Τώρα που νυχτώνει Ένας σκύλος κλαίει Κάτω απ' το μπαλκόνι Κι ο ουρανός του λέει: "Σκύλε μου, καλέ μου Τι σε βασανίζει; Πε μου τι έχεις, πε μου Που το κλάμα αξίζει;" "M' έχουνε ξεχάσει Γέρο εδώ και μόνο. Αν είχες περάσει Τα μισά μου μόνο Χρόνια πεινασμένος Έρημος...

Έχω πολλές φορές χαθεί Κι άλλες μου μέλλει να χαθώ   Στο γύρισμα αυτού του κόσμου Μ' όλα τα πείσματά σου, δώσ' μου   Το νήμα να σ' ακολουθώ Γιατί απ' το νήμα σου κρατώ   Δρόμο μες στο λαβύρινθο Κι ένα μ' εσένα πάλι, φως μου!   _ γράφει ο Ντέμης...

Τα χείλη σου πόρτα επτασφράγιστη που αναζητώ κλειδί να ξεκλειδώσω.   Ζητώ να ενδώσω μέσα στην ύλη σου να βυθιστώ.   Θα μπερδευτώ πρώτα στο γέλιο σου ύστερα ολότελα θα ζαλιστώ!   Όταν μ' ανοίξεις όταν τ' ανοίξω και τα δαγκώνω και τα φιλώ...   _...

Ρυτιδωμένα τα μάτια Στρέφουν προς το αέναο Αγκάθινα μονοπάτια· Οσοδήποτε δύσβατα Τι άλλο παρά περηφάνια Και ξανά περηφάνια! Κάθε που ξαναμετρά Γενναία πράξη Το ανθρώπινο ανάστημα.   _ γράφει ο Ντέμης Κωνσταντινίδης...

Κάποια λαμπρότατη ημέρα Θα λάβουν μέρος Στο διαρκές συνέδριο των πουλιών* Όλα τα πτηνά του ουρανού Μ' όλων των τύπων τις φτερούγες Και τα χρώματα... Αρπακτικά και περιστέρια Σπουργίτια αδέσποτα και καναρίνια Μπούφοι αγέρωχοι και κατσουλιέροι Μάινες κατάμαυρες,...

Η παραλία μας δεν έχει πια φωτιές Ούτε παρέες με κασετόφωνα τα βράδια Λείψαν τα χάδια κι οι γλυκές φωνές Τώρα ατέλειωτη σειρά από σκοτάδια...   _ γράφει ο Ντέμης Κωνσταντινίδης   από την ποιητική συλλογή “Εφημερόπτερα”, 24γράμματα,...

Κόσμος στο τρένο για το τριήμερο Στέκεσαι εκεί, κάπου στη ράμπα Αν ήσουνα μέσα στη σκέψη μου Θα 'κανες το εισιτήριο τράμπα.   Θ' ανοίγαμε κατά τη θάλασσα Με ήλιο, προς το μεσημέρι Πίσω απ' τα δέντρα θα φορούσαμε Μαγιό αγορασμένα απ' το πανέρι.   Στην...