Προσκάλεσες τον θάνατο και κλείδωσες τις πόρτες Ανείπωτες προθέσεις Ο δυστυχής σου κτήτορας ανάσες σου χαρίζει Μα εσύ δεν θα μπορέσεις Ωχρό το πρόσωπό σου και μελανά τα χείλη Σπαράζουν να μιλήσουν Τα μάτια αλήθειες βλέπουνε μα να τις μοιραστούν ποτέ δε θα θελήσουν...

Καθημερινές ψευδαισθήσεις του εαυτού και του εγώ μου Μάλλον νόμιζα πως ήμουνα μια άλλη Ήθελα το αυτονόητο και το ιδανικό μου Με κούρασε του σήμερα η χθεσινή του πάλη. Άλλαξα τα χρώματα μα η απόχρωση ίδια και το μυαλό ευνούχισα να μην παραδωθεί Γέμισα τα γύρω μου...

Αθώα σαν όνειρο από άσπρο μετάξι χαμόγελα στις κούτες που τα ’χουνε στοιβάξει Μαριονέτα έγινες που την έχουνε ράψει Πρέπει να υπακούς Γονείς και πατριούς Γύρεψες την τύχη σου σε έφηβο αγόρι η πείνα σε θέρισε, ψιλό το πανωφόρι Άδοξο τέλος σε άδοξο λαβ στόρι Και σου...

Σταγόνες θανάτου εκτοξεύουνε ρίγη. Στο τέλος του πάτου η ζωή είναι λίγη. Πλεόνασμα θάρρους και ψεύτικων λόγων. Με έλλειψη βάρους και έμφυτων φόβων. Ανάγκη για ένωση με ανύπαρκτα αισθήματα. Κοινωνική ισοπέδωση με βλάσφημα ρήματα. Μα εμένα δικάζουνε για προδοσία. Δε...

Μέσα σε μια θάλασσα εαυτών που πνίγονται και κράζουν για βοήθεια, μα δε παίρνουν, όλοι μεταξύ τους μοιάζουνε, εμένανε θαυμάζουνε, γιατί μόνο εμένα βλέπουν. Ποτέ τους δε βουλιάζουνε, και όλα όσα άλλαξα, ανθρωπόμορφες γίναν τύψεις. Μία ο ένας μου μιλά, κι άλλοτε μία...

Για μια δίνη μιλώ του καημού δολοφόνος Στα γιατί απαντώ Δεν με πιάνει ο πόνος. Για μια κόρη μιλώ που ’ναι τόσο μικρή ανθρώπινο υλικό μα δεν έχει ψυχή. Για ένα ταξίδι μιλώ αστρική προβολή σαν αγγέλου ουρανό και σα τάφου γη. Για εσένα μιλώ κι εμένα απεχθάνομαι μύθους...

Ζω σ’ ένα σύμπαν που μου ανήκει Σε κάθε διάσταση, σε όλα τα μήκη Παίρνω ένα όπλο και το στρέφω εκεί Εκεί που να το στρέψει κανείς δε μπορεί Εκεί που φωλιάζουν κοινά μυστικά και απαίσια βράδια ενοχικά Μου λείπεις όσο λείπει ο ήλιος του Κρόνου Επιτακτική όσο το...

Στραβό καλούπι μ’ έφτιαξε κι εγώ το πελεκώ Από ποιο άχτι ολύμπιο να είναι καμωμένο… Με εμπρησμό ψυχόρμητο, ψυχαναγκαστικό Εμένα το πρεπούμενο δεν είν’ μοιρογραμμένο Μου δώσανε τα άτυχα να πω εργολαβία Μου είπαν να βουβαίνομαι εν όψη των θεών και να σφυρηλατώ σε...

Μη φοβάσαι για το σκοινί που βαστώ στο χέρι μου Γνώστης του Γόρδιου δεσμού μπορεί να το ξεδέσει Κόσμημα το ’χω του λαιμού και τάχα ταίρι μου να με κρατά κάτω στη γη σε όρθια θέση Και για το όπλο που κρατάω έννοια μην έχεις άσφαιρα μόνο του φορώ για προστασία Μα για...

Σε ποια κόλαση να είσαι κρυμμένη και τι να μαρτυράς Θα ’μουνα, λέει, στο νου σου να σε παρηγορώ Μην κλαις, δάκρυα δεν έχεις πια, συγνώμες μη ζητάς Όλα σου τα παραστρατήματα εγώ στα συγχωρώ Μα δεν μ’ ακούς… Χάσμα αδιάβατο χωρίζει τις μορφές μας Τα όνειρα όμως, δεν...

Πεθαίνω πολλαχώς Σε 'σας ξαναγυρνώ Κοιτάξτε προσεχώς αντίστροφα γερνώ Η γέννηση θνητότης πείτε μια προσευχή Τελείωμα της πρώτης Μιας δεύτερης αρχή Κεντώ το σάβανό μου με χάλκινες κλωστές Υμνώ το θάνατό μου σε θάλασσες κωφές Μα αν ο Θεός αγγίξει την κλαίουσα ψυχή...

Εκ των έσω λογισμοί παράγινε το πράμα Της τρέλας παραλογισμοί της λογικής το κλάμα Τους ζώνει μια συνάφεια με θλίψη για δεσμό στολίδι στα τετράδια με λίγο λυρισμό Τους κανακεύω πάραυτα και τους καλομαθαίνω του νου μου τ' απαράλλαχτα ν' αλλάξουν περιμένω Είναι...

Δώδεκα ώρες έχω μπροστά μου. Πάει ο ήλιος μου, πάει κι η χαρά μου. Ήμουν κι εγώ μια ψυχή μες το αμπέλι, με λέγαν αχάριστο, με λέγαν τεμπέλη. Λίγο ακόμη κι έφυγε, λέω. Πιάνω το μέτωπο και τρομάζω γιατί καίω. Όμως το θερμόμετρο δε λέει πυρετό, κι όσο αναπνέω δε ψάχνω...

Η δικαιοσύνη εκδίκηση ζητάει, εχάθηκε ψυχή. Κοπέλι μόνο τραγουδάει, της ηχούς μου ψέμα. Δαίμονας παμπόνηρος, αγγελική φωνή. Η ζωή πίνακας σπάνιος κι η μπογιά του αίμα. Δεν ξέρω αν είναι όνειρο ή πλούσια φαντασία. Το σήμερα στο ημερολόγιο δείχνει αληθινό. Απ' τους...