμένες της σκέψεις.
Βικτωρίες
Θεέ Μεγαλοδύναμε, τι κρύο είν' αυτό; Η επιτομή της παγωνιάς που τύφλα να' χει ο καταψύκτης του καινούργιου ψυγείου. Και δεν είναι που σου παγώνει το κορμί, μα σου κάνει παγάκια την ψυχή. Δεν λέω το…
Οι φάκελοι
Ένα μικρό φάκελο, λίγο μεγαλύτερο απ' αυτόν ενός επισκεπτηρίου, βρήκε την ημέρα εκείνη η Άννα στο γραμματοκιβώτιό της και έτυχε μάλιστα να είναι και ο μοναδικός. Γι' αυτό και τον άνοιξε αμέσως,…
Τατουάζ
Ένα τόσο δα κροκοδειλάκι τατουάζ στον καρπό του αριστερού της χεριού, ήταν η μόνη διαφορά από την πανομοιότυπη αδερφή της. Καρμπόν οι δύο τους και βάζουμε στοίχημα, ότι όχι μόνον η μάνα τους δεν τις…
