Και έτσι όπως καθόταν και διάβαζε την εφημερίδα του στον τεράστιο κήπο του πολυτελούς ξενοδοχείου, έρχεται από το πουθενά μια σαΐτα και καρφώνεται με τη μύτη στο ποτήρι με το ποτό του. Μια πυκνογραμμένη σαϊτιά: “αναίσθητο ανθρωπάριο, λίγες ώρες σού απομένουν για να...

Έχω φίλη τρελή Με ψυχή μεγαλείο Και καρδιά νεαρής Που πηγαίνει Ωδείο Μ’ ένα γέλιο που ηχεί Σαν βροντή, σαν ρυάκι Και γλυκοκελαηδεί Στων χειλιών της την άκρη Δεν την έχω ποτέ δει Και δεν μοιάζει μ’ αστείο Το ότι ξέρω γι’ αυτήν Πιο πολλά από σχολείο Την περνάω πολύ...

Γνωρίζεις κάποιον, τον συμπαθείς, τον ερωτεύεσαι, τον αγαπάς και γίνεται ο άνθρωπός σου για μικρό ή μεγάλο διάστημα -δε λέμε για “πάντα”, αποφεύγοντας τις υπερβολές. Νομίζεις ότι τον ξέρεις, ότι γνωρίζεις τον χαρακτήρα του, τα προτερήματα και τα ελαττώματά του....

Τι ωραίο που είναι Ν’ αγαπάς είν’ αλήθεια Αχ η θεία η φλόγα Που σου καίει τα στήθια. Χρυσαφένιο κλειδί Πόρτα του παραδείσου Σού ανοίγει και βλέπεις Το βαθύ μιας αβύσσου. Και πετάς και πετάς Μα ποτέ σου δεν πέφτεις Με φτερά των αγγέλων Σ’ έχουν δέσει και βλέπεις,...

Το σπίτι της κολλητής μου, μία μαγική φτωχική -για τα σημερινά δεδομένα, μονοκατοικία. Θα μου πεις: «Συνάδει το μαγική με το φτωχική;». Αμέ. Δεν το ξέρετε; Εμείς πάντως, ο νεαρόκοσμος της εποχής, δε θα την αλλάζαμε με κανένα από τα πολυτελή διαμερίσματα των...

Και δεν είναι μόνο τα δεινά που κουβαλούσε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, όπου κυρίως τα παιδιά τα γνώρισαν όλα -αγριότητα, κατοχική μπότα, πείνα του κερατά που ούτε στην Αφρική την έχουν γνωρίσει στο απόγειό της, είναι και η θυσία των απλών Ελλήνων πολιτών που έπαιζαν...

Άνθρωπος των άκρων. Του πολύ, του πάρα πολύ. Ή του τίποτα. Αυτό είμαι, δυστυχώς, κι έχω πλήρη επίγνωση του κουσουριού μου. Γιατί, μη μου πείτε ότι δεν είναι κουσούρι να μου αρέσει, για παράδειγμα, η φουρτουνιασμένη θάλασσα με κάτι κύματα βουνό, που όμως εμένα μ’...

(Φωτογραφία: Στράτος Γιαννόπουλος) ….στη σημερινή δημοσίευση της λογοτεχνικής δράσης «Ελάτε να μιλήσουμε για τη λογοτεχνία» θα γνωρίσουμε την συγγραφέα Λένα Μαυρουδή Μούλιου , την οποία και ευχαριστώ για την τόσο περιεκτική της συνέντευξη! Ας μάθουμε  λοιπόν...

  Μια παλιά φωτογραφία   απ’ τα χρόνια τα παλιά,  τη φωνή σου σε κασέτα   και μια ανάμνηση γλυκιά.    Αυτά είναι όλα κι όλα  ό,τι έχω από σένα   τόσα χρόνια που περάσαν   όλα μοιάζουνε σαν ξένα.    Ήσουν νέα κοπελίτσα  κι ήμουνα θαρρώ κι εγώ   στου καλοκαιριού τα...

Mη φωνάζεις, άνθρωπέ μου, μίλα πιο σιγά. Η ακοή μου είναι βιονική και το χάρισμά μου αυτό δεν διέλαθε ποτέ της προσοχής και του θαυμασμού σου. Οπόταν προς τι αυτές σου οι τσιρίδες; Σε βεβαιώνω ότι τόσην ώρα που ουρλιάζεις δεν έχω συγκρατήσει ούτε μία σου σωστή...

Τι θα κάνω εγώ με τη μουρμούρα σου μου λες; Κάνει κρύο πολύ, δεν αντέχεις να κρυώνεις. Κάνει πολλή ζέστη, δεν την αντέχεις, ιδρώνεις. Δεν κάνει τίποτα από τα δύο, δεν σου αρέσουν τα μεσοβέζικα πράγματα λες… Που, τι σημαίνει αυτό; Ούτε Καλοκαίρι ούτε Χειμώνας μα...

Τι κι αν απουσιάζεις από τη ζωή μου; Τι κι αν τα ανείπωτά σου λόγια είναι πιο ηχηρά από τα άλλα που αξιώθηκα να ακούσω; Τι και αν πήρες πίσω δηλώσεις λατρείας και αφιερώσεις στα έργα της ψυχής σου; Θυμήσου. Μπορεί και ο Μπετόβεν να διέγραψε την αφιέρωσή του από μία...