14 Σχόλια

1. 

   Σοφία Ντούπη στο 15/05/2016 σε 11:37 μμ

   Δυνατό το ποίημα σου Αθηνά μου… Μόνο που δεν ξέρω ποιόν να συμπονέσω πιο πολύ!
   Αυτόν που κείτεται μέσα στο αίμα ή αυτόν που δεν κατάφερε να τον βγάλει αναίμακτα από τη ζωή του;;;
   Και τώρα τι;

   “Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
   Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.”
   “Καβάφης”

   Απάντηση
2. 

   Αθηνά Μαραβέγια στο 16/05/2016 σε 12:21 πμ

   Σ’ ευχαριστω πολύ, Σοφία μου!!!
   Πράγματι, κι εγώ δεν ξέρω ποιού το μέρος και τίνος τον πόνο να διαλέξω….
   Να είσαι καλά!!!
   Καλή μας βδομάδα από αύριο!!!

   Απάντηση
3. 

   ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΛΟΚΑΜΑΚΗ στο 16/05/2016 σε 8:15 μμ

   Αθηνά,
   Ένα ποίημα που ξεχειλίζει η απελπισία, η απογοήτευση, η καραυγή της σιωπής μιας ψυχής που δόθηκε για να ανακαλύψει ό,τι ο μονόδρομος της προσφορας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο τέλμα….
   ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

   Απάντηση
4. 

   Αθηνά Μαραβέγια στο 16/05/2016 σε 8:34 μμ

   Σ’ ευχαριστώ πολύ, Χρυσούλα μου!
   Ευτυχώς, δεν συμβαίνει πάντοτε!!!

   Απάντηση
5. 

   Λένα Μαυρουδή Μούλιου στο 18/05/2016 σε 8:57 μμ

   Το μόνο που εύχομαι Αθηνά είναι να μην πρόκειται για βιωματική σου κατάσταση αλλά για ένα ποίημα απλά. Κάποια παρόμοια ιστορία διάβασα αυτές τις ημέρες στο internet και ήταν σπαρακτικά αληθινή την διηγόταν η παθούσα Ευτυχώς που τελείωσε με ένα ΗAPPY END για την ίδια.

   Απάντηση
6. 

   Γιάννης στο 18/05/2016 σε 9:23 μμ

   όλα είναι θέμα από τις “τελευταίες στιγμές” της ζωής … εσύ πόσο αντέχεις; … γέρασα και παραδίνομαι… εσύ γιατί με άντεξες τόσο; … με γέρασες γιατί δεν δεν μπόρεσες να καταλάβεις το “σ’ αγαπώ” μου… { Σε λυπάμαι γιατί δεν ξέρεις ν’ αγαπάς, δεν ξέρεις ν’ αφοσιώνεσαι, δεν ξέρεις ν’ αναγνωρίζεις και να εκτιμάς.} … Αθηνά ο Johhzouan είχε πει ” μάτια μου όλα είναι ένα παιχνίδι… πόσο με αντέχεις; “

   Απάντηση
7. 

   Αθηνά Μαραβέγια στο 18/05/2016 σε 9:27 μμ

   Λένα μου, νομίζω, τουλάχιστον κρίνοντας από τον εαυτό μου, πως ό,τι γράφουμε, αν όχι όλο, κάποιο μέρος είναι βιωματικό. Και πολύ χαίρομαι για την κατάληξη της ιστορίας που άκουσες!!!
   Σ’ ευχαριστώ που είσαι τόσο καλή και που πέρασες από τούτο το κομμάτι “μου”!!!

   Απάντηση
8. 

   Αθηνά Μαραβέγια στο 18/05/2016 σε 9:29 μμ

   Γιάννη μου, έχεις πολύ δίκιο σ’ αυτά που λες!!! Και ναι, όλα είναι ένα παιχνίδι, στο οποίο κάποιος κερδίζει, κάποιος χάνει και σπάνια είναι ισόπαλο…
   Σ’ ευχαριστώ!!!!!!!

   Απάντηση
9. 

   Euagelia Papadopoulou στο 18/05/2016 σε 11:48 μμ

   Συγγνώμη θα ζητήσω
   από μένα
   που δεν κατάφερα
   να σε βγάλω αναίμακτα
   απ’ τη ζωή μου…

   Να πω πως δεν δάκρυσα?Θα πω ψέματα….΄τα βαθιά συναισθήματα,
   όταν τα ξεριζώνουμε από την καρδιά μας….μας σχίζουν σαν διαμάντι
   σε γυαλί.
   Υπέροχο Αθηνά μου,την απέραντη Αγάπη μου και τον θαυμασμό μου
   έχεις!!!!

   Απάντηση
10. 

    Αθηνά Μαραβέγια στο 18/05/2016 σε 11:50 μμ

    Ευαγγελία μου, σ’ ευχαριστώ πολύ!!! Ξέρεις εσύ!!!

    Απάντηση
11. 

    marimar στο 19/05/2016 σε 4:10 πμ

    ….. και πώς να γίνει αναίμακτα όταν καμιά φορά ξεριζώνουμε την καρδιά μας για να λήξουμε μια σχέση, φιλική, ερωτική, αδελφική πολλές φορές. Λέξη προς λέξη σε ένιωσα.
    Σε φιλώ

    Απάντηση
12. 

    Μάχη Τζουγανάκη στο 19/05/2016 σε 9:27 πμ

    Δύσκολες καταστάσεις Αθηνά…δεν ξεκορμίζει εύκολα η θέση που χαρίζουμε στην καρδιά μας… Καλή σου μέρα

    Απάντηση
13. 

    Αθηνά Μαραβέγια στο 21/05/2016 σε 11:12 μμ

    marimar μου,για μένα, Μαρικάκι μου, με ξέρεις τόσο καλά και τόσα χρόνια, που θα ήταν παράδοξο αν δεν γινόταν!!!
    Σ’ ευχαριστώ πολύ και σε φιλώ ακόμα πιο πολύ!!!!!!!!!!!

    Απάντηση
14. 

    Αθηνά Μαραβέγια στο 21/05/2016 σε 11:14 μμ

    Μάχη μου, ακριβώς έτσι….
    Καλό βράδυ, καλή Κυριακή για αύριο και σ’ ευχαριστώ πολύ!!! Ξέρεις εσύ!!!!!!!

    Απάντηση