(Εξαιρετικά αφιερωμένο σε όλες τις μανούλες του κόσμου) Ένα μικρό, καλά μικρό, πριν έρθει μες στον κόσμο, τον Πλάστη του ερώτησε με απορίας τόνο... -Πες μου, Θεέ μου, πού με πας, στον κόσμο αυτό να ζήσω αφού είναι πλέον σίγουρο ότι θα δυστυχήσω. Εγώ έχω μάθει στη...

ΜΑΝΑ: «Κάθισε γιε μου, κάθισε εδώ κοντά, σιμά μου ν' ακούσεις χτύπους δυνατούς, που κάνει η καρδιά μου. Χτυπά γιατί αγωνιά, τρέμει κι αναστοράται τον όμορφο τον κόσμο μου που χάνεται θυμάται. Θυμάται που 'χε όνειρα για σένα  χίλια πλάσει πως θα 'ναι όλα όμορφα για...

Από την πρώτη τη στιγμή, στον κόσμο αυτό που θα ’ρθεις είσαι ταγμένη μια ζωή, αγάπη να μας μάθεις. Σαν αδελφή μοιράζεσαι ό,τι κι αν έχεις λάβει αφού αγάπη αδελφική σαν φάρος σε ανάβει. Σαν σύντροφος ολημερίς τον εαυτό σου δίνεις κι ας έρχονται μύριες στιγμές που...

Ρωτάνε και ξαναρωτούν τον κόσμο για να μάθουν τι θέλουν, τι πιστεύουνε τι άλλο πια να πάθουν; Να τρέχουν, να γυρεύουνε ανάλυση να κάνουν τα χτυποκάρδια της καρδιάς πριν άλλοι να προλάβουν Να στείλουνε, να πέμψουνε μηνύματα στον κόσμο ευωδιές αποθυμιές γεμάτες από...

Ο Μανώλης δε μπορούσε να κρύψει τη χαρά του όταν άκουσε πως μετά από εννιά ολόκληρα χρόνια γάμου θα γινόταν –επιτέλους– πατέρας! Παντρεύτηκε τη Φανή στις αρχές της δεκαετίας του ’60. Δεν ήταν αυτό που λέμε “κεραυνοβόλος έρωτας”. Κάθε άλλο… Με τη Φανή γνωρίστηκαν...

Όποιος κι αν ερωτηθεί Που ’χει λατρεία τόση Στης ποίησης τον καταιγισμό Ξέρω θα αποδώσει Την περισσή αγάπη του Σεβαστό απ’ την ψυχή του Αναπνοιά μονάκριβη Η κάθε θύμησή του Την ποίηση τη λάτρεψα Μικρό ήμουν θυμάμαι Στο δημοτικό επήγαινα Τα λέω και λυπάμαι Τα χρόνια...

Γυρίζει πίσω η καρδιά σε τόπους ανθισμένους, Εκεί που πρωτοδώσαμε όρκους ευλογημένους. «Θα είμαστε πάντα μαζί – όσα περάσουν χρόνια, πανέμορφες αμυγδαλιές κι όλο τριγύρω χιόνια! Δεν θα σταθεί εμπόδιο κανείς σ’ αυτή την πλάση! Εσύ θα είσαι πλάι μου... Ο κόσμος να...

Γέμισα την ψυχή μου άμμο, πέτρες και λάσπη... ΑΜΜΟ... από τα θρουλισμένα μου όνειρα που σκορπίστηκαν στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα γιατί τα φύσηξε ο αγέρας της αδικίας... ΠΕΤΡΕΣ... από κείνες που πέταγαν πολλοί παρερμηνεύοντας την αρχαία ρήση «ο αναμάρτητος τον...

Οκτώ τ’ Αυγούστου ήτανε, το δυο χιλιάδες πέντε, όταν θαρρώ πως έφτασα κι εγώ στο παρά πέντε.   Μπήκα λοιπόν για ψάρεμα στην όμορφή μας Κρήτη, μα οι μοίρα μου ΄χε έκπληξη με την κακή μου τύχη.   Όλα ήταν υπέροχα, αν και το βοριαδάκι ήθελε κάτι να μου πει...

Εμπιστοσύνη… Μια από τις πιο “παρεξηγημένες” και τις πιο δυσνόητες έννοιες. Λες πως την έχεις κάνει κτήμα σου, την κατέχεις βρ’ αδερφέ, και κάτι γίνεται κι έρχονται τα πάνω κάτω. Εμπιστεύεσαι τον φίλο ή τη φίλη σου -τυφλά- και κάποιο ωραίο πρωινό μονολογείς: “Καλά...

Μια χελώνα κάθεται στου λιβαδιού την άκρη κι από τα μάτια έκρυβε να μη φανεί το δάκρυ. Μονάχη πάντα γύριζε πολύ αργά το βράδυ κι αποζητούσε η φτωχή του βιαστικού ένα χάδι. Κανείς δεν εστεκότανε παρέα να της κάνει κι ας ήταν χίλια πρόβατα στη διπλανή τη στάνη. Τα...

Φεύγεις… Το νιώθω φεύγεις. Κι ας είσαι εδώ. Τα μάτια σου θέλω να δω, να τα φιλήσω. Μα εκείνα κρύβουν χωρισμό. Και πώς θα ζήσω; Πώς να διώξω τον καημό; Μείνε για λίγο. Όσο μας αντέξει το σκοινί. Μέχρι την τελευταία μας σκηνή, πριν ξεψυχήσω. Μη φύγεις... Να αισθανθώ...

Ένα καλύβι απλοϊκό είν’ η ζωή μας… Τέσσερεις τοίχοι, μια οροφή, δυο παράθυρα, μια πόρτα και μια πυροστιά. Αυτά αρκούν... Αρκεί στην πυροστιά να μπαίνει καθημερινά ένα τσουκάλι για να θρέψει τα στόματα που θα χαρίζουν χαμόγελα. Αρκεί τα παράθυρα ν’ ανοίγουν κάθε...

Αν ρίξεις, Θεέ μου, μια ματιά σ’ αυτά τα πλάσματά σου. Τη δύναμη που ’χει η ψυχή, θα αισθανθείς κοντά Σου! Όλα μαζί και χωριστά τον σεβασμό αξίζουν, Με λιονταρίσια δύναμη καθημερνά πασχίζουν! Αγάπη θέλουν και ζητούν, γιατί αγάπη δίνουν Με τις πολλές αξίες τους...

Από τα μάτια πιάνεται, στα χείλη κατεβαίνει αγάπης έργο γίνεται που όλους μας ευφραίνει. Όταν δυο νέοι πιάνονται στσ’ αγάπης το γιορτάσι ο Πάνσοφος το όνειρο σπεύδει να το ξομπλιάσει. Στου έρωτα τον τρυγητό το μέλι σαν σταλάξει στα σίγουρα το μέλλον τους θα έχει...