Αρχική › Δημιουργοί › Σ › Χριστίνα Σουλελέ
Δημιουργός
Το πιο πρόσφατο
Το βιβλίο της Χριστίνας Σουλελέ, θα συγκεράσει το χτες και το σήμερα, το παρελθόν και το παρόν της Καντάνου, ενός Κρητικού χωριού που καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Γερμανούς και με την περίτεχνη και γλαφυρή της πένα θα γίνουμε αβίαστα συνταξιδιώτες των ηρώων της σε ένα οδοιπορικό που ξεκινά από το μακρινό 1941 μέχρι το σήμερα.
Διαβάστε →Κα Σουλελέ, ποιο ήταν το έναυσμα που σας οδήγησε στη συγγραφή του βιβλίου «Θα την έλεγαν Ελευθερία», που κυκλοφορεί από την Άνεμος Εκδοτική.
Η Χριστίνα Σουλελέ, ένα μικρό βιογραφικό της οποίας υπάρχει στο τέλος του άρθρου, μας χάρισε ένα δυνατό βιβλίο ξέχειλο από ιστορία, έρωτες, πόνο και άσβεστη ελπίδα.
Ο δικτυακός τόπος τοβιβλίο.net θα συμπληρώσει το 2020 εφτά χρόνια συνεχούς παρουσίας στο ελληνικό διαδίκτυο. Τα χρόνια αυτά έχουν δημοσιευτεί χιλιάδες άρθρα στις σελίδες του, άρθρα τα οποία αν και…
έχουν τη χαρά να παρουσιάσουν το «καλλιτεχνικό ημερολόγιο 2020».
Στην πρώτη της συλλογή διηγημάτων η Χριστινα Σουλελέ αναπλάθει την κοινωνική πραγματικότητα σε μία μυθοπλασία που δεν χάνει ούτε στιγμή την αποτύπωση της κοινωνικής πραγματικότητας. Οι χαρακτήρες της…
Η Αγγελική έκλεισε το τηλέφωνο και με χορευτικές φιγούρες έφερε πάνω κάτω τη μικρή της γκαρσονιέρα, που ξαφνικά έγινε πιο φωτεινή κι ας είχε για θέα τον ακάλυπτο. «Αύριο το πρωί στις εννέα» έλεγε και…
Ξαφνικά ανακαλύψαμε το Χάλοουιν κι οι κολοκύθες την τύχη τους. Από κει που λιάζονταν στα αλώνια και προορίζονταν για έδεσμα γλυκό ή αλμυρό, βρέθηκαν στα σαλόνια αναβαθμισμένες σε έργα τέχνης…
Μ’ ένα ζευγάρι πολυφορεμένα παπούτσια που έπλεαν στα πόδια του σαν μπαταρισμένες βάρκες, έκανε κάθε μέρα την ίδια διαδρομή, από τον καταυλισμό που ζούσε με τη μάνα και τ’ αδέλφια του ως το γήπεδο της…
Αυτά που θα σας διηγηθώ, μου τα διηγήθηκε κι εμένα ο φίλος μου ο Αρίστος την ώρα που πίναμε τα κρασάκια μας. Ουδεμία σχέση έχουν με τη φαντασία και είναι όλα πέρα για πέρα αληθινά, ακόμη και τα…
Με σβέλτες και σπιρτόζικες κινήσεις που την έκαναν να μοιάζει με αερικό, πηγαινοερχόταν από την ντουλάπα στο κρεβάτι κρατώντας στα δόντια, πότε μια μπλούζα, πότε ένα παντελόνι, πότε ένα εσώρουχο και…
Το μαχαίρι έγδερνε νευρικά το σώμα του ψαριού και τα λέπια πετάγονταν άτακτα σε όλο το χώρο. Δεκάρα δεν έδινε η κυρά Καλή ούτε για το ψάρι, ούτε για την καθαριότητα. Μηχανικά γίνονταν οι κινήσεις της…
Ανάμεσα απ’ τα μισάνοιχτα βλέφαρα κοιτούσε τη θάλασσα. Έμοιαζε ήρεμη αλλά ήταν ακόμη ανακατεμένη. Στην προσπάθειά της να κατευνάσει τον θυμό της, ξέβραζε σκουπίδια και θαλασσόξυλα στην ακτή, σα να…
Μικρές εστίες φωτιάς ήταν απλωμένες στην πλατεία του χωριού και χάιδευαν λάγνα τη νύχτα. Με τις πύρινες γλώσσες τους καταβρόχθιζαν λαίμαργα κλωνάρια ρίγανης αλλά και μαγιάτικα στεφάνια,…
Με συντροφιά την αναμμένη ξυλόσομπα και με μια κούπα καφέ στα χέρια, καθόταν δίπλα στο παράθυρο του σπιτιού του και κοιτούσε τον πέτρινο φάρο. Στο ρυθμικό του αναβόσβημα μετρούσε τα λεπτά, τις ώρες…
Η καλή ημέρα από το πρωί φαίνεται, λέει η παροιμία κι αν κρίνω από την έναρξη της δικής μου, το τέλος της μόνο καλό δεν προοιωνιζόταν. Είναι κάτι μέρες, βρε παιδί μου, που λες ότι το σύμπαν συνωμοτεί…
Όταν βγήκε από το κτίριο της εταιρείας ήταν ήδη απόγευμα. Αν και άνοιξη, το σκοτάδι είχε αρχίσει να απλώνει τα δίχτυα του από νωρίς, παγιδεύοντας το λιγοστό φως του ήλιου που σπάνια ξεμύτιζε εκείνες…
Η ξαφνική μπόρα βρήκε την Αργυρώ απροετοίμαστη κι όταν μπήκε στο σπίτι έσταζε από την κορυφή ως τα νύχια. Πέταξε την τσάντα και τα κλειδιά όπως όπως πάνω στο τραπέζι και τίναξε τα μαλλιά της από τις…
