The Word Effect

4.07.2016

butterfly_effect

Στο δωμάτιο πετάνε λέξεις με γρήγορες ταχύτητες. Στροβιλίζονται σε ένα κενό που γνωρίζω πως δεν είναι κενό. Απλώνω μια απόχη να τις πιάσω. Σαν ψαράς καλός. Σαν άπειρη συγγραφέας και σαν άτολμη ποιήτρια. Σα γυναίκα και σαν άνθρωπος. Σαν όλα αυτά μαζί και σαν τίποτα από όλα αυτά. Σαν μια απλή στιγμή σε έναν χρόνο που με έχει εδώ, τις λέξεις πάνω και την απόχη στο χώρο. Σε κάποιο άλλο παράλληλο σύμπαν ίσως οι λέξεις να προσπαθούν να με πιάσουν με την απόχη τους και εγώ να είμαι αυτή που στροβιλίζεται…

Πότε πάνω πότε κάτω και εγώ στο ανάμεσο να προσπαθώ να αντιληφθώ την αιώνια κίνησή τους στο χώρο. Πόσο ζηλευτές. Πόσο αρεστές. Πόσο αεικίνητες. Κι εγώ γέρικα καρτερώ να πέσουν στην παγίδα. Καμία τάση για πέταγμα. Κανένα ρίσκο για μια παρόμοια κίνηση. Λικνίζω μόνο τα χέρια προσπαθώντας να αντιγράψω το χορό τους, όχι για να τον νιώσω ή να τον καταλάβω παρά μόνο για να κλέψω το ρυθμό τους με σκοπό και μόνο την αντιγραφή τους σε τούτη την άδεια κόλλα.

Ανοργάνωτες λέξεις όμως, σχεδόν ανυπότακτες. Αλίμονο. Τούτη η ιστορία να δεις με έχει στη μέση της ηρωίδα και όχι αφηγήτρια. Τι να ταιριάξω με τι. Δεν ταιριάζει το «Μια φορά κι έναν καιρό», ούτε το «ήταν κάποτε μία γυναίκα και ένας άντρας». Γαμώτο, λέω και αδειάζω ξανά την απόχη νικημένη. Εργαλείο και αυτό να σου πετύχει. Να σκοπεύω στην τυχαιότητα της καλής μου ψαριάς από ένα ταβάνι γεμάτο σύμφωνα και φωνήεντα μήπως και στήσω την ιστορία με τέτοιον τρόπο επιθυμητό και γαλήνιο ταυτόχρονα. Τέτοια ιστορία που να μην παλεύω εγώ με εμένα σε έναν διαρκή εμφύλιο.

Ποιος να μάχεται; Ποιος με μάχεται; Είμαι εγώ που πολεμώ ή είμαι εγώ αυτή που με πολεμά; Ή και τα δύο;

Οι λέξεις μου φεύγουν. Οι λέξεις μου κυλούν. Οι λέξεις μου πετούν. Πεταλούδες που χτυπάνε τα φτερά τους τόσο δυνατά που προκαλούν κοσμοϊστορικά γεγονότα που εγώ και εσύ δε θα αντιληφθούμε. Θα νομίζουμε πως δεν έγινε τίποτα, μα κάπου μακριά μια ηλικιωμένη κυρία που πιάνει το φλυτζάνι της να πιει καφέ θα κουνηθεί ολόκληρη. Ο ζεστός καφές θα ζεματίσει το καλό της φουστάνι, θα τη σκουπίσει ένας νεαρός σερβιτόρος και εκείνη θα του δώσει ένα εφηβικό φιλί σαν σκύβει πάνω της να τη βοηθήσει ψιθυρίζοντάς του πως τον αγαπούσε για πάντα πριν να τον γνωρίσει, πριν ακόμα γεννηθεί. Εκείνος, μαγεμένος από τέτοια λόγια που δεν είχαν γράψει ποτέ ξανά με τέτοιο σαφή τρόπο στην καρδιά του, θα τη σηκώσει δυο κόκκαλα όπως είναι στον αέρα και θα την κάνει μια στροφή. Το λουλουδάτο της καπέλο θα ανεμίσει στον αέρα και θα πέσει στο δρόμο δίπλα από έναν όμορφο και λεβέντη παππού που τραγουδά παλιές καντάδες κι ο κόσμος που περνά θα πετάξει χρήματα και χρήματα σε τούτο το καπέλο που κανείς και ποτέ δε θα μάθει ότι έγιναν σοκολάτες και παιχνίδια στα γλυκά του εγγόνια σκορπίζοντας ήχους από γέλια στον αέρα που επιστρέφει σε τούτο το ταβάνι σα μπούμερανγκ μιας ανείπωτης ευτυχίας και δυστυχίας μαζί.

Λέξεις και λέξεις που ποτέ δε θα καταφέρω να μαζέψω και αν ποτέ το κατορθώσω ποτέ δε θα μπούνε στη σωστή σειρά. Θα μένουμε σε μια άγνοια εσωτερική για τούτα τα ιστορικά γεγονότα που εκτυλίχθηκαν κάπου εκεί μακριά… πέρα από τις λέξεις και τις προτάσεις και τα λόγια τα μεγάλα…

 

(πηγή εικόνας)

Μην ξεχνάτε πως το σχόλιό σας είναι πολύτιμο!

Ακολουθήστε μας

Η ορθογραφία του σταχυού

Η ορθογραφία του σταχυού

Το σχολείο μας πάταγε στα πέλαγα. Ούτε γαλότσες, ούτε τίποτα: οι τοίχοι του βουλιάζαν αξυπόλυτοι στις άμμους των βυθών, κι εκεί δανά γλυκόβραζαν μέρα-νύχτα μέσα στ’ αλατοζούμι1 του Ιονίου. Χτισμένο ίσα-ίσα πάνω στα ριζά μιας πλαγιάς μούχλικης2, πέτσινης και καμένης,...

Περιστέρια

Περιστέρια

Όταν πιάνω να γράψω κάτι τις, το κύριο μέλημά μου είναι, αυτό το κάτι τις να μην είναι δυσάρεστο και γεμάτο μουρτζούφλα. Δεν το αντέχω αυτό το εμπόριο της θανατολατρείας και της απονιάς. Τα ξέρουμε όλα αυτά. Τα ζούμε στο πετσί μας επί καθημερινής βάσης και δεν είναι...

Σχέδια εξόντωσης

Σχέδια εξόντωσης

Τον κοίταξε βαθιά στα μάτια του τα μελιά και εκείνο που διέκρινε, πραγματικά την κατατρόμαξε. Αυτός από τη μεριά του, κατέβαλε προσπάθειες να κρύψει τις μύχιες σκέψεις και σχέδια που έκανε όχι επί χάρτου, αλλά κατ’ ευθείαν στο δόξα πατρί. Είναι πράγματι αλήθεια αυτό...

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Ο τελευταίος Νουρέγιεφ της χρονιάς

Θα ‘τανε τώρα μια δεκαριά μέρες, που οι αέρηδες δεν είχανε βάλει γλώσσα μέσα. Σκλήριζαν1, ετσακώνουνταν, στενάζανε, σφυρίζανε, παίζανε και τα πνευστά τους: και δώστου φλογέρα η Τραμουντάνα, και δώστου φυσαρμόνικα η Όστρια, ο Λεβάντες το σαξόφωνο κι ο Πουνέντες το...

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Ακολουθήστε μας στο Google News

Ακολουθήστε μας στο Google News

Διαβάστε κι αυτά

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

Τα Χριστούγεννα της Ασφοδελιανής

-Και πες ότι τα πλάθω σαν καμπάνες ή σα σύννεφα ή σαν αστέρια. Πειράζει; -Πειράζει. Γιατί θα βγούνε παντόφλες, θα μείνουν άψητα και -μετά που θα τα τρως- μάντεψε ποιο κοριτσάκι θα γκρινιάζει ότι το πόνεσε η κοιλιά του. -Εγώ δεν είπα για παντόφλες. Κι αν, αντί για...

Τα πεντόβολα

Τα πεντόβολα

Τρεις μικροί φίλοι, ο Κωστής, ο Μανολιός και ο Γιωργής, ήταν αφοσιωμένοι εδώ και ώρα στο παιχνίδι τους, πού έλκυε την καταγωγή του από τα παλιά, στο πολύ βαθύ του χρόνου, εκείνον τον αρχαίο χρόνο και καθώς όλα έδειχναν, δεν θα είχε και πολλή ζωή πια. Ε, νισάφι πια,...

Καλό Παράδεισο

Καλό Παράδεισο

Ευθύς εξ αρχής το ξεκαθαρίζω, προς αποφυγήν παρερμηνειών: Δεν πιστεύω στα όνειρα σαν πηγή προφητείας των μελλούμενων. Μετ’ εμφάσεως έχω κατά καιρούς υποστηρίξει ότι τα όνειρα δεν είναι άλλο από ένα αποκύημα τού υποσυνειδήτου και εμείς οι σκηνοθέτες του, ακούσιοι μεν...

20 σχόλια

20 Σχόλια

  1. ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ

    Μπράβο , Μαχη μου!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    ΥΠΕΡΟΧΟ ΤΟ ΠΑΝΤΡΕΜΑ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ…
    ((((Έχω ένα παράπονο και θα το πω μήπως και το καταλάβει κάποιος…
    Έκατσα και σου έγραψα ένα σχόλιο … σκέτο ποίημα…κι όταν πάτησα ”Αποστολή σχολίου” μου έγραψε
    The operation is timed out”… Kι ένα κακομούτσουνο ζιζάνιο μου χαμογελούσε…
    Δεν υπάρχει πιο σπαστικό πράγμα!!!!!!!!!!Τι λάθος κάνω? Ας μου πει κάποιος!!! )))))

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Κυρία Χρυσούλα σας ευχαριστώ πολύ. Κρίμα που το χάσαμε το σχόλιο ποιήμα..μα η τεχνολογία …γίνεται καμιά φορά τρομερά ενοχλητική!
      Καλή σας μέρα..

      Απάντηση
  2. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΠΑΛΙΕΡΑΚΗΣ

    Πολλά τα ερωτήματα… Καλή η συγκομηδή… Καλά που αναρωτιέσαι, αλλά η απόχη γεμίζει κίνηση και χρώματα και νότες,,, Η ανάδειξη των ευρημάτων φως, πρόσκληση σε νέες πεταλούδες…

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Κίνηση…χρώματα…νότες..φως και πρόσκληση σε νέες πεταλούδες…περιγράφετε ξεκάθαρα το Φαινόμενο της Ζωής..Κ. Παλιεράκη. Ευχαριστώ για το πέρασμα και τις καθυστερημένες ευχές μου για τη γιορτή σας…Γερός και δημιουργικος πάντα.

      Απάντηση
  3. Αθηνά Μαραβέγια

    Πόσες και πόσες τέτοιες λέξεις στροβιλίζονται στο χώρο και αρνούνται ή αρνούμαι, να μπουν σε μια τάξη, μήπως και…, να, βρε αδελφέ, σκαρώσω τούτη την ιστορία που θέλω… Άδικος κόπος. Με παίρνουν στο στροβίλισμά τους και με αποδιοργανώνουν…Χαίρομαι που εσύ κατάφερες να τις δαμάσεις και να δώσεις τούτο το φιλί!!!
    Να είσαι καλά και να γράφεις,για να μπορούμε κι εμείς να παίρνουμε κουράγιο!!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Αθηνά μου, σε ευχαριστώ…αν και ανήκω και εγώ σε αυτό το ίδιο στρατόπεδο… των αδάμαστων λέξεων και των ανείπωτων…
      Την καλημέρα μου

      Απάντηση
  4. Άννα Ρουμελιώτη

    […]Ποιος να μάχεται; Ποιος με μάχεται; Είμαι εγώ που πολεμώ ή είμαι εγώ αυτή που με πολεμά; Ή και τα δύο;[…]

    Έλα μου ντε …… ποια λέξη…ποιες λέξεις θα φτιάξουν την απάντηση;;;; Εξαιρετικός μονόλογος Μάχη μου. Την καλημέρα μου!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      ήξερα οτι θα κολλήσεις σε αυτά τα ερωτήματα!! Καλημέρα Αννα μου.. Πολλές λέξεις δίνουν απαντήσεις…απλά πρέπει να φτιάξουμε το παζλ…και τα παζλ ως γνωστόν απαιτουν υπομονή… Φιλιά

      Απάντηση
  5. Βάσω Καρλή

    Μπορεί οι λέξεις να είναι ανοργάνωτες και ανυπότακτες, εσύ όμως με τον ιδιαίτερο δικό σου τρόπο τις τιθασεύεις τόσο καλά που το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό!!!

    Απάντηση
  6. Χριστινα Σουλελε

    Οι λεξεις ειναι πεταλουδες κι εσυ κρατας μια αποχη , οχι για να τις αιχμαλωτισεις αλλα για να τις αφησεις να πετουν ,παιρνοντας το δρομο των δικων σου σκεψεων και συναισθηματων . Μου αρεσε πολυ ο μονολογος και το πεταγμα των λεξεων.

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Ετσι ειναι…πετάνε..σαν πεταλούδες..και προκαλούν τα διάφορα φαινόμενα…Μια απόχη κρατάμε μόνο…μια τόση δα απόχη και κάθε φορά ψαρεύουμε από κάτι είτε για να το πούμε είτε και για να το ακούσουμε… Καλησπέρα Χριστίνα μου. Σε ευχαριστώ

      Απάντηση
  7. Σοφία Ντούπη

    Δυνατά λόγια κι ακόμη πιο δυνατά τα συναισθήματα που βγάζει ο μονόλογος σου Μάχη μου!!!!!Γραμμένα πάντα με το δικό σου μοναδικό και συγκλονιστικό τρόπο!!!! Μπράβο σου!!! Να έχεις-έχετε μια όμορφη εβδομάδα!!!!

    Απάντηση
    • Μάχη Τζουγανάκη

      Σοφία μου γλυκιά σε ευχαριστώ για τα πάντα τόσο ζεστά λόγια σου. Την αγάπη μου!

      Απάντηση
  8. Έλενα Σαλιγκάρα

    Πολύ ιδιαίτερο κείμενο αγαπημένη Μάχη!!

    Απάντηση
  9. Μάρθα Δήμου

    Αγαπητή Μάχη, πρέπει να πάψω πια να εκπλήσσομαι από το υπέροχο γράψιμό σου. Όλη η αγωνία του δημιουργού ντυμένη με τις πιο ταιριαστές λέξεις και εικόνες!!! Μπράβο!!!

    Απάντηση

Υποβολή σχολίου